اگر به دنبال یک استون مارتین V12 با قیمت یک گلف GTI کارکرده با کارکرد متوسط هستید، بازار دست دوم بهترین گزینه است.

طبیعتاً این دو خودرو تفاوت‌های بسیاری دارند و همان‌طور که گفته‌اند، اگر DB9 را ارزان بخرید، دو برابر هزینه خواهید کرد.

استون مارتین DB9 احساس هیجانی مشابه فراری ارائه می‌دهد

با این حال، تقریباً دو برابر قدرت، سه برابر سیلندر، بیش از یک ثانیه سریع‌تر در شتاب صفر تا ۶۰ مایل در ساعت و ظاهری که باعث می‌شود گردنتان برای تماشای دوباره آن درد بگیرد. با نزدیک شدن ممنوعیت خودروهای بنزینی در سال ۲۰۳۵ و آخرین فرصت برای V12های جدید، خرید یک DB9 ارزان بسیار وسوسه‌انگیز است – البته به جز هزینه‌های نگهداری.

این گرند تورر ۲+۲ در سال ۲۰۰۴ معرفی شد و تا ۲۰۱۶ تولید شد، بنابراین حتی جوان‌ترین نمونه‌ها نیز اکنون نسبتاً قدیمی هستند. این اولین استون مارتین بود که در کارخانه جدید گایدون ساخته شد.

از نظر تجهیزات و فرآیندهای تولید مدرن، این کارخانه با کارخانه قبلی بلاکسهام که DB7 (پیشینی DB9) در آن ساخته می‌شد، فاصله زیادی داشت. متأسفانه این مزایا بلافاصله احساس نشد.

فراخوان‌های ایمنی برای مدل جدید تقریباً به دو رقم رسید و تا سال ۲۰۰۶ سیستم الکتریکی که منبع اصلی انتقاد بود، ارتقا یافت. در همان زمان صندلی‌های جلو بازطراحی شد و پکیج اسپرت به لیست گزینه‌های گسترده اضافه گردید.

بهبودهای بیشتری در سال ۲۰۰۹ اعمال شد؛ قدرت موتور از ۴۵۰ به ۴۷۰ اسب بخار افزایش یافت، کمک‌فنرهای Bilstein با سواری بهتر نصب شد و کنسول مرکزی بازطراحی گردید.

دو سال بعد پکیج اسپرت پلاس با کمک‌فنرهای تطبیقی معرفی شد.

DB9 در سال ۲۰۱۳ دوباره به‌روزرسانی شد؛ قدرت به ۵۱۰ اسب بخار رسید، بدنه سبک‌تر و محکم‌تر شد و کمک‌فنرهای تطبیقی سه حالته اضافه گردید. در آخرین نسخه باشکوه، DB9 GT در سال ۲۰۱۵ با ۵۴۰ اسب بخار، جزئیات مشکی و سیستم اطلاعات‌سرگرمی جدید لمسی استون مارتین عرضه شد.

در طول عمر DB9، خریداران می‌توانستند بین گیربکس شش سرعته اتوماتیک ZF Touchtronic با پدال شیفتر روی فرمان و صدای جذاب هنگام کاهش دنده یا گیربکس دستی شش سرعته قوی انتخاب کنند. اتوماتیک اولیه مناسب است و در سال ۲۰۰۹ سیستم Touchtronic 2 بهبودیافته معرفی شد.

DB9 قطعاً خودروی پیست نیست، اما گیربکس دستی سطح جذابیت بیشتری اضافه می‌کند. جالب اینکه نمونه‌های دستی بسیار کمیاب هستند اما قیمت مشابه اتوماتیک دارند.

نسخه روباز DB9 Volante چند ماه پس از کوپه عرضه شد. شاسی تقویت‌شده، تعلیق کمی نرم‌تر و سقف پارچه‌ای که حدود ۱۷ ثانیه باز و بسته می‌شود دارد. امروزه کوپه تقریباً دو به یک بیشتر است و به همان نسبت حدود ۶۰۰۰ پوند گران‌تر است.

برخی خریداران DB9 گزینه‌های زیادی انتخاب کردند. امروزه وضعیت فنی، سابقه سرویس و اصالت اهمیت بیشتری نسبت به آپشن‌های لوکس و رنگ‌های عجیب دارد. تنها استثنا پکیج اسپرت ۲۰۰۶ است که هندلینگ را تیزتر و رانندگی را جذاب‌تر می‌کند.

کابین جلو و عقب تنگ است و ارگونومی ضعیفی دارد، DB9 موجودی پر از نقص است. اما شما آن را به خاطر نشان، ظاهر و موتور خریدید – و در هر شرایط آب‌وهوایی ناامیدتان نمی‌کنند.

