بررسی کامل بوگاتی شیرون ۲۰۲۶: از طراحی تا عملکرد هیپراسپرت افسانه‌ای

ماموریت طراحی بوگاتی شیرون بسیار ساده بود؛ ساده‌ترین دستوری که مدیران وقت بوگاتی دریافت کرده بودند: «در هر زمینه‌ای بهتر از ویرون [پیشینیان خود] باش.»

چند عدد کلیدی درباره شیرون: در زمان رونمایی، رقم رسمی حداکثر سرعت ۴۲۰ کیلومتر بر ساعت یا ۲۶۱ مایل بر ساعت اعلام شد، اما این عدد گمراه‌کننده بود زیرا هم به صورت الکترونیکی محدود شده بود و هم از ویرون سوپر اسپرت که سریع‌ترین خودروی تولیدی جهان با ۲۶۷.۸ مایل بر ساعت بود، کندتر به نظر می‌رسید.

به اعتقاد من بوگاتی شیرون تنها به اندازه‌ای سریع می‌رود که لاستیک‌هایش قبل از انفجار اجازه دهند.

ویرون تنها ۱۱۸۳ اسب بخار قدرت داشت. شیرون استاندارد ۱۴۷۹ اسب بخار تولید می‌کند و طبیعتا باید سریع‌تر از ویرون باشد.

بوگاتی منتظر نسخه شیرون سوپر اسپرت ۳۰۰+ با ۱۵۷۸ اسب بخار ماند تا رکورد سرعت را بشکند. این رکورد در پیست آزمایشی اهرا-لسین گروه فولکس‌واگن به ۳۰۴.۷ مایل بر ساعت رسید.

بوگاتی تنها ۳۰ دستگاه از این مدل ساخت اما نسخه‌های محدود دیگری هم از شیرون وجود دارد: ما هم نسخه اصلی و هم سوپر اسپرت (از نظر مکانیکی مشابه ۳۰۰+ اما با کابین راحت‌تر و محدودکننده سرعت ۲۷۳ مایل بر ساعت) را آزمایش کردیم.

در هر نسخه‌ای از شیرون صحبت کنیم، اعداد سرعت بالا اهمیت دارند زیرا تمام جنبه‌های دیگر خودرو تحت تاثیر این اعداد قرار می‌گیرند. شیرون خودرویی است که با اعداد عظیم تعریف می‌شود؛ اعدادی که همزمان شخصیت آن را محدود و آزاد می‌کنند.

طراحی و استایل

• مزایا
• یکپارچگی مهندسی فوق‌العاده

• معایب
• نکته منفی خاصی وجود ندارد

شیرون یک خودروی دو نفره با ساختار تون کربن فیبر و درهای معمولی بازشو است. موتور ۸.۰ لیتری ۱۶ سیلندر با آرایش W دارد؛ یعنی چهار بانک چهار سیلندر دور یک میل‌لنگ مشترک، دو بانک بالایی با زاویه ۹۰ درجه و دو بانک پایینی با ۱۵ درجه انحراف اضافی.

چهار توربو دارد؛ دو توربو همیشه فعال هستند و هر کدام از هشت اگزوز تغذیه می‌شوند تا لگ توربو به حداقل برسد. دو توربوی دیگر با والو کنترل می‌شوند و بسته به موقعیت گاز و دور موتور وارد مدار می‌شوند؛ در این حالت هر چهار توربو از چهار اگزوز نیرو می‌گیرند.

سلول سرنشین کربن فیبر است و حالا زیرفریم عقب و حامل موتور هم کربن فیبر شده. موتور در کارخانه مولشیم بوگاتی قرار می‌گیرد و سلول و حامل دور آن مونتاژ می‌شوند و تنها با ۱۰ پیچ تیتانیومی متصل می‌گردند. سختی پیچشی ۵۰۰۰۰ نیوتن‌متر بر درجه دارد؛ سطحی در حد خودروهای مسابقه‌ای.

این ورود و خروج توربوها کمک می‌کند تا منحنی گشتاور تقریبا صاف ۱۱۸۰ پوند-فوت از ۲۰۰۰ تا ۶۰۰۰ دور در دقیقه در نسخه استاندارد ایجاد شود. سوپر اسپرت همان گشتاور را دارد اما از ۲۲۰۰ تا ۷۰۰۰ دور و در اوج به ۱۵۷۸ اسب بخار می‌رسد.

