M به معنای «modificato» یا اصلاح‌شده است. فراری چندین بار از این حرف به عنوان پسوند در برخی از پیشینیان مستقیم و غیرمستقیم سوژه بررسی این هفته استفاده کرده است: در مدل‌های 575M، 456M و F512M.

با اینکه در نام رسمی مدل جدید 812 سوپرفست از این حرف استفاده نشده، اما در کد داخلی خودرو به کار رفته است. پیشینیان مستقیم این خودرو، یعنی فراری F12 برلینتا مدل 2012، برای افراد درگیر در فرآیند ساخت صرفاً با کد «F152» شناخته می‌شد؛ اما 812 جدید با کد «F152M» شناخته می‌شود. این موضوع اطلاعات زیادی درباره زیرساخت این خودرو، میزان تازگی آن و نزدیکی رابطه‌اش با F12 به ما می‌دهد.

مردم امروزه بسیار بیشتر از گذشته تمایل دارند از خودروهایی مثل این به عنوان خودروی روزانه استفاده کنند، چیزی که تحقیقات فراری نیز آن را تأیید می‌کند (میزان استفاده از 550 مارانلو 36 درصد، از F12 برلینتا 54 درصد)

سوپرفست در اصل نسخه‌ای گسترده و به طور قابل توجهی به‌روزشده از F12 است. این خودرو افزایش قدرت قابل ملاحظه‌ای به همراه تغییرات در گیربکس، تعلیق، آیرودینامیک و فرمان را به بازار کوپه‌های «سوپر GT» موتورجلو وارد می‌کند؛ بازاری که فراری با مدل‌هایی مانند 250 و 275، 365 GTB/4 «دیتونا» و 550 مارانلو به طور مشهوری بر آن تسلط داشته و تأثیر گذاشته است.

این افزایش قدرت، پرچمدار جدید سری تولید مارانلو را به آستانه 800 اسب‌بخار می‌رساند، اگر ما بریتانیایی‌ها اسب‌بخار را همانند اروپایی‌های قاره‌ای محاسبه می‌کردیم.

این قدرت از یک موتور V12 با حجم بیشتر نسبت به آنچه در F12 برلینتا استفاده شده بود (و همچنان در GTC4 به کار می‌رود) به دست می‌آید و گشتاور بیشتری نسبت به سری محدود F12tdf ارائه می‌دهد. 812 بسیاری از ویژگی‌های تعلیق، فرمان و آیرودینامیک pioneered در F12tdf را نیز به ارث برده است.

هدف فراری از همه این تغییرات چیست؟ بالا بردن معیارهای عملکرد 812 حتی فراتر از آنچه F12 برلینتا نسبت به رقبا داشت و به قول خود فراری، ارائه «هیجان‌انگیزترین و پاداش‌دهنده‌ترین تجربه رانندگی ممکن».

اما پیامدهای اجتناب‌ناپذیر و مصالحه‌ها بر توانایی‌های اصلی خودرو به عنوان یک گرند تورر دو نفره که مسافت‌های طولانی را با هیجان طی می‌کند چیست؟ در ادامه خواهید فهمید.

فراری 812 سوپرفست

نقاط قوت: موتور V12 اتمسفریک شگفت‌انگیز، چابکی هندلینگ در حد سوپرخودروهای میان‌موتور، هیجان‌انگیزترین خودروی موتورجلو ممکن
نقاط ضعف: شاسی برای استفاده روزمره ایده‌آل نیست، طول عمر محدود لاستیک‌ها، عملکرد متوسط به عنوان یک کروزر مسافت طولانی

طراحی و استایل

به جز هایپرکارهای سری محدود (انزو، لافراری و غیره)، 812 سوپرفست قدرتمندترین خودروی جاده‌ای تولیدی است که فراری تا کنون ساخته است. این خودرو 789 اسب‌بخار قدرت دارد که منحصراً از یک موتور V12 اتمسفریک 6.5 لیتری تأمین می‌شود.

اگر شایعات درست باشد و نسل بعدی سوپر GT موتورجلو V12 فراری که قرار است در سال 2020 معرفی شود توربوشارژ یا هیبریدی یا هر دو باشد، قطعاً باید فرصتی برای قدردانی از این شاهکار مهندسی عظیم که هم در تئوری و هم در عمل شگفت‌انگیز است بگیریم.

