کادیلاک لیریک نه تنها به عنوان اولین خودروی تمام الکتریکی اختصاصی این برند تاریخی آمریکایی اهمیت دارد، بلکه قرار است عصر جدیدی از طراحی را آغاز کند تا این برند را برای نسل جدید احیا و بازآفرینی نماید.

این شاسی بلند لوکس که رقیب مدل‌هایی مانند آئودی ای-ترون و بی ام و آی‌ایکس است، اوایل سال آینده در نمایندگی‌های آمریکا عرضه می‌شود و بر پایه پلتفرم الکتریکی اختصاصی Ultium جنرال موتورز ساخته شده است. این معماری با خودروهای متنوعی از جمله GMC Hummer EV وحشی، شورولت بلیزر الکتریکی آینده، پیکاپ شورولت سیلورادو EV و حتی ون تحویل Brightdrop 600 مشترک است.

در حال حاضر کادیلاک در بریتانیا تنها چند سدان عملکردی محدود مانند CT5-V Blackwing عرضه می‌کند، اما انتظار می‌رود این وضعیت تغییر کند: جنرال موتورز در حال آماده‌سازی بازگشت قدرتمند به بازار اروپا با مجموعه تمام الکتریکی است و هرچند هنوز تایید رسمی نشده، انتظار می‌رود لیریک به عنوان مدل پرچمدار این بازگشت باشد. برای اطلاعات بیشتر در مورد خودروهای الکتریکی لوکس می‌توانید به کیش توربو مراجعه کنید.

ما برای اولین بار فرصت تجربه لیریک را در جاده‌های بسته مرکز آزمایش میلford جنرال موتورز در میشیگان داشتیم. هرچند رانندگی محدود بود، اما برای درک کلی خودرو کافی به نظر می‌رسید.

برند کادیلاک در سال‌های اخیر در آمریکا با مشکلاتی مواجه بوده و ترکیبی از سدان‌های پرمیوم که با رقبای اروپایی رقابت نمی‌کنند و شاسی بلندهای بزرگ و ساده مانند کادیلاک اسکالید ارائه داده است.

مدیران برند، گذار به خودروهای الکتریکی و بستر خالی پلتفرم Ultium را فرصتی واقعی برای بازآفرینی کادیلاک در عصر الکتریکی می‌دانند. جهت‌گیری جدید طراحی توسط دو خودرو که همزمان توسعه یافته‌اند تعیین می‌شود: لیریک و سلستیک آینده که اخیرا به صورت کانسپت رونمایی شد. سلستیک در سال ۲۰۲۴ به عنوان پرچمدار دست‌ساز انحصاری با قیمت حدود ۲۴۶,۰۰۰ پوند وارد تولید می‌شود و قرار است با بنتلی و رولز رویس رقابت کند.

لیریک محصولی جریان اصلی‌تر است اما نشانه‌های طراحی متعددی با سلستیک به اشتراک می‌گذارد. هر دو از برخی ویژگی‌های تاریخی کادیلاک در دوران طلایی دهه ۱۹۵۰ الهام گرفته و آن‌ها را برای عصر مدرن بازسازی کرده‌اند. جلوپنجره شکل ذوزنقه‌ای متمایز که در مدل‌های اخیر کادیلاک وجود داشت حفظ شده اما به جای خنک‌سازی موتور، با یک جلوی دیجیتال جسورانه با الگوهای LED پرزرق‌وبرق هنگام روشن کردن خودرو جایگزین شده است.

چراغ‌های L شکل در ستون عقب نیز یادآور کادیلاک‌های دهه ۱۹۶۰ هستند و حس ابهت خاصی ایجاد می‌کنند. بدنه به وضوح یک شاسی بلند الکتریکی بزرگ است اما کاپوت نسبتا طولانی و کناره‌های تمیز و حجاری‌شده دارد.

در کنار اسکالید، لیریک جمع‌وجور به نظر می‌رسد اما نمی‌توان انکار کرد که برای بازار بریتانیا بزرگ است. طول آن ۴۹۹۶ میلی‌متر است که ۹۵ میلی‌متر از آئودی ای-ترون بیشتر است. فاصله محوری به ۳۰۹۳ میلی‌متر می‌رسد که ۶۵ میلی‌متر از آئودی طولانی‌تر است.

کابین با استفاده از شاسی تخت Ultium فضای خوبی ارائه می‌دهد و حس واقعی پالایش و کلاس دارد. نکته قابل توجه این است که هیچ اثری از مهندسی پلتفرم در اینجا دیده نمی‌شود: تمام قطعات داخلی اختصاصی کادیلاک هستند. این شرکت حتی اجازه طراحی یک قلاب لباس جدید را دریافت کرد تا این هدف محقق شود.

صفحه نمایش دیجیتال منحنی ۳۳ اینچی – کادیلاک تاکید می‌کند که واقعا منحنی است نه دو واحد جداگانه زاویه‌دار – داشبورد را تسخیر کرده و موقعیت مناسبی دارد و هم به عنوان نمایشگر دیجیتال آمپر و هم اینفوتینمنت عمل می‌کند. سیستم عامل عموما روان است و خدمات گوگل داخلی دارد.

