بررسی هیوندای i10 مدل ۲۰۲۵

آیا اکنون زمان مناسبی برای خرید یک خودروی کوچک شهری مانند هیوندای i10 است؟

پس از چند سال حضور در بازار، فرمول این خودروهای کمیاب به بلوغ رسیده، قطعات مکانیکی به‌روزرسانی شده و کابین‌ها آن‌قدر بهبود یافته‌اند که تقریباً همه مدل‌های شناخته‌شده این کلاس رفتار و کیفیتی فراتر از رده خود ارائه می‌دهند.

دیفیوزر عقب i10 شاید کسی را فریب ندهد که کاربردی است، اما ظاهری اسپرت و جذاب به هیوندای بخشیده است.

هیوندای i10 پس از فیس‌لیفت، با ظاهری جسورانه‌تر، موتورهای به‌روز شده و وعده طراحی پرزرق‌وبرق و تکنولوژی‌های جدید، روی کاغذ خودرویی کاملاً متعادل به نظر می‌رسد. این موضوع زمانی مهم‌تر می‌شود که رقبای کمی در سگمنت سوپرمینی باقی مانده‌اند، از جمله MG 3، تویوتا Aygo X، داچیا ساندرو و کیا پیکانتو که از نظر فنی با i10 مرتبط است.

لیست رقبا چندان طولانی نیست و i10 اکنون بیش از همیشه شانس پیروزی بر آن‌ها را دارد. با این حال باید در نظر داشت که همه آن‌ها نیز به‌روز شده‌اند و رقابت در این کلاس بسیار سخت شده است. زمان آن رسیده که ببینیم تعهد هیوندای به فرمول خودروهای کوچکش ارزشش را داشته یا نه.

گستره مدل‌های هیوندای i10 در یک نگاه

خط تولید i10 به سه سطح اصلی تقسیم می‌شود: Advance، Premium و N Line. نسخه‌های پایه Advance مجهز به کروز کنترل، نمایشگر ۸ اینچی با پشتیبانی از اپل کارپلی و اندروید اتو، دوربین عقب، کروز کنترل و صفحه آمپر دیجیتال هستند. نسخه Premium نورپردازی داخلی، دستورات صوتی، صندلی‌های گرم‌شونده جلو و شارژر بی‌سیم اضافه می‌کند. نسخه N Line نیز با سپرهای اسپرت‌تر، جزئیات قرمز، رینگ ۱۶ اینچی و تزیینات داخلی اسپرت عرضه می‌شود.

سه موتور در دسترس است: موتور ۱ لیتری سه سیلندر تنفس طبیعی با ۶۲ اسب بخار و ۹۵ نیوتن‌متر گشتاور، موتور ۱.۲ لیتری چهار سیلندر با ۸۳ اسب بخار و ۱۱۸ نیوتن‌متر و نسخه توربوشارژ ۱ لیتری با ۸۹ اسب بخار و ۱۷۲ نیوتن‌متر. موتور توربو فقط در نسخه N Line و با گیربکس دستی ۵ سرعته موجود است، در حالی که موتورهای تنفس طبیعی در نسخه‌های Advance و Premium با گیربکس دستی یا اتوماتیک ۵ سرعته قابل سفارش هستند.

از نظر سیستم تعلیق، i10 از فرمول رایج کلاس پیروی می‌کند. مک‌فرسون در جلو و تورشن بیم در عقب. میله تورشن عقب حالا به شکل U (به جای مثلثی) است تا پایداری بهبود یابد و میله فرمان قوی‌تر و نسبت فرمان سریع‌تر، پاسخ‌دهی فرمان را بهتر کرده است.

هیوندای i10

یکی از بهترین هاچبک‌های سگمنت A در حال حاضر. خودرویی جادار، اقتصادی و ایمن برای استفاده شهری که به راحتی می‌توان آن را توصیه کرد.