طراحی کاملاً داخلی بوده و به نظر من این موضوع مشخص است. همان پرخاشگری حشره‌مانند موجود در لافراری را دارد که آن هم بدون دخالت پینین‌فارینا طراحی شده بود

موتور V12 به شدت اصلاح‌شده «Tipo F140-GA» با حجم 6496 سی‌سی به اندازه‌ای قطعات داخلی جدید دارد که می‌توان آن را کاملاً متفاوت از واحد 6262 سی‌سی F12 دانست، هرچند ریشه‌های آن به موتور 5998 سی‌سی فراری انزو نیز می‌رسد.

این موتور با افزایش کورس پیستون برای رسیدن به حجم بیشتر، نسبت تراکم بالاتر از موتور F12، سیستم تزریق سوخت با فشار بیشتر، اگزوز بازطراحی‌شده و سیستم ورودی هوای متغیر هوشمندانه F12tdf را دارد.

این موتور تا 8900 دور در دقیقه می‌چرخد و در 7000 دور 530 پوندفوت گشتاور تولید می‌کند، اما 80 درصد گشتاور از فقط 3500 دور در دسترس است. استون مارتین DBS سوپرلگرا که هنوز به جاده‌های بریتانیا نرسیده، حتی با کمک توربوچارجر بیش از 70 اسب‌بخار کمتر از 812 قدرت دارد.

مانند F12، چیدمان «جلو-میانی» 812 به این معناست که کل بلوک موتور پشت خط محور جلو قرار دارد. گیربکس هفت سرعته دوکلاچه نصب‌شده در عقب (با نسبت‌های دنده متوسط کوتاه‌تر به طور متوسط 6 درصد نسبت به F12) به توزیع وزن ادعایی 47:53 کمک می‌کند؛ روی ترازوی ما 49:51 نشان داد.

تعلیق فولادی کویل خودرو نسبت به F12 کمی سفت‌تر شده و دمپرهای تطبیقی آن تنظیم مجدد شده‌اند، در حالی که قدرت به جاده از طریق دیفرانسیل فعال الکترونیکی «e-diff» تنظیم‌شده منتقل می‌شود.

شاسی چرخشی بیشتر از الگوی F12 در دو زمینه کلیدی فاصله می‌گیرد: با اضافه کردن سیستم فرمان چهارچرخ «محور چرخ کوتاه مجازی» F12tdf و تغییر از فرمان هیدرولیک به فرمان الکترومکانیکی. 812 همچنین رک فرمان خود را مستقیماً از F12tdf قرض گرفته، در حالی که رینگ‌های آلیاژی فورج‌شده آن (حالا کاملاً 10 اینچ عرض در محور جلو) همان اندازه F12tdf هستند.

داخل کابین

موقعیت رانندگی 812 همچنان پایین و خوابیده حتی بر اساس استانداردهای نسبتاً پایین کلاس سوپر GT است. جلوی شما همانند F12 یک دورشمار آنالوگ مرکزی غالب با دو صفحه نمایش رنگی در طرفین قرار دارد.

بخش فرمان که از قبل شلوغ بود، طراحی مجدد جزئی داشته و چند دکمه به آن اضافه شده (برای سیستم کنترل صوتی و تلفن). با این حال، چون کنترل‌هایی که بیشتر استفاده می‌کنید (راهنما، برف‌پاک‌کن، چراغ‌ها) بزرگ‌تر شده‌اند، پیدا کردنشان بدون نگاه کردن و بدون دست و پا چلفتی شدن راحت‌تر شده است.

صندلی‌ها پایین اما به خوبی قرار گرفته‌اند و انواع مختلفی برای انتخاب وجود دارد. خودروی تست ما به طور غیرمنتظره‌ای تنظیم ارتفاع پایه دستی داشت

داشبورد عریض‌تر کمی باریک‌تر و مجسمه‌وارتر به نظر می‌رسد و به طور غیرمعمولی برای چیزی که عملاً فیس‌لیفت میان‌عمر است، یک دریچه هوای سبک جت کمتر دارد. در قسمت پایین‌تر، حجم کنسول مرکزی اکسترودشده خودرو کاهش یافته و پل کربن‌فایبر که کنترل‌های گیربکس و چراغ هشدار را حمل می‌کند باریک‌تر شده و دسترسی به محفظه باریک پشت آن راحت‌تر است.

فضای ذخیره‌سازی کابین عریض‌تر نسبتاً محدود است، اما جیب در خودرو تقریباً می‌تواند کیف پول، تلفن یا بطری آب را جا دهد. جا لیوانی قابل استفاده نیز وجود دارد. برای مدتی می‌توانید خودتان را متقاعد کنید که فکر بیشتری نسبت به آنچه از فراری انتظار می‌رود به چیدمان ارگونومیک خوب و راحتی استفاده منطقی اختصاص داده شده است.