مشکلات رایج استون مارتین DB9

موتور: موتور قوی است اما ممکن است اطراف واشر سیلندر دچار خوردگی شود. این مشکل با بررسی سوراخ‌های تخلیه کنار بلوک موتور به راحتی قابل تشخیص است.

همچنین نشتی واشر کاور تایمینگ را چک کنید. به صدای غیرعادی سوپاپ‌ها گوش دهید و سطح روغن را بررسی کنید زیرا DB9 حدود ۲۵۰ میلی‌لیتر روغن در هر ۱۰۰۰ مایل مصرف می‌کند. هر چراغ هشدار را با دستگاه دیاگ استون مارتین بخوانید.

گیربکس: گیربکس اتوماتیک Touchtronic قابل اعتماد است اما مطمئن شوید تعویض دنده‌ها نرم باشد. نشتی اطراف سیستم خنک‌کننده روغن گیربکس را چک کنید و بررسی کنید فراخوان ۲۰۰۹ مربوط به حالت پارک (در برخی خودروها درست درگیر نمی‌شد) انجام شده باشد. فراخوان دیگری برای بازگشت گیربکس به حالت خنثی وجود داشت. در مدل‌های دستی، کلاچ حدود ۲۰ هزار مایل دوام می‌آورد.

فرمان و تعلیق: سیستم فرمان DB9 موضوع سه فراخوان بود، از جمله یکی برای پیچ‌های ساب‌فریم جلو با گشتاور نادرست. مطمئن شوید انجام شده‌اند. فراخوان‌های دیگر مربوط به بوش‌های ساب‌فریم عقب و میل موج‌گیر بود. خودرو سنگین (۱۷۶۰ کیلوگرم) است و این وزن فشار زیادی به بوش‌ها، فنرها و حتی رینگ‌ها وارد می‌کند. پیچ‌های ویش‌بون ممکن است زنگ زده و هنگام تنظیم زاویه چرخ مشکل‌ساز شوند.

ترمزها: وقتی دستی کشیده شود، شل است و ممکن است راننده فکر کند آزاد شده، که منجر به سوختن لنت‌ها می‌شود.

شاسی و بدنه: از آلومینیوم باند شده و کامپوزیت ساخته شده، قوی و سبک است اما تعمیر و رنگ آن گران و مستعد خوردگی اطراف دستگیره درها و لبه‌های پنل (جوشکاری حبابی) است. دماغه مستعد سنگ‌ریزه است؛ بسیاری مالکان آن را رنگ مجدد می‌کنند.

داخلی: فراخوان دوباره: صندلی‌های گرم‌شونده ممکن است بیش از حد گرم شده و حتی بسوزند، پس چک کنید اصلاح شده باشند. مشکلات برقی پنجره معمولاً به خاطر لاستیک‌های قاب معیوب است. پارگی چرم و سقف را بررسی کنید.

سابقه سرویس: تمبرهای سرویس خوب است اما فاکتورها برای دانستن دقیق کارهای انجام‌شده ضروری هستند.

طراحی و استایلینگ

DB9 بر روی پلتفرم جدید VH استون مارتین (مخفف Vertical/Horizontal به معنای سازگاری تقریباً نامحدود) ساخته شده است. این پلتفرم امکان ساخت خودروهای دو نفره (وانتیج) تا چهار در (رپید) را فراهم کرد.

اما این پلتفرم بیش از حد انعطاف‌پذیر بود و دو مشکل داشت: سنگین و غیربهینه از نظر فضا. حتی با استفاده از آلومینیوم برای پلتفرم و بیشتر بدنه، کوپه DB9 حدود ۱۷۸۵ کیلوگرم وزن داشت، مشابه یک جگوار XJ یا آئودی A8 استاندارد آن زمان.

موتور به‌روزرسانی‌شده DB9 حدود ۵۱۰ اسب بخار و ۴۵۷ پوند فوت گشتاور تولید می‌کند

موتور هم در اولین جوانی نبود. ابتدا در ۱۹۹۶ زیر کاپوت کانسپت فورد ایندیگو نمایش داده شد و اساساً دو موتور V6 ۳ لیتری فورد دوراتک به هم متصل بودند.

اولین استون مارتین مجهز به آن DB7 بود و از آن پس در انواع خروجی‌ها و مشخصات در تمام استون‌های V12 تولید شد. هنوز به گیربکس شش سرعته اتوماتیک متصل بود در حالی که انتظار می‌رفت هشت سرعته یا دوکلاچه باشد.

با این حال DB9 بدون توسعه نماند. از نسخه AM10 موتور ۵۹۳۵ سی‌سی V12 استفاده کرد که ۵۱۰ اسب بخار تولید می‌کرد. این ۴۰ اسب بخار بیشتر از DB9 قبلی و ۲۱ اسب بخار بیشتر از ویراژ جایگزین‌شده بود.

