فکر میکردید خودرویی مانند مرسدس-AMG SL 63 در شهری مثل سنت تروpez چندان جلب توجه نکند؟
اما وقتی پس از چند ساعت رانندگی خاطرهانگیز در جادههای اطراف، در این بهشت مدیترانهای ثروتمندان و مشهوران گردش میکنیم، خیلی زود متوجه میشویم که نمونه براق ما حسابی سرها را به سمت خود چرخانده است.
در جاده مناسب و شرایط درست، SL 63 یک هیولای واقعی است
شاید ظاهر رودستر جدید دلیل این توجه باشد. این خودرو اگرچه ظرافت برخی رقبای روباز عملکردمحور را ندارد، اما نسل دوم SL 63 به وضوح نشان میدهد که برای کار جدی آمده است. در سال ۲۰۱۶، مدلهای SL 63 و 65 فیسلیفت ملایمی دریافت کردند که تغییراتی در بدنه داشت، اما مرسدس-AMG از دستکاری زیر کاپوت خودداری کرد.
با این حال احساس میکنم مرسدس فرصتی را برای بهبود طراحی از دست داده، به ویژه چراغهای جلو که بیش از حد بزرگ به نظر میرسند. ظاهرا این تصمیم برای بهرهگیری از آخرین فناوریهای روشنایی بوده نه ملاحظات زیباییشناختی.
اما فناوریهای پنهان هستند که واقعا بازی را تغییر میدهند. مانند مدل استاندارد، این نسخه AMG بر پایه ساختار بدنه تمام آلومینیومی جدید ساخته شده که با در نظر گرفتن تجهیزات اضافه، ۱۲۵ کیلوگرم سبکتر از نسل قبلی فولادی است.
این ساختار سبک در کنار موتور جدید ۵.۵ لیتری V8 توئینتوربو، پتانسیل عملکرد بالاتر و چابکی بیشتر در پیچها را فراهم کرده است.
قدرت ۱۱ اسب بخار افزایش یافته و به ۵۲۹ اسب بخار رسیده که نسبت قدرت به وزن را به ۳۱۴ اسب بخار در هر تن میرساند؛ یعنی ۳۰ اسب بخار در تن بیشتر از مدل قبلی.
گشتاور هم ۷۳ پوند فوت افزایش یافته (یا حتی ۱۹۹ پوند فوت با تیون بالاتر) و نسبت گشتاور به وزن را ۳۰ پوند فوت در تن بهبود بخشیده به ۳۷۵ پوند فوت در تن – یعنی ۸۹ پوند فوت در تن بیشتر از مرسدس-AMG SLS گرانتر. برای کسانی که قدرت بیشتری میخواهند، SL 65 با موتور ۶.۰ لیتری V12 غولپیکر، ۶۲۱ اسب بخار و ۷۳۷ پوند فوت گشتاور وجود دارد.
دو حالت رانندگی از طریق دکمه روی کنسول مرکزی قابل انتخاب است: کامفورت و اسپرت. حالت کامفورت بر راحتی کلی و نرمی سواری تاکید دارد و برای رانندگی شهری و کروز با گاز کم ایدهآل است؛ جایی که SL 63 به لطف انعطافپذیری موتور احساس راحتی کامل میکند.
اما حالت اسپرت است که با پاسخگویی تندتر گاز و فرمان، فنرها و کمکفنرهای سفتتر، بهترین تواناییهای دینامیکی را بیرون میکشد. حالت AMG اضافی نیز کنترل پایداری الکترونیکی را به تاخیر میاندازد.
موتور نقطه کانونی خودرو است و با وجود توربوهای صداگیر، وقتی با پای سنگین گاز میدهید مانند خودروهای نسکار غرش میکند. گاز را تا انتها نگه دارید و موج سنگین گازهای خروجی از عقب را میبینید – این اثر وقتی سقف آلومینیومی فوقالعاده مهندسیشده زیر درب صندوق جمع میشود، شدیدتر هم میگردد.
شتابگیری وحشیانه، چسبندگی مکانیکی عظیم و ترمزها – حداقل نمونههای کربن-سرامیکی پکیج پرفورمنس روی خودروی تست ما – توانایی توقف نفسگیر ارائه میدهند. در این سه زمینه، واقعا شایسته عنوان سوپراسپرت است.