یعنی تا وقتی که آفتاب بیرون بیاید و متوجه شوید چرم زرد فسفری داشبورد (که اختیاری است، خوشبختانه) به شدت در شیشه جلو منعکس می‌شود و حواس را پرت می‌کند. یا تا وقتی که برای اولین بار سعی کنید مقصد را در ناوبری وارد کنید و پنج دقیقه بعد هنوز در حال تلاش باشید. البته شاید یک فراری نیازی به اینقدر آسان بودن نداشته باشد.

سیستم اینفوتینمنت فراری برای 812 به‌روزرسانی شده با رژیم کنترل جدید و نقشه ناوبری جدید و همچنین هشت برابر قدرت پردازش بیشتر نسبت به سیستم F12. با این حال، ارائه سیستم داخل دو صفحه 5 اینچی داخل مجموعه ابزار همچنان محدودیت‌هایی بر قابلیت استفاده تحمیل می‌کند.

با وجود تغییرات در منوهای فراری، نقشه خودرو را سخت یافتیم که به دلخواهمان جهت‌یابی کنیم و دنبال کنیم. مشتریان می‌توانند با سفارش نمایشگر سرنشین 8.8 اینچی فراری (3360 پوند) کنترل سیستم صوتی را به سرنشین واگذار کنند که از طریق آن می‌توانید منابع صوتی را مدیریت و جابه‌جا کنید.

اپل کارپلی نیز به همان اندازه گران (2400 پوند) است اما به عنوان راهی برای اجتناب از سیستم ناوبری خود فراری، توصیه می‌شود آن را داشته باشید.

همچنین یک سیستم تله‌متری تکامل‌یافته مشتق‌شده از آنچه در لافراری بود و یک سیستم صوتی سطح بالا با 12 بلندگو و آمپلی‌فایر 1280 وات در دسترس است. کیفیت سیستم صوتی استاندارد خودرو قابل احترام است اگرچه فوق‌العاده نیست.

از نظر فضای حمل بار، 812 دقیقاً مانند F12 است: صندوق عقب به اندازه کافی بزرگ برای یک چمدان بزرگ یا چند کیف دستی کوچک به علاوه یک قفسه با اندازه خوب پشت صندلی‌ها با چند تسمه محکم‌کننده. به طور خلاصه، احتمالاً به اندازه‌ای کاربردی است که نیاز به خدمت‌رسانی به یک تور را به طور مؤثر برآورده کند.

موتور و عملکرد

موتور 12 سیلندر 812 در تمام جنبه‌هایی که امیدوار بودید فوق‌العاده است: برای نیروی مطلق، پاسخ پدال و تناسب، آرامش و رفتار خوب در دور پایین و برای مجموعه صداهای موآنه، غرش، زوزه و ناله virtuos که تا خط قرمز نزدیک به 9000 دور در دقیقه طی می‌کند.

فقط شش سیلندر تخت 4.0 لیتری پورشه در 911 GT3 و بهترین V10 و V12های لامبورگینی در برخی از این جنبه‌ها قابل مقایسه هستند و نه در همه آن‌ها. اما خطی بودن کاملاً بی‌نقص تحویل قدرت موتور است که در ذهن می‌ماند.

چیدمان «جلو-میانی» موتور کل بلوک V12 را پشت خط محور جلو قرار می‌دهد (فقط سیستم القایی و لوازم جانبی جلوی آن) در حالی که گیربکس پشت محور عقب آویزان است تا کوتاه‌ترین فاصله محوری ممکن را داشته باشد

این موتور هیچ نقطه کور ندارد؛ نیازی به دوره انتظار برای ارائه بهترین عملکرد درخشانش ندارد. اگر دنده شش را زیر 30 مایل در ساعت جا بزنید (که قطعاً بعد از اینکه بدانید صدای موتور در دور بالا چقدر فوق‌العاده است این کار را نمی‌کنید)، می‌توانید بلافاصله تمام گاز را بدهید بدون ترس از کوچک‌ترین احتراق ناهموار. و سپس فقط می‌نشینید و تماشا می‌کنید که دور و سرعت به طور منظم افزایش می‌یابد.