پلتفرم هم بررسی شد و هرچند DB9 از فضای داخلی بیشتر و سختی کربنی ونشکو بهره نبرد، اما ۲۰ درصد محکم‌تر شد.

در بخش شاسی، دوجناغی در هر گوشه حفظ شد اما کمک‌فنرهای تطبیقی سه حالته (شامل حالت پیست) استاندارد شد و ترمزهای کربن-سرامیک ۱۲.۵ کیلوگرم وزن غیرفنری را کاهش داد.

از نظر ظاهری، طراحی اصلی ایان کالوم که قبل از تولید توسط هنریک فیسکر اصلاح و سپس توسط مارک رایشمن برای قوانین برخورد عابر پیاده به‌روزرسانی شد، هنوز بسیار خالص و زیبا به نظر می‌رسد.

داخلی

فرم یا عملکرد؟ هیچ شکی نبود که استون مارتین DB9 کدام مسیر را انتخاب می‌کند. اعتبار طراحان اولیه است که پس از این همه سال، کابین تقریباً بدون تغییر هنوز تازه و جالب به نظر می‌رسد. کاملاً با قیمت شش‌رقمی اولیه خودرو همخوانی داشت.

هر از گاهی توانایی کابین برای شاد کردن قلب با ظرفیت جوشاندن خون رقابت می‌کند. زیبا است اما از نظر ارگونومی یک شوخی است.

رانندگان قدبلند فضای پای محدودی در استون مارتین خواهند داشت

برای مثال موقعیت رانندگی باعث می‌شود رانندگان قدبلند نتوانند راحت پشت فرمان بنشینند. حرکت صندلی عقب ناکافی و تنظیم reach فرمان محدود است.

صفحه کیلومترهای زیبا تقریباً ناخوانا هستند به خاطر اندازه کوچک اعداد: اگر نمایشگر دیجیتال سرعت نبود، معمولاً نمی‌دانستید با چه سرعتی می‌روید.

کنسول مرکزی گیج‌کننده‌تر است، دو نمایشگر اطلاعات را به شکلی آشفته نشان می‌دهند که ممکن است ترجیح دهید بی‌اطلاع بمانید. دکمه‌های کوچک و برچسب‌گذاری ضعیف کمک نمی‌کند. سیستم ناوبری مبتنی بر Garmin ضعیف است نه غیرقابل استفاده.

در ولانته مکانیزم سقف هنوز عالی کار می‌کند، فضای سر را نسبت به کوپه فقط کمی کاهش می‌دهد و سریع و مرتب جمع می‌شود.

فضای صندوق هم زیاد از دست نمی‌رود. اما وقتی کوپه فقط ۱۸۶ لیتر داشت، از دست دادن ۱۴ لیتر بیشتر احساس می‌شود.

همچنین در هر دو نسخه صندلی‌های عقب برای اکثر افراد تقریباً همیشه بی‌استفاده است، جز برای فضای بار اضافی غیرامن.

موتورها و عملکرد

حتی با موتور ۵۱۰ اسب بخاری، DB9 خیلی سریع نیست. صفر تا ۶۲ مایل در ۴.۶ ثانیه، مشابه یک پورشه ۹۱۱ پایه اتوماتیک که نصف قیمت استون هزینه داشت. اما ماهیت عملکرد؟ بی‌نظیر است.

هیچ چیز با صدای موتور تنفس طبیعی V12 بزرگ در دور بالا برابری نمی‌کند و هر چه DB9 در شتاب خالص کم دارد، در تئاتر خودروسازی جبران می‌کند.

گیربکس استون مارتین نشانه صرفه‌جویی در هزینه است

موتور استون در واقع پیکی است. حداکثر گشتاور در ۵۵۰۰ دور در دقیقه (فقط ۱۰۰۰ دور کمتر از پیک قدرت) تولید می‌شود. این در سدان آزاردهنده است اما در کوپه استون مارتین کاملاً درست احساس می‌شود.

شتاب با نزدیک شدن به ردلاین افزایش می‌یابد و کرسنندوی مکانیکی ایجاد می‌کند که کمتر خودرویی در جهان با آن رقابت می‌کند. هرچند موتور پیر و از ریشه فروتن است، هنوز باشکوه است. حداکثر سرعت به ۱۸۳ مایل محدود شده.

اگر نقطه ضعفی داشت، نگه داشتن همان گیربکس قدیمی شش سرعته XF بود. وقتی DB9 در ۲۰۰۳ جدید بود این گیربکس پیشرفته بود اما رقبا یا دنده‌های بیشتر و تعویض نرم‌تر یا دوکلاچه واقعی ارائه کردند.

