بررسی جامع BYD Seal U DM-i: شاسی بلند پلاگین هیبرید با تمرکز بر مصرف سوخت و راحتی خانوادگی

پس از یک سال عرضه خودروهای تمام الکتریکی در بریتانیا (شامل کراس‌اوور Atto 3، سدان Seal و هاچ‌بک کوچک Dolphin)، سازنده چینی BYD اکنون وارد بازار پلاگین هیبرید شده و شاسی بلند خانوادگی BYD Seal U را معرفی کرده است.

این مدل اولین مورد از چندین پلاگین هیبریدی است که طی سال‌های آینده عرضه خواهد شد، اما زمینه جدیدی برای این برند نیست.

در نسخه Boost، Seal U با باک بنزین کامل و شارژ ۱۰۰ درصدی باتری می‌تواند ۶۷۱ مایل مسافت را طی کند. نسخه باتری بزرگ‌تر این برد را به ۶۹۹ مایل افزایش می‌دهد.

BYD در سال ۲۰۰۸ اولین شرکتی بود که پلاگین هیبرید را به صورت انبوه تولید کرد (مدل F3DM)، هرچند موفقیت تجاری چندانی نداشت. اما اکنون شرایط بسیار تغییر کرده و پلاگین هیبریدها به جریان اصلی بازار تبدیل شده‌اند.

Seal U عمدتاً برای مالکان شاسی بلندهای خانوادگی طراحی شده که هنوز آماده گذار کامل به خودروهای برقی نیستند. رقبای اصلی آن نسخه‌های پلاگین هیبرید فولکس‌واگن تیگوان، کیا اسپورتیج و تویوتا RAV4 هستند که همگی در اروپا تولید می‌شوند. آیا Seal U می‌تواند به عنوان یکی از بهترین خودروهای چینی در این کلاس اعتماد مشتریان را جلب کند؟

طیف مدل‌های BYD Seal U DM-i در یک نگاه

Seal U با رقبای قدرتمندی مانند نسخه‌های پلاگین هیبرید فورد کوگا، MG HS و تویوتا RAV4 روبه‌رو است و ادعای بزرگی دارد: BYD می‌گوید این خودرو اقتصادی‌ترین مدل در کلاس خود است.

تمام نسخه‌های Seal U DM-i پلاگین هیبرید هستند و با گزینه‌های تک‌موتوره و دو موتوره از ۲۱۵ تا ۳۱۹ اسب بخار قدرت عرضه می‌شوند. همه مدل‌ها از گیربکس هوشمند تک‌سرعته استفاده می‌کنند.

بررسی BYD Seal U PHEV

Seal U برای کسانی که مصمم به خرید شاسی بلند پلاگین هیبرید هستند انتخاب منطقی است، اما برای دیگران متقاعدکننده نیست.

نقاط قوت: بسیار ساکت، اقتصادی
نقاط ضعف: سواری بیش از حد نرم، تجربه رانندگی معمولی

طراحی و استایل

اگرچه ظاهر Seal U شبیه به BYD Seal است که بیش از حد بزرگ شده (با همان زبان طراحی «زیبایی‌شناسی اقیانوسی» که با خط کمری از چراغ‌های جلو تا عقب ادامه دارد) و کابین پر از تکنولوژی، اما از پلتفرم متفاوتی نسبت به سدان الکتریکی Seal استفاده می‌کند.

از نظر فنی جالب است. نسخه دیفرانسیل جلو Boost از موتور بنزینی ۱.۵ لیتری تنفس طبیعی اتکینسون، باتری ۱۸.۳ کیلووات‌ساعتی و موتور الکتریکی جلو بهره می‌برد.

نسخه دیفرانسیل کامل Design از موتور بنزینی ۱.۵ لیتری توربو با سیکل میلر، باتری ۱۸.۳ کیلووات‌ساعتی، موتور الکتریکی جلو و عقب استفاده می‌کند (سیکل میلر در سرعت‌های بالا و اتکینسون در سرعت‌های پایین کارایی بیشتری دارد).

موتورهای بنزینی می‌توانند چرخ‌های جلو یا موتور الکتریکی جلو را به حرکت درآورند، اما موتور عقب فقط از باتری نیرو می‌گیرد.

گیربکس ظاهراً تک‌سرعته است (مانند خودروهای الکتریکی)، اما در عمل یک دنده برای پیشرانه الکتریکی، یک دنده برای موتور بنزینی و یک چرخ‌دنده کاهشی برای ترکیب آن‌ها وجود دارد.

کابین

تمام نسخه‌های Seal U سطح تجهیزات مشابهی دارند و تفاوت تریم‌ها بیشتر در سخت‌افزار است.

داخل کابین عمدتاً از سطوح نرم با روکش چرم مصنوعی گیاهی روی صندلی‌ها، داشبورد، پنل درها و کنسول مرکزی استفاده شده است.

نمایشگر اطلاعاتی-سرگرمی چرخشی ۱۵.۶ اینچی BYD نقطه کانونی کابین است، اما بقیه طراحی نسبتاً ساده به نظر می‌رسد.

میانبرهای مفیدی برای کنترل‌های تهویه و هشدار سرعت روی صفحه وجود دارد، اما ترجیح می‌دادیم کنترل‌های فیزیکی تهویه هم داشته باشیم.

حداقل دو شارژر بی‌سیم تلفن و چهار پورت USB ارائه شده است.

قابلیت شارژ خودرو به بار (Vehicle-to-Load) به صورت استاندارد وجود دارد، بنابراین می‌توانید از باتری برای تغذیه دستگاه‌هایی مانند قهوه‌ساز یا کنسول بازی استفاده کنید.

