اگر امروز بخواهید فروش بالایی در صنعت خودرو داشته باشید، بهترین راه تمرکز بر کراس‌اورهای کامپکت است.

این خودروها برای خریدارانی طراحی شده‌اند که دوست دارند خودروی هاچ‌بک خود را به شکل یک شاسی‌بلند نرم با ارتفاع بیشتر داشته باشند، بدون اینکه از نظر فضای کاربردی و هزینه‌های جاری ضرر کنند. پژو ۲۰۰۸ یکی از پیشگامان این سگمنت پرطرفدار بود که از سال ۲۰۱۳ وارد بازار شد.

فرمان سبک است، اما با افزایش نیرو و سرعت در پیچ‌ها، وزن‌دهی آن به شکل طبیعی و مناسبی افزایش می‌یابد. کیفیت سواری نیز، حداقل با رینگ‌های ۱۷ اینچی، به اندازه کافی نرم و راحت است.

اکنون در نسل دوم خود، پژو ۲۰۰۸ بر پایه پلتفرم مشترک مدولار (CMP) گروه پژو ساخته شده است. این پلتفرم امکان عرضه نسخه‌های بنزینی، هیبریدی و تمام‌برقی را فراهم می‌کند (نسخه برقی به طور جداگانه با نام e-2008 بررسی شده است).

پیشرانه پلاگین‌هیبرید برای مدل‌های بزرگ‌تر پژو و برندهای هم‌گروه مانند سیتروئن، دی‌اس و وکس‌هال (که همگی زیرمجموعه گروه استلانتیس هستند) در نظر گرفته شده است.

پژو ۲۰۰۸ یکی از اولین خودروهایی بود که در این کلاس موفق شد، اما اکنون رقبای متعددی مانند پرفروش‌ترین خودروی بریتانیا یعنی فورد پوما، رنو کپچر و تویوتا یاریس کراس را پیش روی خود دارد. پس عملکرد آن در برابر این رقبا چگونه است؟ بیایید بررسی کنیم.

بررسی اجمالی تیپ‌های پژو ۲۰۰۸

کوچک‌ترین شاسی‌بلند پژو در سه تیپ Allure، GT و GT Premium عرضه می‌شود که همه آن‌ها با پیشرانه بنزینی، هیبریدی یا برقی قابل انتخاب هستند.

تیپ پایه Allure با رینگ‌های ۱۷ اینچی الماسی، سنسور پارک جلو و عقب و نمایشگر ۱۰ اینچی اطلاعات‌سرگرمی ارائه می‌شود.

تیپ میان‌رده GT دارای چراغ‌های LED کامل، دوربین عقب HD و جزئیات چرم در کابین است، در حالی که تیپ بالای GT Premium رینگ‌های ۱۸ اینچی، روکش آلکانتارا و کروز کنترل تطبیقی را اضافه می‌کند.

طراحی و استایل

نسل دوم پژو ۲۰۰۸ در سال ۲۰۲۰ در بریتانیا عرضه شد و سه سال بعد فیس‌لیفتی دریافت کرد تا ظاهرش با سایر محصولات پژو هماهنگ‌تر شود.

به همین دلیل، ۲۰۰۸ تمام ویژگی‌های طراحی فعلی برند فرانسوی را دارد، از جمله لوگوی بزرگ شیر و چراغ‌های روشنایی روز عمودی به شکل پنجه شیر.

تغییرات ظاهری جزئی فیس‌لیفت خودرو را به‌روز کرد، اما تغییرات اصلی زیر پوست رخ داد. پلتفرم CMP امکان عرضه پیشرانه‌های متنوع‌تری را فراهم کرده است.

در ابتدای لیست، موتور ۱.۲ لیتری سه سیلندر توربو PureTech قرار دارد که با قدرت ۹۹ اسب بخار و گیربکس دستی شش سرعته یا ۱۲۷ اسب بخار و گیربکس اتوماتیک هشت سرعته عرضه می‌شود.