استون مارتین گیربکس دوکلاچه داشت و در وانتیج S استفاده کرد اما برای شخصیت ملایم‌تر DB9 مناسب ندانستند.

احتمالاً استون مانند دیگر مشتریان ZF به هشت دنده تغییر می‌داد اما تا آن زمان گیربکس نقطه ضعف باقی ماند و نُتی ترش در میان قدرت شیرین و به‌یادماندنی.

سواری و هندلینگ

همان‌طور که جذابیت موتور بیشتر ذهنی بود تا آمار برتری، در شاسی هم همین‌طور است.

DB9 مانند فراری میانی نمی‌چسبد یا مانند رولز رویس سواری نمی‌کند اما این سرنوشت تمام گرند توررهاست که باید تعادل سواری و هندلینگ را برقرار کنند.

معمولاً بهترین حالت تعلیق DB9 حالت نرمال است

و حداقل در DB9 اینطور بود. به لطف دامنه تنظیم کمک‌فنرهای الکترونیکی، استون مارتین توانست استعداد نهفته شاسی DB9 را کاملاً بهره‌برداری کند.

DB9 زیبنده هندل می‌شود، نه اینکه به اندازه‌ای تیز باشد که سرتان را بکند. چسبندگی خوب است اما تعادل خودرو به‌یادماندنی‌ترین بود. تمام استون‌های VH توزیع وزن مناسبی داشتند به خاطر位置 گیربکس روی محور عقب اما DB9 بیشترین بهره را برد.

فاصله محوری بلند و وزن زیاد باعث می‌شود هرگز چابک واقعی احساس نشود اما دقیق، متعادل و بسیار پیشرونده است اگر الکترونیک را خاموش کنید و از حد تایرها فراتر روید.

DB9 کمی آندراستیر دارد و تحت قدرت به اوراستیر قابل پیش‌بینی جریان می‌یابد؛ انگار پای راستتان میزان عقب‌رفتن را اندازه می‌گیرد: فشار مشخص، میزان یو مشخصی ایجاد می‌کند که خطی با فشار گاز تغییر می‌کند.

حالت اسپرت خودرو را کمی سفت می‌کند اما حالت پیش‌فرض برای جاده‌های بریتانیایی عالی است. حالت پیست بیشتر گجت به نظر می‌رسد اما حتی اگر مثل دزد رانندگی نکنید، فرمان همیشه اطلاع‌رسان و سرگرم‌کننده است.

یکی از مزایای عدم نظارت والدینی بر استون، عدم تحمیل فرمان برقی صرفه‌جویی سوخت بود، بنابراین هنوز دقت، وزن و خطی بودن فرمان اصلی را به همراه حس آن دارید.

کیفیت سواری به اندازه کافی خوب است، تا وقتی خسته نشوید و با تنظیمات کمک‌فنر بازی نکنید. کمی صدای پیت‌پت روی جاده‌های B وجود دارد اما نه بیشتر از آنچه از خودرویی با فنر سفت و تایرهای پهن و پروفیل پایین انتظار می‌رود.

مهم‌تر کنترل عالی حرکات عمودی بدنه بود که مانع از پیچ و تاب خوردن می‌شود که مسافر را به فکر می‌اندازد چرا سوار شد.

مصرف سوخت و هزینه‌های نگهداری

موتور و تغییرات دیگر مصرف سوخت را بهبود داد اما میانگین ترکیبی ۱۹.۸ مایل بر گالن بعید است دوستان زمین دوستان گل بفرستند.

۳۳۳ گرم بر کیلومتر CO2 هم اول به نظر گران می‌آید اما مالیات آن بیشتر از خودرویی با ۲۶۵ گرم نیست.

DB9 ارزان نیست اما بدتر از رقبا هم نیست

اما مالیات سال اول چهار رقمی است و سال‌های بعد قابل توجه. نشان می‌دهد مصرف DB9 چقدر باید بهتر شود تا حتی به دسته پایین‌تر برسد و هشت سرعته با استارت-استاپ هم بعید است این شکاف را پر کند.

اگر نو می‌خریدید افت قیمت شدید بود و خودروها در چهار سال نیمی از ارزش را از دست می‌دادند. اما می‌توانستید بنتلی کانتیننتال GT اسپید بخرید و وضعیت مشابهی داشته باشید. برای حفظ ارزش باید به فراری کالیفرنیا نگاه می‌کردید.

تمام استون مارتین‌ها با گارانتی سه ساله نامحدود عرضه می‌شدند.

برای اطلاعات بیشتر در مورد خودروهای لوکس دست دوم در ایران، می‌توانید مقالات بلاگ کیش توربو را مطالعه کنید یا به صفحه اجاره خودرو مراجعه نمایید. همچنین خودروهای لوکس و اخبار خودرو را در سایت ما دنبال کنید.