فضای جلو برای راننده و سرنشین کافی است و زانوها به هم برخورد نمی‌کنند؛ شرایط عقب هم مشابه و عالی است.

حجم صندوق ۴۲۵ لیتر است که با خواباندن صندلی‌های عقب ۴۰/۶۰ به ۱۴۴۰ لیتر می‌رسد. این مقدار کمی کمتر از نسخه‌های پلاگین هیبرید تیگوان و RAV4 است.

عایق‌بندی صوتی فوق‌العاده است: ادعای BYD مبنی بر ساکت‌ترین بودن در کلاس را باور می‌کنیم و این ویژگی همراه با کیفیت متریال، فضایی آرام و دلپذیر ایجاد کرده است.

موتورها و عملکرد

هر دو نسخه Boost و Design را رانندگی کرده‌ایم (نسخه Comfort هنوز در دسترس نیست).

Seal U DM-i Boost شتاب ۰ تا ۱۰۰ کیلومتر/ساعت را در ۸.۹ ثانیه طی می‌کند؛ هیجان‌انگیز نیست اما با اکثر رقبا هم‌رده است. قدرت به صورت نرم و ساکت منتقل می‌شود.

نسخه Design با مجموعه دو موتوره قدرتمندتر است: موتور جلو ۲۰۱ اسب بخار، موتور عقب ۱۶۱ اسب بخار و موتور بنزینی ۱۲۹ اسب بخار دارد؛ مجموع ۳۱۹ اسب بخار (هرچند همه همزمان استفاده نمی‌شوند).

انتقال بین نیروی الکتریکی و بنزینی در هر دو مدل بسیار نرم است و اغلب آن‌قدر ساکت که متوجه روشن شدن موتور بنزینی نمی‌شوید مگر از افزایش عملکرد.

حتی با شتاب‌گیری شدید در لاین سبقت بزرگراه، خودرو همچنان آرام و ساکت باقی می‌ماند.

فشارهای شدید و طولانی روی پدال گاز هیچ احساس کشسانی از گیربکس یا صدای بلند از موتور بنزینی ایجاد نمی‌کند.

احساس قدرت خوبی دارد. زمان ادعایی ۵.۹ ثانیه برای ۰ تا ۱۰۰ در نسخه Design درست به نظر می‌رسد و سبقت‌گیری (مثلاً ۳۰ تا ۱۰۰ کیلومتر/ساعت) بسیار آسان است.

ترمزها بسیار خوب هستند: پدال قوی، عملکرد ثابت و قابل پیش‌بینی.

چراغ‌های هشدار اضطراری کمی بیش از حد حساس هستند، اما در رانندگی روزمره آزاردهنده نیست.

راحتی سواری و هندلینگ

اینجا نقطه ضعف اصلی Seal U است. در پیچ‌ها نسبت به اسکودا کودیاک پویایی کمتری دارد. فرمان مبهم و بیش از حد سبک است و اعتمادبه‌نفس کمی ایجاد می‌کند.

با وزن تقریباً ۱۹۴۰ کیلوگرم، خودرو سنگین است و در پیچ‌های وسیع‌تر عدم تعادل احساس می‌شود. مناسب سبک رانندگی آرام است.

راحتی سواری هم کمتر از انتظار است. فنرها بیش از حد نرم و خودرو پرش‌دار است؛ گاهی نیاز به اصلاح فرمان برای حفظ مسیر مستقیم دارید.

روی صندلی شناور می‌شوید و سیستم تعلیق به کندی به تعادل برمی‌گردد. در سرعت‌های پایین بهتر است، اما در ۱۰۰ کیلومتر/ساعت روی سطوح ناهموار پرش قابل توجهی دارد.

راندن آن سخت نیست، اما لذت رانندگی را کاملاً کاهش می‌دهد.

مصرف سوخت و هزینه‌های نگهداری

آنچه Seal U در پویایی از دست می‌دهد، در صرفه‌جویی جبران می‌کند.

در عمل بسیار اقتصادی است. در تست ما، نسخه تک‌موتوره Boost با ترکیب رانندگی الکتریکی و بنزینی به مصرف ۹۰ مایل بر گالن رسید. بله، ۹۰ مایل بر گالن!

در مسیر متنوع تست نسخه دیفرانسیل کامل حدود ۴۴ مایل بر گالن مصرف داشت.

تجهیزات استاندارد بسیار چشمگیر است. نسخه Boost با قیمت حدود ۳۳ هزار پوند کمی گران‌تر از MG HS مشابه است، اما صندلی‌های برقی، نمایشگر ۱۵.۶ اینچی چرخشی، دوربین ۳۶۰ درجه، سقف پانوراما، هدآپ دیسپلی، شارژر بی‌سیم و قابلیت Vehicle-to-Load دارد.

نسخه Comfort با باتری بزرگ‌تر کمی بیش از ۳۵ هزار پوند و Design با قیمت ۳۹۹۰۵ پوند موتور قوی‌تر، موتور دوم (چهارچرخ محرک) و حالت‌های آفرود دارد.

به طور رسمی مدل‌های دیفرانسیل جلو برد الکتریکی حدود ۵۰ مایل و مصرف ۳۱۳ مایل بر گالن دارند؛ برد کل ۶۷۱ مایل.

مدل‌های چهارچرخ محرک برد الکتریکی ۴۴ مایل و مصرف ۲۳۵ مایل بر گالن دارند؛ برد کل ۵۴۱ مایل.

نسخه Comfort با باتری بزرگ‌تر احتمالاً عملکرد قوی‌تری با برد الکتریکی ۷۷ مایل خواهد داشت.

باتری هر دو مدل از ۳۰ تا ۸۰ درصد در حدود ۳۵ دقیقه با شارژر ۱۱ کیلووات شارژ می‌شود.