قدرت از طریق نسخه بهبودیافته گیربکس دوکلاچه اتوماتیک ریکاردو (که در ویرون استفاده می‌شد) با کلاچ‌های سنگین‌تر و دنده‌های سبک‌تر به تمام چرخ‌ها منتقل می‌شود. قدرت عمدتا به عقب می‌رود اما کوپلینگ هالدکس در مواقع نیاز نیرو را به جلو می‌فرستد – که اغلب اتفاق می‌افتد.

اندازه رینگ‌ها یک اینچ بزرگ‌تر از ویرون شده: ۲۰ اینچ جلو و ۲۱ اینچ عقب، اما تایرها جلو پهن‌تر (۲۸۵ میلی‌متر) و عقب باریک‌تر (۳۵۵ میلی‌متر) از ویرون سوپر اسپرت هستند تا تعادل هندلینگ بهتر شود. طبق محاسبات بوگاتی، شیرون در پیست لومان یکی از سریع‌ترین خودروهای جهان خواهد بود؛ عمدتا به لطف عملکرد در مسیر مستقیم مولسان.

چون خودرویی از گروه فولکس‌واگن است باید در سراسر جهان کار کند و ۱۴۷۹ اسب بخار و ۱۱۸۰ پوند-فوت به خنک‌کاری عظیم نیاز دارد؛ بنابراین با وجود ارتفاع کم ۱۲۱۲ میلی‌متر، عرض آن ۲۰۳۸ میلی‌متر است.

برای لغزش کمتر و پایداری بیشتر در سرعت‌های بسیار بالا، سوپر اسپرت ۲۵۰ میلی‌متر طولانی‌تر است و اگزوزها بالای یکدیگر در لبه بدنه قرار گرفته‌اند نه کنار هم در وسط؛ تا دیفیوزر پایین بزرگ‌تر شود و به سمت بدنه بالایی امتداد یابد.

جزئیات قابل توجه دیگر؟ ساعت‌ها می‌توان درباره‌شان صحبت کرد: توربوهایی حدود ۵۰ درصد بزرگ‌تر از ویرون، منیفولد ورودی کربن فیبر، شاتون‌هایی که نیمی بیشتر فشار را تحمل می‌کنند اما وزن مشابه دارند، دیسک‌های ترمز کربن-سرامیک ۴۲۰ میلی‌متری، فرمان تراش‌خورده از یک تکه آلومینیوم جامد، بوش‌های تعلیق با سه ترکیب لاستیک متفاوت برای پاسخ‌های جانبی، طولی و عمودی، و زیربدنه CFRP صاف به جز کانال‌های NACA، چند استراک کنار چرخ‌های جلو و دیفیوزر عمیق‌تر از کامپوزیت هسته لانه‌زنبوری که در فرم نازک‌تر و با فینیش بهتر، بدنه خودرو را تشکیل می‌دهد – بدنه‌ای که بافت آن چنان دقیق است که می‌توان آن را بدون رنگ گذاشت یا با کلیر کت ملایم رنگ کرد.

کابین

• مزایا
• طراحی و فینیش فوق‌العاده با ارگونومی خوب

• معایب
• دید عقب محدود؟

مواد داخل شیرون شامل چرم، فلز و چیز دیگری نیست.

مونتاژ بسیار زیبا است اما پوشش چرم سفت است نه نرم؛ چون برای صرفه‌جویی در وزن (برای سرعت بیش از ۲۷۰ مایل بر ساعت) نمی‌توان ده‌ها کیلو عایق اضافه کرد.

کلید خاصی برای باز کردن حداکثر سرعت ۲۶۱ مایل بر ساعت (به جای محدود ۲۳۶ مایل در مدل استاندارد) وجود دارد اما حالا در سوکت خودرو قرار می‌گیرد و می‌توانست دکمه باشد تا وزن کم شود و شبیه فوب متالیزه اسکودا اکتاویا ۲۰۰۶ نباشد.

اما یادآوری‌هایی وجود دارد که این خودرو بیش از ۲.۵ میلیون پوند قیمت دارد: دوخت‌ها زیبا و فاصله مواد نانومتری دقیق است. طولانی‌ترین نوار نورپردازی خودروسازی جهان پشت سر شما می‌چرخد و حس جدایی راننده و سرنشین را تقویت می‌کند و دید عقب را دو نیم می‌کند.