نقاط قوت: ظاهر زیبا و جسورانه، فضای کابین و تجهیزات مناسب، مصرف سوخت پایین، سواری نرم در نسخه‌های پایه

نقاط ضعف: با افزایش سطح تزیینات کمی سفت‌تر می‌شود، هندلینگ مطمئن اما نه خیلی هیجان‌انگیز، دیگر ارزان‌ترین گزینه نیست اما همچنان ارزشمند است

طراحی و استایل

مزایا: ظاهر اسپرت و زیبا در همه سطوح، طراحی به‌یادماندنی‌تر از نسل‌های قبلی

معایب: عدم عرضه پیشرانه‌های هیبرید خفیف

این نسل i10 فقط یک بار فیس‌لیفت شده که در آن سپرهای جلو و عقب کمی تغییر کرده، چراغ‌های عقب جدید و مه‌شکن‌ها بهتر در جلوپنجره ادغام شده‌اند. به جز این موارد، تغییری نکرده است.

i10 با طول ۳۶۷۵ میلی‌متر، عرض ۱۶۸۰ میلی‌متر و ارتفاع ۱۴۸۳ میلی‌متر تقریباً اندازه متوسط کلاس را دارد؛ ۲۵ میلی‌متر کوتاه‌تر از Aygo X و حدود ۴۰۰ میلی‌متر کوتاه‌تر از ساندرو و MG 3 که فقط پنج در دارند.

چراغ‌های روشنایی روز شش‌ضلعی در کنار جلوپنجره تیز i10 بسیار شیک به نظر می‌رسند.

خط سقف نسبتاً پایین و چراغ‌های جلو که به گوشه‌های کاپوت کشیده شده‌اند، به i10 حالتی چابک و اسپرت بخشیده‌اند. فیس‌لیفت باعث شده طراحی کلی تمیز و جذاب باشد و i10 کمتر شبیه یک سوپرمینی معمولی و بیشتر شبیه یک هاچبک اسپرت به نظر برسد.

اجماع تیم ما این است که طراحی ظاهری یکی از نقاط قوت بزرگ هیوندای بوده است. جایی که نسل قبلی جذاب اما ساده بود، این نسل سوم با خطوط تیز، جزئیات زیبا و جذابیت پرمیوم به راحتی در کنار رقبای معتبر خود قرار می‌گیرد.

لوگو i10 که روی ستون C با طرح لانه زنبوری حک شده، جزئیات زیبایی است و طراحی جدید رینگ‌ها خودرو را گران‌تر از قیمت واقعی نشان می‌دهد؛ حتی در نسخه پایه.

همچنین تهاجم بصری در جلوی تیز خودرو باعث شده از تصویر «بامزه» که معمولاً به خودروهای این کلاس می‌چسبانند فاصله بگیرد، اما آن‌قدر هم نیست که مصنوعی به نظر برسد. به هر حال، هیوندای مدت‌هاست ادعا می‌کند بخش قابل توجهی از فروشش به خاطر طراحی خودروهایش است و i10 قطعاً در موقعیت خوبی برای ادامه این روند قرار دارد.

کابین و امکانات

مزایا: متریال مقاوم، فضای ذخیره‌سازی زیاد، صندوق رقابتی، سیستم اطلاعات سرگرمی ساده و کاربردی

معایب: امکانات نمایشگر مرکزی محدود، نسخه‌های پایه کمی بی‌رنگ هستند

ما این خودروها را خودروی شهری می‌نامیم، اما امروزه چیزی مانع استفاده روزمره خانوادگی از آن‌ها نیست. قطعاً در مورد i10، جای دادن سرنشینان به راحتی انجام می‌شود. یک فرد متوسط قد می‌تواند پشت فرد مشابه بنشیند و چند اینچ فضای سر و پا باقی بماند، هرچند سه نفر در عقب کمی تنگ است.

دست‌یابی به موقعیت رانندگی مناسب بسیار ساده است، فضای کافی در اطراف دست و پا وجود دارد و صندلی شما را به خوبی در مقابل فرمان نگه می‌دارد.

