بعضی چیزها واقعا با نظم طبیعی صنعت خودرو در تضاد هستند؛ مثلا یک پورشه ۹۱۱ تیون‌شده توسط برابوس.

یعنی بعد از این چه اتفاقی می‌افتد؟ یک آئودی RS4 توسط آلپینا؟ هر کسی که دوران اوج مرسدس‌بنزهای دیوانه‌وار تیون‌شده برابوس را به یاد داشته باشد – خودروهایی با قدرت فراتر از فراری – حتی تصور چنین چیزی را هم عجیب می‌داند، چه برسد به واقعیت آن. تیونرهای آلمانی (البته برابوس فراتر از یک تیونر معمولی است و وضعیت سازنده رسمی دارد، درست مثل آلپینا) معمولا در حوزه همکاری‌های خود با برندهای بزرگ، به مسیر مشخصی پایبند می‌مانند.

مدیر فنی برابوس، یورگ گندر، به صورت جانبی در مهندسی مسابقه‌ای پورشه ۹۱۱ فعالیت دارد. او این خودروها را به خوبی می‌شناسد و عاشقشان است. اما فعلا فقط مدل توربو برای تیونینگ برابوس انتخاب شده.

بنابراین برابوس از مسیر همیشگی خود خارج شده، اما وجود شگفت‌انگیز این ۹۰۰ راکت آر – محصولی محدود به ۲۵ دستگاه با قیمت ۵۴۹۱۳۰ یورو (حدود ۴۷۰۹۷۵ پوند) بر پایه ۹۱۱ توربو S – را به هیچ وجه نباید تصمیمی عجولانه دانست. برابوس مدت‌ها آرزوی ورود به حوزه ویساخ (محل توسعه پورشه) را داشته و همیشه فقط مسئله زمان بوده، نه احتمال وقوع.

در هر صورت، سدان‌های پرقدرت مرسدس همچنان قلب تپنده کسب‌وکار برابوس خواهند بود؛ همان‌طور که در بازدید ما از کارخانه بزرگ بوتتروپ، تعداد زیادی AMG GT چهار در، کلاس S و کلاس E نیمه‌کاره مشاهده شد.

یک کراولر عظیم‌الجثه ۸ فوتی (تصور کنید بدنه CFRP مشابه G کلاس روی شاسی لوله‌ای مناسب آفرود در بیابان) که در گوشه کارگاه پارک بود هم تأیید می‌کند که حس شوخ‌طبعی برابوس همچنان در بهترین حالت خود قرار دارد.

چرا پورشه؟ دلایلش پیچیده نیست. برابوس می‌خواست پویاترین خودرو تاریخ خود را بسازد و با آن یک راکت کاملا جدید خلق کند – نامی که فقط برای پیچیده‌ترین و قدرتمندترین تیونینگ‌ها رزرو شده. فارغ از وفاداری به برندها، برابوس می‌داند که در زمینه چابکی طبیعی و چسبندگی، پورشه بر مرسدس برتری دارد. در نهایت، پورشه برند واقعی اسپرت بین این دو است.

دلیل انتخاب خاص مدل توربو S هم باز پیچیده نیست. این نسخه از ۹۱۱ است که بیشترین شباهت را به روحیه برابوس دارد. کاررا به اندازه کافی وحشی نیست و GT3 بیش از حد مسابقه‌ای است. هیچ‌کدام با شعار غیررسمی برابوس یعنی «۳۰۰ کیلومتر بر ساعت با یک دست روی فرمان» همخوانی ندارند، اما توربو کاملا هماهنگ است. قدرت، اطمینان و لوکس نسبی در DNA آن جریان دارد.

تبدیل یک ۹۱۱ توربو S به ۹۰۰ راکت آر تقریبا به طور برابر بین تغییرات ظاهری و تغییرات پنهان تقسیم می‌شود. خودرو اهداکننده کاملا باز می‌شود و سپس کیت بدنه CFRP عریض‌تر به عرض ۷۰ میلی‌متر روی آن نصب می‌گردد. این عرض اضافی در آفست رینگ‌های فورج‌شده توربو-دیسک اعمال شده و نه در تغییرات تعلیق، و توجه به جزئیات کاملا مشهود است. دریچه‌های عمیق در کناره‌ها که هوا را به داخل می‌کشند یا خارج می‌کنند، به زیبایی طراحی شده‌اند و اسپویلر داکتيل به طور یکپارچه به بدنه عقب متصل می‌شود. ظاهر آن به شدت تهاجمی است.