صندلی‌ها supportive هستند نه پهن، با تنظیم برقی، اما کابین وسیع به نظر می‌رسد. فرمان تنظیم دستی، دکمه استارت، سلکتور حالت رانندگی و پدال شیفت دارد. ترمز دستی الکترونیکی است، کنسول مرکزی بسیار باریک (برای همین نوار نورانی برای افزایش عرض ظاهری و استحکام مرکزی) و با قطعه فلزی ماشین‌کاری شده و ساتن‌پولیش پوشیده شده که دستگیره‌هایش مانند تجهیزات های-فای سطح بالا روغنی می‌چرخند.

دید متوسط است اما ارگونومی دیگر از کتابچه راهنمای گروه فولکس‌واگن پیروی می‌کند. استارت را مانند آئودی فشار می‌دهید و موتور با صدای پرحجم اما از نظر تعداد سیلندر نامشخص روشن می‌شود و آماده است. همه چیز جایی است که انتظار دارید. می‌توانید در یک فولکس‌واگن گلف باشید – یک گلف ۱۴۷۹ اسب بخاری ۸ لیتری دو متری عرض که حدود ۲۷۵ مایل بر ساعت می‌رود، اما گلف است. این را به عنوان تعریف می‌گویم. دستاورد شگفت‌انگیزی است.

موتورها و عملکرد

• مزایا
• هیچ چیز دیگری شبیه آن نیست

• معایب
• شاید یک پورشه تایکان در لحظه اول واکنش سریع‌تری به گاز داشته باشد...

ما هم شیرون استاندارد و هم سوپر اسپرت بعدی را فقط در جاده رانده‌ایم پس چیزهای زیادی می‌توانیم بگوییم اما اولین تجربه در جایی بود که می‌توانستیم کمی با سرعت آزادی عمل داشته باشیم.

شیرون استاندارد چقدر سریع است؟ خیلی، واضح است اما خیلی خودروها سریع هستند. نحوه سریع بودن شیرون شگفت‌انگیز است.

پا روی ترمز، اهرم دنده به D، حرکت. شیرون به آسانی یک گلف رانده می‌شود، فقط باید مراقب سرعت‌گیرها باشید و دید کمی کمتر است.

شتاب آن مانند پورشه تایکان توربو S لحظه‌ای نیست: پورشه فورا حرکت می‌کند قبل از اینکه ویرون تصمیم بگیرد کدام توربو را فعال کند. نه مانند آریل اتم V8 وحشی و فوری مانند سوپربایک است. حتی مانند مکلارن P1 هم نیست. P1 موتور الکتریکی برای پر کردن گشتاور دارد و موتور مسابقه‌ای سبک‌تر و دو دیفرانسیل و وزن کمتر.

نه، شیرون تفسیر بسیار واقعی‌تری از شتاب دارد. لگ وجود دارد – معمولا زیاد – در حالی که هوا را به شدت می‌بلعد و حدود یک ثانیه بعد شروع به هل دادن شما می‌کند در گام‌های پرصدا و محو شونده.

صدا غالب است – مانند ایستادن کنار قطار سریع‌السیر یا هاورکرافت هنگام ترک ایستگاه یا ساحل. روح‌دار نیست اما گران‌قیمت، چند سیلندر، هوایی، کامل روشن و کاملا تاثیرگذار است. شیرون اسپول می‌کند و هجوم می‌آورد و ادامه می‌دهد با پایداری استثنایی حتی وقتی از ۲۰۰ مایل بر ساعت می‌گذرد که به طرز باورنکردنی سریع می‌رسد.

در ۳۰۰ مایل بر ساعت، راننده تست بوگاتی اندی والاس می‌گوید اوضاع کمی وحشی می‌شود. نه به خاطر پایداری آیرودینامیک بلکه چون چرخ‌ها مانند ژیروسکوپ یا فرفره می‌چرخند و والاس مجبور بود تصحیح‌های فرمان را که لحظاتی پیش انجام داده بود دوباره اصلاح کند چون چرخ‌ها مسیر خود را انتخاب می‌کنند.