در دنده شش، خودرو در 3.7 ثانیه از 30 به 50 مایل در ساعت شتاب می‌گیرد؛ که ممکن است خیلی چشمگیر به نظر نرسد تا وقتی بخوانید که فقط 3.6 ثانیه طول می‌کشد تا از 130 به 150 مایل در ساعت در همان دنده برسد. هر افزایش شتاب 20 مایل در ساعتی بین آن‌ها در عرض چهار دهم ثانیه همان زمان انجام می‌شود.

گیربکس خودرو در سرعت‌های پایین نرم کار می‌کند و کاملاً بدون دردسر برای زندگی روزمره است و هرچند وقتی پدال ترمز را رها می‌کنید حرکت نمی‌کند، اجازه می‌دهد هنگام مانور دادن به هر دقت دلخواهی برسید. پدال‌های آن روی ستون نصب شده و بزرگ هستند، پس وقتی چرخ را می‌چرخانید راحت پیدا می‌شوند.

تعویض دنده‌هایی که ایجاد می‌کنند فقط به اندازه کافی تأخیر دارند تا کمی کندتر از مثلاً پورشه 911 GT2 RS یا مک‌لارن 720S احساس شوند، اما بدون رانندگی با یکی از آن دو، هیچ کمبودی تشخیص نمی‌دهید. همه این‌ها به یک پیشرانه منجر می‌شود که عاشق به چالش کشیده شدن و کشیده شدن به استراتوسفر است.

وقتی نوبت به کروزینگ می‌رسد که هر خودروی GT باید به خوبی قادر به انجام آن باشد، موتور به سطح نویز نسبتاً غیرمزاحم آرام می‌شود. همیشه مقدار زیادی نویز لاستیک به کابین سرازیر می‌شود — همانطور که از خودرویی که روی چرخ‌های اینقدر عریض می‌چرخد انتظار می‌رود — اما نه به اندازه‌ای که شما را از سفرهای طولانی منصرف کند.

در همین حال، مخزن سوخت 92 لیتری خودرو به این معناست که هرچند ما فقط 23.8 مایل بر گالن را به عنوان نتیجه تست اقتصاد تورینگ ثبت کردیم، همچنان می‌توانید بیش از 450 مایل بین پر کردن‌ها داشته باشید وقتی نیاز باشد.

سواری و هندلینگ

هیچ کس نمی‌تواند در توانایی 812 سوپرفست برای گشاد کردن چشمانتان، تند کردن نبض و راست کردن موهای پشت گردنتان وقتی جاده زیر چرخ‌هایش اجازه می‌دهد بهترین توانایی شاسی مستقیم و پویای آن را بیرون بکشید شک کند.

همانطور که قبلاً خواندید، مأموریت فراری آوردن هیجان‌انگیزترین و پاداش‌دهنده‌ترین خودروی GT موتورجلو به جهان بود که تا کنون شناخته شده. این مأموریتی است که وقتی خودرو را در بهترین حالت نمونه‌برداری کردید به راحتی می‌توان استدلال کرد که موفق شده است. اما با هزینه قابل توجهی همراه بوده، چون 812 حتی در جاده‌های نسبتاً غیرچالش‌برانگیز نیز به طور غیرمعمولی پرتنش احساس می‌شود.

حتی در حالت دمپینگ «جاده ناهموار» فراری، 812 دور از صاف‌ترین سطوح بیش از حد پرجنب‌وجوش است برای خودرویی که در کلاس سوپر GT رقابت می‌کند

فرمان آن سبک، واکنش‌پذیر و فوق‌العاده مستقیم است، سواری‌اش گاهی پرپرزنی احساس می‌شود و به اندازه کافی کورس کوتاه دارد که نگرانید در جاده‌های B آزمون‌بخش ممکن است کف بزنید. و همه این‌ها در خودرویی آماده برای اوراستییر در چشم به هم زدن، اگر حتی به تشویق آن فکر کنید. «سواری وحشی» حتی شروع به توصیف آن نمی‌کند.

سواری اولیه حتی سفت‌تر و پرخاشگرانه‌تر از F12 احساس می‌شود — و با توجه به اینکه F12 گاهی با هر جاده بریتانیایی نسبتاً ناهموار ناسازگار احساس می‌شد، این از ابتدا مشکل‌ساز است. حتی در حالت «جاده ناهموار» فراری، 812 روی سطوحی که یک سوپر GT باید انعطاف‌پذیری برای کنار آمدن با آن‌ها را داشته باشد، جابه‌جا می‌شود، نوسان می‌کند و بی‌قرار است. برخی نفوذها با سرعت باعث می‌شود تعلیق کمی چوبی احساس شود و برخی دیگر کم‌دمپ شده، زیرا تهدید می‌کند که زیربدنه‌اش را از فشردگی‌های بزرگ‌تر و روی پشته‌ها بکشد.