سپس نسخه Hybrid 145 قرار دارد که موتور ۱.۲ لیتری سه سیلندر توربو را با گیربکس دوکلاچه شش سرعته مجهز به موتور الکتریکی ۲۸ اسب بخاری ترکیب می‌کند.

انرژی بازیابی‌شده از طریق ترمز احیایی به باتری کوچک ۰.۹ کیلووات‌ساعتی ۴۸ ولتی منتقل می‌شود که در سرعت‌های پایین (مثل ترافیک سنگین) می‌تواند خودرو را تنها با نیروی الکتریکی حرکت دهد.

نسخه تمام‌برقی e-2008 نیز با باتری ۵۴ کیلووات‌ساعتی و موتور ۱۵۴ اسب بخاری برد ۲۴۷ مایلی ارائه می‌دهد.

کابین و فضای داخلی

در این کلاس نمی‌توان کاملاً از پلاستیک‌های سخت فرار کرد، اما پژو ۲۰۰۸ ترکیبی دلپذیر از پارچه و مواد لاستیکی نرم ارائه می‌دهد که حس لوکس بودن را منتقل می‌کند.

حتی تیپ پایه Allure هم فقیر به نظر نمی‌رسد و کیفیت مونتاژ در خودروی تست هیبرید GT ما عالی بود، با بخش‌های نرم فراوان در درها، صندلی‌ها و داشبورد.

از دکمه‌های لمسی زیر نمایشگر خوشم نمی‌آید. میانبرهایی برای صفحه اصلی و تنظیمات ADAS دارند، اما نبود بازخورد لمسی باعث می‌شود در حال حرکت استفاده از آن‌ها سخت باشد.

تمام امکانات دیجیتال مورد انتظار نیز وجود دارد، از جمله صفحه آمپر سه‌بعدی پژو و نمایشگر ۱۰ اینچی اطلاعات‌سرگرمی.

مانند همه پژوهای مدرن، بهتر است قبل از خرید آن را امتحان کنید، چون چیدمان i-Cockpit (فرمان پایین و صفحه آمپر بالا) برای برخی عالی و برای برخی دیگر نامناسب است.

فرمان کوچک حداقل برای ما کمی عجیب بود، به‌ویژه در مانورهای سرعت پایین. همچنین مجبورید از بالای فرمان به صفحه آمپر نگاه کنید، که باعث می‌شود صندلی را خیلی بالا ببرید یا دیدتان مسدود شود.

خوشبختانه تنظیمات صندلی گسترده است و در تیپ GT ما تنظیم برقی داشت.

نمایشگر ۱۰ اینچی تنظیمات خوبی دارد و استفاده از آن آسان است. اتصال گوشی با Apple CarPlay یا Android Auto بدون مشکل است و پیشنهاد می‌کنیم از اپ‌هایی مثل Waze استفاده کنید، چون مسیریاب داخلی خیلی شهودی نیست.

ردیفی از دکمه‌های فیزیکی در وسط داشبورد وجود دارد، اما هیچ‌کدام برای کنترل تهویه نیستند و تنظیم دما یا سرعت فن نیاز به کار با نمایشگر دارد.

فضای کابین جادار است و ردیف دوم اگرچه کمی بالا قرار گرفته، برای سرنشینان بلندقد هم سر و پای کافی دارد تا موقعیت راحتی پیدا کنند.

پیشرانه و عملکرد

در نسخه هیبریدی، پژو ۲۰۰۸ شتاب خوبی دارد و در ۸.۳ ثانیه به سرعت ۱۰۰ کیلومتر بر ساعت می‌رسد که سریع‌تر از نسخه‌های بنزینی و برقی است.

شتاب به شکل خطی و آرام افزایش می‌یابد، اما هنگام گاز دادن کامل کمی تاخیر گیربکس در کاهش دنده احساس می‌شود.

تفاوت قابل توجهی در عملکرد وقتی حالت Sport را انتخاب کردیم احساس نکردیم.