فرمان i10 پر از دکمه و کلید است؛ تقریباً بیش از حد.

صندلی‌ها نسبت به خودروهای خانوادگی بزرگ‌تر کوچک‌تر هستند اما در مسافت‌های طولانی نیز حمایت و راحتی مناسبی دارند و دسته دنده در ارتفاع متوسط قرار گرفته است. فرمان فقط در ارتفاع تنظیم می‌شود و برای تنظیم زاویه صندلی از اهرم استفاده شده، نه چرخ‌دنده‌ای. اما هیوندای عمدتاً همه چیز را ساده نگه داشته و i10 از این سادگی سود برده است. دکمه‌های بزرگ و شفاف برای سیستم تهویه و کلیدهای بزرگ برای امکانات رانندگی و رفاهی وجود دارد.

هرچند مکان خوبی برای نشستن است، اما جذابیت بصری کابین کمی کم است. از MG 3 بدتر نیست، اما تویوتا Aygo X یا فیات ۵۰۰ در انتخاب رنگ و بافت جسورانه‌تر هستند. نسخه‌های Advance پلاستیک خاکستری دارند، در حالی که نسخه Premium طرح لانه زنبوری جذاب‌تری روی تزیینات درب، داشبورد و کنسول مرکزی دارد؛ اما همچنان یک پله بالاتر نمی‌رود. کیفیت درک‌شده متناسب با این رده قیمتی است، متریال سخت و خراش‌پذیر زیاد است، اما به خوبی مونتاژ شده‌اند و دکمه‌ها و دسته‌ها حس خوبی دارند.

جلوی کابین کاربردی است و فضای ذخیره‌سازی زیادی دارد، از قفسه بالای داشبورد تا جیب‌های متعدد در تونل مرکزی. خود محفظه داشبورد هم اندازه مناسبی دارد و جالیوانی‌های جلو نیز کاربردی هستند.

کاربردی بودن به عقب هم ادامه دارد. اگر خودرویی در این اندازه می‌خرید، احتمالاً صندوق اولویت اول نیست، اما ۲۵۲ لیتر حجم و صندلی عقب تاشو ۶۰/۴۰ در این کلاس رقابتی است.

از نظر تکنولوژی، پورت USB-C، خروجی ۱۲ ولت و یک پورت USB قدیمی برای اتصال به اپل کارپلی یا اندروید اتو وجود دارد. سیستم اطلاعات سرگرمی ۸ اینچی مرکزی امکانات استاندارد کمی دارد. می‌توانید گوشی را از طریق بلوتوث متصل کنید، موسیقی پخش کنید یا رادیو گوش دهید. همچنین می‌توانید برخی تنظیمات را تغییر دهید؛ مثلاً ترتیب دو آیتم در صفحه اصلی یا کلید میانبر ستاره در گوشه پایین چپ.

اینکه کارهای بیشتری انجام نمی‌دهد مشکلی ندارد، چون گوشی هوشمند شما مسیریابی، موسیقی و خواندن پیام‌ها را بهتر انجام می‌دهد. با این حال وقتی در سیستم ناوبری داخلی مقصد تعیین می‌کنید، یک خط نقطه‌چین جهت مستقیم به مقصد را نشان می‌دهد که در ترافیک بسیار کاربردی است.

در انتقاد دیگر، هیوندای در این نسل سرعت‌سنج و دورموتور آنالوگ را حذف کرده و نمایشگر دیجیتال با دور موتور به صورت اعشاری قرار داده که تشخیص زمان تعویض دنده را برای بهترین عملکرد و مصرف سخت‌تر کرده است.

پیشرانه و عملکرد

مزایا: توربو مصرف سوخت را زیاد افزایش نمی‌دهد، کیفیت تعویض دنده دستی لذت‌بخش است، پدال ترمز پیش‌رونده

معایب: کلاچ کمی مبهم، موتور ۱ لیتری تنفس طبیعی گاهی کُند است

i10 همیشه یکی از قوی‌ترین بازیکنان کلاس بوده، اما حالا که رقبای هیبرید دارد، رانندگی دلپذیرش دیگر چندان متمایز نیست؛ با این حال همچنان نقطه قوت واضحی است.