سیستم صوتی ۱۹ بلندگوی AKG و تعداد مناسبی کلید فیزیکی مانند کنترل‌های تهویه زیر صفحه و کنترلر درایو در کنسول مرکزی شناور وجود دارد و همه چیز لوکس به نظر می‌رسد و حس می‌شود. تریم چوب برش لیزری و نورپردازی پس‌زمینه فضایی خنک و پیچیده ایجاد می‌کند. همه چیز بسیار مدرن، تمیز و شیک است.

صندلی‌های نازک و راحت هستند و موقعیت رانندگی خوب است. فضای عقب فراوان و صندوق عقب قابل توجه ۷۹۳ لیتری است.

لیریک با طیف وسیعی از پیشرانه‌ها عرضه می‌شود. مدل‌های پایه مانند نسخه‌ای که رانندگی کردیم، تک موتوره دیفرانسیل عقب با ۳۳۵ اسب بخار و ۳۲۵ پوند فوت گشتاور دارند. نسخه دو موتوره تمام چرخ محرک همان گشتاور را حفظ کرده اما ۴۹۳ اسب بخار قدرت دارد. پیشرانه لیریک نرم و پاسخگو بود حتی با وزن قابل توجه ۲۵۸۵ کیلوگرمی. با این حال هدف ارائه حس نرم و لوکس است نه عملکرد بالا. این موضوع در سواری بسیار ساکت – حتی برای استانداردهای الکتریکی – با کمک فناوری حذف نویز فعال منعکس شد.

پدال شیفتر برای بازسازی انرژی ترمز هم وجود دارد، هرچند فرصت کافی برای تست تفاوت آن نداشتیم. تنظیم پیش‌فرض بازسازی امکان رانندگی نزدیک به تک پدالی را فراهم می‌کند که با ماهیت آرام خودرو هماهنگ است.

قدرت از باتری زیرکف بزرگ ۱۰۶ کیلووات ساعتی (۱۰۲ کیلووات ساعتی قابل استفاده) تامین می‌شود که برد رسمی آمریکایی ۳۱۲ مایل برای نسخه دیفرانسیل عقب ارائه می‌دهد. مهندسان کادیلاک انتظار دارند این عدد در تست WLTP اروپایی کمی بهبود یابد. شارژ تا سرعت ۱۹۰ کیلووات ممکن است.

خودرو سواری خوبی داشت و حتی دست‌اندازها و درزهای مصنوعی مسیرهای تست میلford – که برای شبیه‌سازی شرایط واقعی جاده طراحی شده‌اند – را با آرامش واقعی مدیریت می‌کرد. تعلیق ناهمواری‌ها را به خوبی جذب می‌کرد بدون اینکه حس زیادی از بین برود. قطعا رقیب جدی برای دیگر شاسی بلندهای لوکس الکتریکی بزرگ است.

لیریک هیجان رانندگی زیادی ارائه نمی‌دهد و پاسخ فرمان کمی بی‌حس است همان‌طور که اغلب در خودروهای بازار آمریکا تنظیم می‌شود. احتمالا در صورت ورود به اروپا تنظیمات اختصاصی اروپایی اعمال خواهد شد اما خریداران بریتانیایی که انتظار نسخه الکتریکی CT4 Blackwing دارند ناامید خواهند شد (و اساسا اشتباه فکر می‌کردند).

هرچند در رانندگی کوتاه فرصت تست نداشتیم، لیریک با سیستم کمک راننده بدون دست Super Cruise جنرال موتورز عرضه می‌شود. این سیستم در بزرگراه‌های متصل آمریکا با کروز کنترل تطبیقی خودرو را هدایت می‌کند. چراغی در بالای غربیلک فرمان وضعیت فعال بودن را نشان می‌دهد و در صورت نیاز به دخالت راننده قرمز چشمک می‌زند. ما این سیستم را در شورولت بولت روی بزرگراه‌های دیترویت تست کردیم و عملکرد چشمگیری داشت.

آیا ما بریتانیایی‌ها می‌توانیم یکی بخریم؟ جنرال موتورز قرار است بهار ۲۰۲۳ برنامه‌های اروپایی خود را اعلام کند و هرچند همه چیز به ورود لیریک به بریتانیا اشاره دارد، تا آن زمان جزئیات زمان‌بندی، دسترسی یا قیمت مشخص نیست. با قیمت ۶۲,۹۹۰ دلار قطعا در بازار آمریکا رقابتی است.

با توجه به این عدم قطعیت‌ها و رانندگی محدود ما در جاده‌های واقعی، نمی‌توانیم رای قطعی در مورد لیریک بدهیم. اما واضح است که لیریک یکی از قانع‌کننده‌ترین مدل‌های کادیلاک در سال‌های اخیر است و گزینه‌ای جذاب که می‌تواند جایگزین جالبی برای برندهای لوکس پیشرو در بازار بریتانیا باشد. برای بررسی گزینه‌های اجاره خودروهای لوکس در ایران به kishturbo.com سر بزنید.