آن لاستیک‌های عریض جلو در همین حال به ویژه نسبت به شیب جاده واکنش‌پذیر هستند و مستعد هر دو bump steer و tramlining در جاده‌های B واقعاً آزمون‌بخش. لحظاتی وجود دارد، حتی روی آسفالت صاف، که خودرو می‌تواند با اوراستییر لحظه‌ای وقتی لاستیک عقب بیرونی روی خط رنگ جاده لیز می‌خورد یا با شیرجه به یک سمت یا سمت دیگر وقتی تکه‌ای آب پایداری‌اش را زیر ترمزگیری مختل می‌کند، تمرکزتان را آزمون کند.

همه این‌ها دلایلی هستند که 812 سوپرفست ممکن است انتخاب اول برای یک تعطیلات ایده‌آل به کوت دازور نباشد. گاهی خودرو شما را به شیوه‌هایی هیجان‌زده می‌کند که بسیاری از سوپرخودروهای میان‌موتور نمی‌توانند بازتولید کنند. چابکی مطلق و تعادل هندلینگش چیزی کم از باورنکردنی ندارد، اما حتی در بزرگراه کمی بی‌قرار و ناراحتتان می‌کند و در سفرهای طولانی‌تر به شیوه‌ای نامطلوب برای یک سوپر GT خسته‌کننده است.

استفاده در پیست لاستیک‌ها و ترمزهای 812 را مجبور به مبارزه سیزیفوسی برای مهار و کنترل قدرت مطلق موتور V12 789 اسب‌بخاری‌اش می‌کند. برای مدتی موفق می‌شوند اما حداقل اگر به موتور بدون توجه زیاد به عواقب میدان بدهید، در نهایت هر دو در بخار و آشفتگی داغ باقی می‌مانند.

قدرت بیش از حد برای ایجاد اوراستییر در تقریباً هر دنده و موقعیت پیچ وجود دارد. وقتی اسلاید می‌آید، سریع می‌آید اما مستقیم بودن مطلق فرمان خودرو به این معناست که می‌توانید اصلاحات را با سرعت مشابه اعمال کنید.

رانندگی با سرعت و دقت نیاز به انضباط دارد، هرچند فعال نگه داشتن حالت Race پایداری هندلینگ را خوب حفظ می‌کند، با هزینه کمی دخالت. لاستیک‌های اختیاری روز پیست باید بعداً امسال در دسترس باشند؛ Pirelli P Zeroهای استاندارد ما پس از حدود پنج دور شروع به داغ شدن بیش از حد کردند.

مصرف سوخت و هزینه‌های نگهداری

فراری‌های دوازده سیلندر دیگر مثل گذشته افت ارزش نمی‌کنند. به هر حال، V12های دونفره مارانلو هیچ‌گاه به اندازه 2+2هایش در این زمینه آسیب ندیدند، اما در هر صورت خبر خوبی برای مالکان احتمالی 812 وجود دارد.

در حال حاضر نمونه‌های سه‌ساله کمی از F12 را زیر 200 هزار پوند پیدا نمی‌کنید. و با توجه به اینکه تعداد کمی 812 با قیمت زیر 300 هزار پوند پس از آپشن‌ها فروخته می‌شود، بعید است پس از بازه زمانی مشابه تعداد زیادی از آن‌ها با قیمتی که بتوان تخفیف محسوب کرد پیدا کنید.

812 گران است اما آونتادور گران‌تر؛ انتظار می‌رود ارزش باقی‌مانده‌شان بسیار نزدیک باشد

اگر قصد دارید خودرو را طولانی‌تر نگه دارید، ممکن است به برنامه سرویس رایگان هفت‌ساله که فراری از سال 2011 به طور استاندارد روی خودروهایش ارائه می‌دهد علاقه‌مند باشید. هزینه سرویس‌های برنامه‌ریزی‌شده، قطعات یدکی و مایعات را پوشش می‌دهد و به مالکان بعدی قابل انتقال است. در همین حال، 812 با گارانتی چهارساله عرضه می‌شود که تا حداکثر 12 سال با هزینه اضافی قابل تمدید است.

کمی می‌توان گفت شرکت بهترین تلاشش را برای خارج کردن ریسک مالی از مالکیت خودروی اگزوتیک انجام نمی‌دهد و بهبود دیده‌شده در ارزش باقی‌مانده‌اش احتمالاً گواهی بر موفقیتش است.