البته این فقط در صورتی صادق است که از موتور پایه ۱ لیتری تنفس طبیعی دوری کنید. با ۶۲ اسب بخار و ۹۵ نیوتن‌متر، دقیقاً به همان کُندی است که انتظار دارید. ورود به بزرگراه یا سبقت گرفتن نیاز به برنامه‌ریزی دقیق دارد. در مناطق شهری بهترین عملکرد را دارد.

موتور ۱ لیتری تنفس طبیعی در دور پایین کمی پر سر و صدا است، اما صدای سه سیلندر بد نیست.

اما با اضافه کردن توربو، گشتاور قابل توجهی به دست می‌آورید و شتاب بدون افزایش زیاد مصرف سوخت به دست می‌آید. این همان موتوری است که می‌توانید در برابر رقبای قوی‌تر هیبریدی مانند MG 3 قرار دهید.

موتور ۱.۲ لیتری بزرگ‌تر از دور پایین مانند توربو سه سیلندر نمی‌کشد، اما همچنان گشتاور مفیدی دارد و وزن یک تنی خودرو را به راحتی جابه‌جا می‌کند. همچنین در دور آرام نرم‌تر از موتور سه سیلندر معمول کلاس است و تحویل قدرت خطی‌تری نسبت به برخی موتورهای توربو کوچک دارد.

به اندازه کافی قوی است که بدون نیاز به گاز دادن تا آخر در هر دنده به سرعت ملی برسد و شما را در ترافیک معطل نکند؛ مشکلی که موتور پایه در جاده‌های سریع‌تر دارد.

تا ۵۰۰۰ دور بدون سر و صدا یا لرزش می‌چرخد، هرچند بالاتر از آن به دلیل قوانین جدید WLTP کمی انعطاف و نرمی کمتری دارد.

کیفیت تعویض دنده دستی پنج سرعته سبک و دلپذیر است و عملکرد ترمز (با رینگ ۱۶ اینچی بالای خط) قوی و با پدال ترمز پیش‌رونده است.

در کل، عملکرد این خودرو در مقایسه با استانداردهای کلاس قوی است؛ هرچند دیگر آن تعریف فوق‌العاده‌ای که نسل‌های قبلی i10 داشتند را ندارد.

سواری و هندلینگ

مزایا: سواری در نسخه پایه فوق‌العاده، پایداری و اطمینان در همه جا، چسبندگی مناسب

معایب: سر و صدای باد و جاده به‌خصوص با رینگ بزرگ‌تر، موتور در دور بالا پر سر و صدا، سیستم‌های ADAS گاهی آزاردهنده

ما سال‌هاست i10 را به خاطر فراتر رفتن از استانداردهای معمول خودروی شهری برای جذابیت رانندگی تحسین می‌کنیم. هرچند هیچ‌گاه انتخاب واضحی برای کسانی که رانندگی هیجان‌انگیز می‌خواهند نبوده، اما موتورهای خوب آن با شاسی‌ای که کنترل بدنه و دقت هندلینگ کافی دارد، ترکیب خوبی ایجاد کرده و به راحتی می‌توان با آن سریع رانندگی کرد.

هندلینگ i10 عمدتاً از حس ناامنی مرتبط با اندازه و فرم بدنه دوری می‌کند و ترکیب خوبی از چابکی، چسبندگی، کنترل بدنه و پایداری در سرعت بالا ارائه می‌دهد که بیشتر اوقات شبیه یک سوپرمینی بزرگ‌تر است.

i10 در پیچ‌ها خودروی شایسته‌ای است؛ می‌توانید لذت ببرید، اما نه بیش از حد.

