بسیاری از خودروسازان دوست دارند درباره احساسات و هیجان محصولاتشان صحبت کنند، به ویژه در خودروهای اسپرت. برخی حتی از واژه «faszination» که در زبان آلمانی بسیار محبوب است استفاده می‌کنند. معمولاً خبرنگاران خودرو با شنیدن چنین ادعاهایی با کمی شک و تردید برخورد می‌کنند.

اما در مورد آئودی R8 GT RWD، سخت است که تحت تاثیر این هیجان قرار نگیریم. این مدل واقعاً آخرین نسخه از خودروی هاله‌ای آئودی است؛ آخرین باری که یک خودروی اسپرت برتر با پیشرانه احتراق داخلی خواهیم دید (احتمالاً نسل بعدی R8 تمام‌الکتریکی خواهد بود)، بنابراین لحظه‌ای است که احساسات در آن جای دارد.

نقش R8 در موفقیت آئودی غیرقابل انکار است. وقتی کانسپت آن در سال ۲۰۰۳ رونمایی شد، آئودی تنها دو مدل RS داشت؛ اکنون ۱۰ مدل RS وجود دارد. R8 درخشش هاله‌ای به برند بخشید و از پیروزی‌های لمان بهره برد و جامعه‌ای طرفدار مانند آنچه بی‌ام‌و M طی ۵۰ سال ساخته، ایجاد کرد.

این نسخه قدرتمندترین آئودی دیفرانسیل عقب تاریخ است و آئودی با مهندسی گسترده، از جمله مود رانندگی جدید Torque Rear، آن را به خداحافظی مناسبی تبدیل کرده. موتور همان V10 تنفس طبیعی نسخه معمولی است که با تغییرات نرم‌افزاری به ۶۱۲ اسب بخار و ۴۱۷ پوند-فوت رسیده – همان ارقام نسخه چهارچرخ محرک – و آئودی این را به عنوان نکته برجسته اعلام کرده است.

عملکرد آن را نمی‌توان دست کم گرفت. شتاب ۰ تا ۱۰۰ کیلومتر در ۳.۴ ثانیه انجام می‌شود؛ بیش از نیم ثانیه کندتر از پورشه ۹۱۱ توربو S فوق سریع اما بسیار هیجان‌انگیز برای همه به جز پیست درگ. علاوه بر این، به دلیل تنفس طبیعی و V10 بودن، صدایی منحصربه‌فرد و کمتر خفه‌شده نسبت به پورشه دارد.

نرم‌افزار گیربکس نیز بهبود یافته تا زمان تعویض دنده کاهش یابد و دنده پایین آوردن تهاجمی‌تر شود. این به لطف سیستمی جدید است که اجازه می‌دهد در دور موتور بالاتر به دنده پایین‌تر بروید و هنگام ورود به پیچ، صدای V10 بیشتر به گوش برسد. نسبت دنده‌های سه تا هفت نیز کوتاه‌تر شده است.

همان‌طور که در تصاویر مشاهده می‌کنید، بسته آیرودینامیکی جدید شامل بالچه‌ها، بال عقب swan-neck و دیفیوزرهایی است که در یک خودروی مسابقه‌ای GT3 هم جای دارند. خودرو در تونل باد تست شده و اکنون در سرعت نهایی ۱۹۹ مایل در ساعت، ۳۰۰ کیلوگرم نیروی رو به پایین تولید می‌کند؛ ۱۵۵ کیلوگرم بیشتر از R8 Performance معمولی.

کربن فیبر به طور گسترده در بدنه و داخل کابین استفاده شده؛ صندلی‌های سبک با چسبندگی بالا، دوخت قرمز و پلاک شماره‌گذاری شده خودرو. در مجموع ۲۰ کیلوگرم از وزن R8 Performance کاسته شده، عمدتاً به لطف صندلی‌ها و رینگ‌های فورج جدید.

برای اولین بار در R8 GT، تعلیق کوئیل‌اور قابل تنظیم ارائه شده که مرکز ثقل را پایین می‌آورد. تنظیم ضربه و بازگشت تا ۱۸ کلیک قابل تغییر است بدون نیاز به مراجعه به نمایندگی، همراه با نرخ فنر و دمپر بالاتر.

جالب است که آئودی چقدر برای تعلیق تلاش کرده. رولاند واشکاو از بخش توسعه شاسی آئودی می‌گوید ارائه این گزینه مهم بود زیرا «می‌خواستیم این آخرین نسخه، بهترین R8 برای راننده باشد. این کار برای خداحافظی نهایی ارزشش را دارد.»

آیا موفق شده‌اند؟ با این نکته که فقط در پیست رانده‌ایم، قطعاً تیزتر از R8 معمولی احساس می‌شود و راننده بیشتر درگیر است. خودرو زنده‌تر به نظر می‌رسد، کمی تیزتر، در حالی که همان فرمان‌پذیری عالی و تعادل خنثی نسخه معمولی را حفظ کرده.

خودروهای تست در تنظیم دینامیک‌ترین تعلیق بودند و هیچ شل بودن یا کندی خودروهای جاده‌ای در پیست نداشتند. چابک و واکنش‌گرا بودند.

تغییر قابل توجه‌ترین در تعویض دنده است. در شتاب کامل، برش دراماتیکی هنگام تعویض احساس می‌شود که نسبت به نسخه معمولی بسیار چشمگیرتر است.

با افزایش سرعت، مود رانندگی هفت‌حالته Torque Rear به خوبی خود را نشان می‌دهد. این فناوری جدیدی نیست اما همچنان موثر است. پیست هنگام تست مرطوب بود بنابراین فقط دو کلیک آن را کم کردم و طبیعی احساس شد؛ لغزش کافی برای کنترل وجود داشت اما با شبکه ایمنی.

هنگام دریفت عمدی کمی عجیب است. دو کلیک کم کردن ایمنی بیش از حد ایجاد می‌کند. سعی کردم با ورودی‌ها لغزش را کنترل کنم اما کامپیوتر هم دخالت می‌کرد و احساس می‌شد در حال بحث هستیم که چه کسی کنترل را در دست دارد. در این حالت بهتر است تقریباً کامل خاموش شود تا استعداد (یا کمبود آن) راننده مشخص شود. در حالت کمتر، غیرطبیعی بود.

فرمان R8 هنوز ظرافت‌های تنظیم مک‌لارن یا پورشه ۹۱۱ (به ویژه GT3) را ندارد اما دقیق است. بیشتر به بازخورد از شاسی و صندلی‌های سبک عالی تکیه می‌کنید.

این تغییرات جالب توجه هستند. بخشی از جذابیت R8 طی سال‌ها این بوده که هرچند ظرافت نهایی پورشه ۹۱۱ را ندارد، اما خودروی سوپرکار مناسب استفاده روزانه بوده. چون فقط در پیست رانده‌ایم نمی‌توانیم درباره تاثیر تغییرات روی جاده گزارش دهیم، اما اگر آئودی دوستی را حفظ کرده و کمی ظرافت را افزایش داده باشد، آخرین R8 می‌تواند بهترین باشد. خداحافظی شایسته‌ای.

برای اطلاعات بیشتر درباره خودروهای اسپرت و سوپرکارهای مشابه، به کیش توربو مراجعه کنید. همچنین بررسی مدل‌های دیگر آئودی و مقایسه سوپرکارها را از دست ندهید.