با این حال نقاط بحثبرانگیزی هم وجود دارد. گیربکس، نسخه بازنگریشده اتوماتیک هفت سرعته مرسدس با کلاچ تر، در پاسخگویی کند عمل میکند. مشکل اصلی نه خود تعویض دنده (که سریع است) بلکه تاخیر بین لحظه فشردن پدال شیفتر و شروع تعویض توسط الکترونیک است.
SL 63 روی شاسی با تمرکز آلومینیومی سوار است که نسخه منحصربفردی از سیستم پیشرفته کنترل فعال بدنه (Active Body Control) مدل استاندارد را دارد. ارتفاع سواری بر اساس حالت رانندگی و سرعت تغییر میکند و پیچ و تاب بدنه حتی در جادههای ناهموار و پیچهای تمامگاز به طور استثنایی کنترل شده است. با فشار بیشتر، گزندگی جلوی خودرو زیاد است و عقب با دیفرانسیل قفلشونده بسیار پایدار باقی میماند.
حداکثر چسبندگی بسیار بالاست – بدون شک به کمک عرض محورهای ۵۰ میلیمتر جلو و ۵۲ میلیمتر عقب بیشتر از نسل قبل و ترکیب رینگ و لاستیک پکیج پرفورمنس با لاستیک ۲۵۵/۳۵ در ۱۹ اینچ جلو و ۲۸۵/۳۰ در ۲۰ اینچ عقب. با فعال بودن حالت AMG، سیستم ESP بازتنظیمشده اجازه میدهد تا نزدیکی نقطه لغزش بدون دخالت زودرس الکترونیک پیش بروید.
با این حال علامت سوال روی فرمان باقی است. سیستم الکترومکانیکی خطی و بسیار مستقیم عمل میکند و واکنش تیز اولیه دارد. اما در ربع اول گردش فرمان حتی در سرعت بالا مقاومت معنیداری ایجاد نمیکند. بازخورد هم چندان وجود ندارد.
رئیس توسعه AMG، توبیاس مورز میگوید مسئله به لاستیکها مربوط است و معتقد است میشلن پایلوت اسپرت ۳ خودروی تست ما بیشترین چسبندگی را دارد اما ظرافت گزینه دیگر یعنی کانتیننتال کانتکت اسپرت را فاقد است.
داخل کابین، SL 63 نمونهای از کیفیت است. فقط حیف که کنترلهای کنسول مرکزی خیلی عقب قرار گرفتهاند – نتیجه اصرار مرسدسبنز بر جای دادن دو جا لیوانی بزرگ در بخش جلو. پس کاربردی بودن بر ارگونومی غلبه کرده است. و با وجود صندلی پایین، موقعیت رانندگی ایدهآل نیست. فضای آرنج محدود است و در رانندگی تهاجمی با کنسول مرکزی بلند برخورد میکند و مجبور به بالا بردن صندلی بیش از حد دلخواه میشوید.
از نظر تجهیزات استاندارد، هر دو مدل همان فناوری SL معمولی را دارند – شامل کنترل دوگانه تهویه، چراغهای LED، سنسور پارک و دوربین عقب و سیستم Comand اینفوتینمنت مرسدس. SL 63 کیت بدنه AMG، سیستم تعلیق، دیفرانسیل لغزش محدود، گیربکس هفت سرعته مهندسیشده برای مسابقات، صندلیها و فرمان گرمشونده اسپرت اضافه میکند؛ در حالی که SL 65 صندلیهای خنکشونده جلو، سیستم صوتی Bang & Olufsen و پکیج کمک راننده (شامل کروز کنترل تطبیقی، ترمز اضطراری فعال، هشدار خروج از خط و نقطه کور) دارد.
در مجموع، SL 63 موتور عالی و دینامیک قوی دارد و رانندگی با آن چه در ترافیک و چه در جادههای خلوت یک رویداد واقعی است.
با این حال گیربکس میتواند آزاردهنده باشد، فرمان حس کافی ندارد، ارگونومی ضعیف است و به نظر من جذابیت بصری شایسته این پیشینه را ندارد. اما برای مردم سنت تروpez همین حالا هم به آیتم ضروری بعدی تبدیل شده است.
اخبار مرتبط با مرسدس-AMG SL 63 ۲۰۱۲-۲۰۲۰
برابوس ۵۰۰ اسب بخاری من افتضاح است – اما هرگز نمیفروشمش
مرسدسبنز GLC الکتریکی اکنون با قیمت ۶۰ هزار پوند برای فروش عرضه شد