آیا لذت‌بخش است؟ صادقانه بگوییم، نه به اندازه نسل‌های قبلی i10. کنترل بهتر بدنه و پایداری در پیچ‌ها باعث شده کمی جدی‌تر و پایدارتر باشد.

سیستم کنترل پایداری ابتدا به صورت ظریف عمل می‌کند اما همیشه مؤثر است و حتی در مرز چسبندگی پایداری خوبی ارائه می‌دهد. تنها نکته منفی که در ترمز سنگین از سرعت بزرگراهی مشاهده کردیم، کمی پرش خودرو قبل از تثبیت بود که در شرایط عادی برای هیچ مالکی پیش نمی‌آید.

سواری نیز خوب است. تجربه ما با نسخه پایه روی رینگ ۱۵ اینچی بسیار آرامش‌بخش بود. دیواره ضخیم لاستیک‌ها همراه با تعلیق نسبتاً نرم، عایق‌بندی بهتری نسبت به تقریباً همه رقبا ارائه می‌دهد. در نسخه پایه واقعاً خودرویی بسیار راحت است، راحت‌تر از ساندرو، MG 3 و فیات ۵۰۰. رینگ‌های کوچک‌تر برای عایق‌بندی صدا نیز سودمند هستند.

با ارتقا به رینگ ۱۶ اینچی کمی سفتی در تعلیق حس می‌شود، اما همچنان در سرعت پایین با انعطاف‌پذیری مناسب از دست‌اندازها عبور می‌کند و فقط بالای ۸۰ کیلومتر کمی بی‌قرار می‌شود. عایق‌بندی صدا در این نسخه‌ها کمی بدتر است.

نرمی مکانیکی خوب است، حداقل تا دورهای بالای موتور. کلاچ با نقطه گیرش کمی مبهم در نسخه دستی باعث می‌شود حرکت از حالت ایستاده کمی سخت‌تر از Aygo X باشد، اما با عادت کردن بهتر می‌شود.

کمک‌راننده

هر i10 دوربین جلو و ترمز اضطراری خودکار (FCA) با تشخیص عابر پیاده دارد. سیستم نگه‌دارنده خط با هشدار خروج از خط و کمک نگه‌دارنده خط (LKA) نیز استاندارد است. هر دو قابل تنظیم حساسیت هستند و هیچ‌کدام مزاحم نمی‌شوند، هرچند تنظیمات پایین‌تر ترجیح داده شد.

خاموش کردن سیستم‌های ایمنی نسبتاً ساده است، به‌خصوص بعد از چند بار انجام دادن. اما راه سریعی برای غیرفعال کردن بدون رفتن به نمایشگر وجود ندارد.

مصرف سوخت و هزینه‌ها

مزایا: مصرف سوخت قوی در هر سبک رانندگی، گارانتی ۵ ساله

معایب: دیگر ارزان‌ترین گزینه نیست

هرچند دوران خودروهای شهری زیر ۱۰ هزار پوند عمدتاً تمام شده، اما هنوز هم سخت می‌توان گفت i10 ارزش بدی دارد.

مدل پایه کمی بیش از ۱۶۵۰۰ پوند قیمت دارد و نسخه‌های متوسط زیر ۱۸۰۰۰ پوند. این تقریباً همان قیمتی است که برای MG 3 می‌پردازید که تجهیزات مشابه نسخه پایه هیوندای دارد، اما موتور هیبرید ۱۹۲ اسب بخاری قوی‌تری دارد.

هیوندای i10 را با گارانتی ۵ ساله و نامحدود کیلومتر عرضه می‌کند.

با وجود اینکه برخی رقبا حالا هیبرید هستند، i10 مصرف سوخت بسیار خوبی دارد، صرف‌نظر از سبک رانندگی. در تست با موتور ۱ لیتری پایه هیچ‌گاه زیر ۵۰ مایل بر گالن ندیدیم. در بزرگراه نزدیک ۷۰ مایل بر گالن بود؛ بسیار چشمگیر با توجه به مصرف ترکیبی رسمی ۵۵.۳ مایل بر گالن.