پیشرانه در سرعت‌های پایین هنگام جابه‌جایی بین موتور بنزینی و الکتریکی کمی تکان دارد. می‌توانید با پدال‌های پشت فرمان تعویض دنده کنید، اما تعویض‌ها خیلی تیز نیست و حالت اتوماتیک بهتر عمل می‌کند.

با این حال، نسخه هیبریدی نسبت به مدل بنزینی خالص نرم‌تر است، به‌ویژه در حالت ضعیف‌تر که با گیربکس دستی شش سرعته همراه است.

سکوت موتور بنزینی همراه با تعویض دنده‌های طولانی و شل گیربکس، تعویض دستی را کمی خسته‌کننده می‌کند و گیربکس اتوماتیک هشت سرعته هم تفاوت زیادی ندارد.

پدال ترمز کمی نرم است و در سرعت پایین در شهر مدولاسیون آن سخت‌تر است، اما سیستم ترمز احیایی به خوبی کالیبره شده و در ترافیک شهری خودرو را به خوبی کنترل می‌کند. امکان تنظیم سطح ترمز احیایی مانند برخی خودروهای برقی وجود ندارد، اما در این کاربرد خوب عمل می‌کند.

سواری و هندلینگ

نسخه هیبریدی چه در شهر و چه در بزرگراه راحت است. فرمان سبک و دقیق است و به خوبی به مرکز برمی‌گردد.

هیچ نسخه‌ای از ۲۰۰۸ به اندازه فورد پوما جذاب نیست. البته اگر به دنبال دینامیک رانندگی هستید، احتمالاً در کلاس کراس‌اورهای کوچک جستجو نمی‌کنید.

پژو ۲۰۰۸ نسبت به بسیاری از خودروهای کوچک سواری پیچیده‌تری دارد و عموماً بسیار ساکت است.

بدنه بلندتر باعث غلت قابل توجه در پیچ‌ها می‌شود، اما کنترل خوبی دارد و سطح چسبندگی بالاست.

در سرعت‌های بزرگراهی هیبریدی آرام است و نویز جاده و باد به حداقل رسیده.

خارج از بزرگراه، کمی شناوری روی دست‌اندازهای بزرگ احساس می‌شود و سرنشینان بیشتر تکان می‌خورند.

رینگ‌های اختیاری ۱۸ اینچی خودروی تست GT ما به سواری ثانویه کمکی نکرد و در سرعت پایین دست‌اندازهای تیز و چاله‌ها را سخت‌تر جذب می‌کرد. پیشنهاد می‌کنیم به رینگ ۱۷ اینچی یا تیپ Allure پایین‌تر بسنده کنید.

مصرف سوخت و هزینه‌ها

در دنیای واقعی، پژو ۲۰۰۸ حدود ۴۴ مایل بر گالن مصرف داشت که در سفرهای طولانی به ۴۷ مایل بر گالن رسید؛ کمی کمتر از ادعای رسمی ۵۱ مایل بر گالن.

با این حال، نسبت به رنو کپچر E-Tech هیبرید که در تست ما به ۶۳ مایل بر گالن رسید (به دلیل باتری بزرگ‌تر و موتور الکتریکی قوی‌تر) کم‌مصرف‌تر نیست.

موتور ۱.۰ لیتری هیبرید ملایم اکوبوست فورد نیز پوما را کم‌مصرف‌تر از پژو می‌کند و حدود ۵۱ مایل بر گالن مصرف دارد.

با اینکه امکانات پژو ۲۰۰۸ در تمام تیپ‌ها سخاوتمندانه است، همچنان گران‌تر از نزدیک‌ترین رقباست. بله، یکی از لوکس‌ترین گزینه‌ها در کلاس خود است، اما حدود ۷۰۰۰ پوند گران‌تر از کپچر هیبرید و نزدیک ۳۰۰۰ پوند گران‌تر از نیسان جوک هیبرید است.

برای اطلاعات بیشتر در مورد خودروهای کراس‌اور و مقایسه با رقبا می‌توانید به کیش توربو مراجعه کنید. همچنین بررسی‌های دیگر خودروهای خانوادگی را در سایت کیش توربو دنبال کنید.