رانندگان تست بوگاتی می‌گویند حتی نسخه استاندارد وقتی به محدودکننده ۲۶۱ مایل بر ساعت می‌رسد هنوز شتاب قابل توجهی دارد. وقتی دیگر تمایلی به بالا رفتن عقربه سرعت‌سنج نداشتم گاز را برداشتم؛ در آن لحظه شیرون سوت کشید و حجم هوایی مانند ترکیدن لوله قلعه بادی خارج کرد. و من هم نفس راحتی کشیدم.

اعداد شتاب‌گیری شگفت‌انگیز هستند: ۰-۱۰۰ کیلومتر بر ساعت در ۲.۵ ثانیه، ۰-۲۰۰ در ۶.۵ ثانیه، ۰-۳۰۰ در ۱۳.۶ ثانیه در نسخه استاندارد؛ یا ۰-۱۰۰ در ۲.۴، ۰-۲۰۰ در ۵.۸، ۰-۳۰۰ در ۱۲.۱ و ۰-۴۰۰ در ۲۸.۶ ثانیه در سوپر اسپرت.

خنک‌کاری چنان خوب است که سوپر اسپرت می‌تواند سرعت محدود ۲۷۳ مایل بر ساعت را تا خالی شدن باک سوخت حفظ کند – که ۸ دقیقه طول می‌کشد.

سواری و هندلینگ

• مزایا
• حتی در سرعت‌های معقول سرگرم‌کننده

• معایب
• عرض زیاد احساس می‌شود

سواری در جاده معقول است و هندلینگ تقریبا دست‌نیافتنی. حالت‌های رانندگی وجود دارد: EB (استاندارد)، Highway و Handling. حالت EB دمپرهای تطبیقی را خودکار تنظیم می‌کند و دو حالت دیگر سفت‌تر و ارتفاع کمتر دارند. اما صرف‌نظر از حالت، کنترل بدنه همیشه خوب و سواری سفت اما به ندرت ضربه‌زن است.

در EB، شیرون استاندارد حتی روی سنگ‌فرش بلژیکی خوب سواری می‌کند اما مزیت اصلی راحتی بیشتر و کمتر برخورد به زمین است. از نظر راحتی و کنترل بدنه خوب است اما نزدیک به سطح تکان‌دهنده پورشه ۹۱۱ GT3 تا نرمی عجیب فراری ۴۸۸ GTB.

چسبندگی و هندلینگ تا جایی که آماده فشار دادن بودم خوب است؛ با توجه به اینکه قدرت ناگهان می‌رسد و خودرو اغلب عرض کامل خود را احساس می‌کنید.

وزن فرمان خوب است اگر در حالت Handling بیش از حد سنگین نباشد و خود-مرکز شوندگی درست است. استحکام دور مستقیم اطمینان‌بخش (همان‌طور که انتظار می‌رود)، قفل فرمان متوسط و مستقیم بودن و حس (یا تقریب الکتریکی آن) مناسب و تقریبا به خوبی گلف R است (اگر فکر ارتقا دارید).

مصرف سوخت و هزینه‌های نگهداری

• مزایا
• احتمالا اقتصاد تورینگ بد نیست

• معایب
• همه چیز دیگر

ولفگانگ دورهایمر، مدیرعامل وقت بوگاتی و بنتلی، در رونمایی شیرون تفاوت خریداران دو برند را توضیح داد.

صاحب بنتلی ممکن است دوستان را به باکس مهمان‌نوازی در مسابقه فوتبال یا هتل بعد از آن با سوئیت دعوت کند. صاحب بوگاتی دوستان را به باشگاه فوتبال خود و سپس به یکی از هتل‌های خودش دعوت می‌کند.

این خودرو از نظر آیرودینامیک کارآمد است با دنده‌های بلند. مصرف WLTP سوپر اسپرت ۱۳.۲ مایل بر گالن است اما تعجب نمی‌کنم اگر در کروز بزرگراه بهتر باشد.

شیرون استاندارد حدود ۲.۵ میلیون پوند و سوپر اسپرت ۲.۷۵ میلیون پوند قیمت داشت. بسیاری از خریداران بیش از یکی دارند.

گفته شده اگر وقتی خودرو نو بود نتوانستید هزینه‌های سوپراسپرت یا اسپرت گران را تامین کنید، بعدا هم نمی‌توانید؛ چون هزینه‌های نگهداری مانند قیمت خرید کاهش نمی‌یابد. فکر می‌کنم برای شیرون همین است فقط با ضریب بسیار بالاتر.