در بخش مکانیکی، نرخ دمپرهای بیلشتاین در همه حالت‌ها کمی سفت‌تر شده، اما همچنان با حالت‌های رانندگی کارخانه کار می‌کند. در عین حال، اگزوز اینکونل، توربوشارژرهای بزرگ‌تر و ECU اضافی قدرت را از ۶۴۱ اسب‌بخار به ۸۸۸ اسب‌بخار و گشتاور را از ۸۰۰ نیوتن‌متر به ۱۰۰۰ نیوتن‌متر افزایش داده‌اند. این افزایش قدرت برای سریع‌ترین خودرو نقطه به نقطه جهان شاید ضروری نبود، اما برابوس همیشه درباره قدرت غیرمعقول بوده و تلاش‌هایش روی موتور ۳.۷ لیتری شش‌سیلندر تخت پورشه ناامیدکننده نیست.

برابوس اذعان دارد که ظاهر خودرو برای بسیاری از مشتریان به اندازه عملکرد اهمیت دارد، اما آیرودینامیک راکت آر صرفا نمایشی نیست. این شرکت از تونل باد تویوتا در کلن استفاده می‌کند (که در دوران V10 فرمول یک شبانه‌روزی کار می‌کرد) و هرچند این راکت نسبت به ۹۱۱ توربو S نیروی رو به پایین کمتری تولید می‌کند، اما پایداری در سرعت بالا با افزایش جزئی زاویه حمله بهبود یافته است.

حداکثر سرعت به ۳۴۰ کیلومتر بر ساعت محدود شده، اما فقط به خاطر رتبه تایرهای Continental SportContact 7. با لاستیک مناسب، راکت آر سریع‌تر خواهد بود؛ شاید ۳۸۵ کیلومتر بر ساعت. به هر حال، گیربکس PDK برای سرعت ۵۳۰ کیلومتر بر ساعت طراحی شده است.

رانندگی با راکت آر – خبر فوری – بسیار شبیه به رانندگی با توربو S استاندارد است، هرچند تفاوت‌هایی وجود دارد. کاهش قابل مشاهده ارتفاع و سفت شدن کنترل حرکات عمودی بدنه، پاسخگویی را به شکل محسوسی ارتقا داده است.

به طور غیرمنتظره، فرمان سبک‌تر از حالت استاندارد است. در سرعت بالا بسیار حساس و دقیق عمل می‌کند. البته در برابر ترام‌لاینینگ هم حساس‌تر شده. با این حال، همچنان فرمان فوق‌العاده دقیقی است و قابلیت استفاده روزانه راکت آر را برجسته می‌کند – اگر صدای مصنوعی دامپ‌والو آزارتان ندهد.

همچنین باید گفت که سواری راکت آر بسیار خوب است؛ واقعا عالی. خودروهای برابوس عموما با قدرت غیرمحتملشان شناخته می‌شوند، اما راحتی مسافت طولانی هم برای شرکت اهمیت زیادی دارد و به همین دلیل با سدان‌های مرسدس همخوانی طبیعی دارند. این مدل مشتق‌شده از ۹۱۱ توربو در سرعت بالا به ویژه ساکت نیست، اما گام بلند و حرکت نرم و ابریشمی دارد.

و عملکرد چطور؟ وای، راکت آر واقعا پرقدرت است. افزایش بوست باعث شده موتور کمتر رام به نظر برسد، اما همچنان تمیز گاز می‌خورد، خطی است و تا سرعت‌های خیلی بالا هیچ‌گاه کم نمی‌آورد – حداقل تا فراتر از ۲۴۰ کیلومتر بر ساعت.

در حقیقت، قدرت اضافی این برابوس نسبت به توربو S اهداکننده فقط وقتی واقعا حس می‌شود که در یک‌سوم نهایی محدوده دور موتور تمام‌گاز حرکت کنید. بیشتر مواقع، خودرو به همان اندازه مطمئن و سریع مثل نسخه استاندارد است.

زمانی بود که برخی اعضای هیئت مدیره مرسدس با کمی جادوی بوتتروپ زیر کاپوت خودروهای شرکتشان رفت‌وآمد می‌کردند. بعید است اولیور بلوم و همکارانش در یک ۹۰۰ راکت آر دیده شوند، اما اگر روزی مدیران ارشد پورشه پشت فرمان آن بنشینند، فکر می‌کنم خیلی خوششان بیاید. این خودرو جوهره گسترده و قدرتمند نسل ۹۹۲ توربو S را حفظ کرده اما کمی از هیجان و درام GT3 RS را به آن افزوده است.

برای اطلاعات بیشتر درباره خودروهای لوکس و سوپراسپرت می‌توانید به کیش توربو مراجعه کنید. همچنین اگر به دنبال بررسی سایر مدل‌های پورشه هستید، صفحه مدل‌های پورشه را ببینید. برای تیونینگ و تغییرات حرفه‌ای هم بخش تیونینگ سایت مفید خواهد بود.