بررسی کامل فراری F12 Berlinetta دست دوم مدل‌های ۲۰۱۲ تا ۲۰۱۷

وقتی مارانلو در آستانه نمایشگاه ژنو ۲۰۱۲، فراری فراری F12 Berlinetta را معرفی کرد، آن را سریع‌ترین فراری تاریخ جاده نامید؛ چه از نظر شتاب مستقیم و چه در پیست Fiorano اختصاصی شرکت. این ادعا در آن زمان بسیار جسورانه به نظر می‌رسید.

هنوز هم طرفداران جدی فراری تحت تاثیر این ادعا هستند، هرچند مدل‌های بعدی مانند LaFerrari با قدرت ۹۵۰ اسب بخار توجه‌ها را به خود جلب کردند.

فراری F12 Berlinetta در قلب خود یک فراری سنتی است؛ موتور V12 تنفس طبیعی در جلو و تنها دو صندلی.

با این حال، فراری F12 Berlinetta خود یک نقطه عطف به حساب می‌آید. پس از آزمایش آن در ایتالیا، مقایسه با لامبورگینی مشابه و نزدیک شدن به عنوان بهترین خودروی راننده سال ۲۰۱۳، اکنون زمان آن رسیده که دقیق‌تر زیر پوست آلومینیومی هوشمند این خودرو را بررسی کنیم.

فراری نزدیک به شش دهه است که خودروهای گرند تورر V12 جلو موتور تولید می‌کند. اما F12 بیشترین الهام را از مدل ۲۷۵ GTB سال ۱۹۶۴ گرفته است.

پس از ۲۷۵، مارانلو مدل‌های مشابهی مانند ۳۶۵ GTB/4 (Daytona)، ۵۵۰ مارانلو، ۵۷۵M و ۵۹۹ ساخت. اما در فاصله ۲۳ ساله بین Daytona و ۵۵۰، فراری به سراغ موتورهای وسط و ۱۲ سیلندر تخت مانند تستاروسا رفت.

نه تنها کسانی که بیش از یک‌چهارم میلیون پوند برای این خودرو هزینه کرده‌اند، بلکه هر علاقه‌مند واقعی به خودرو دوست دارد تمام ابعاد استعداد و جایگاه فراری F12 را کشف کند.

فراری F12 Berlinetta ۲۰۱۲-۲۰۱۷ برای فروش

در حال حاضر نمونه‌های دست دوم متعددی از این مدل در بازار موجود است که قیمت‌ها از حدود ۱۵۰ هزار پوند شروع می‌شود.

نتیجه‌گیری

امتیاز: ۹ از ۱۰

نکات مثبت

• موتور V12 عظیم و عملکرد فوق‌العاده
• رفتار آرام در تورینگ
• کاربری روزمره چشمگیر

نکات منفی

• فرمان بیش از حد تیز
• مصرف لاستیک بالا در پیست
• قیمت بالای آپشن‌ها

طراحی و استایل

تناقض اصلی F12 این است که هم پیشرو است و هم بازگشت به سنت. این اولین سوپر GT فراری است که کوچک‌تر، کوتاه‌تر، باریک‌تر و سبک‌تر از مدل قبلی خود شده است.

به همین دلیل، از نظر طراحی به سمت مدل‌های ظریف‌تر دهه ۱۹۶۰ میلادی گرایش پیدا کرده تا مدل‌های حجیم‌تر مانند ۵۵۰ و ۵۹۹.

عرض محور عقب ۱۶۱۸ میلی‌متر است؛ دقیقا مانند ۵۹۹

F12 بیش از ۲۰۰ میلی‌متر از ۲۷۵ GTB طولانی‌تر است اما با اورهنگ‌های کوتاه، جرم بصری کمتری دارد و پروفایل کابین-عقب، سیلوئت کلاسیک اسپرت را ایجاد می‌کند.

در مقایسه با ۵۹۹، F12 ارتفاع کمتری دارد، صندلی پایین‌تر، موتور پایین‌تر و مرکز ثقل پایین‌تر. گیربکس ترانس‌اکسل عقب و سیستم تعلیق کوچک‌تر شده و اورهنگ عقب کوتاه‌تر و توزیع وزن به عقب منتقل شده است.

مونوکوک زیرین ساخته شده توسط اسکالیتی از ۱۲ آلیاژ آلومینیوم مختلف تشکیل شده و ۲۰ درصد سختی پیچشی بیشتر از ۵۹۹ دارد و ۷۰ کیلوگرم سبک‌تر است.

بدنه هم از آلومینیوم است و پنل‌ها بر اساس فلسفه «آیرودینامیک از طریق کسر» فراری شکل گرفته‌اند. کانال‌های قوسی روی کاپوت، Aero Bridge را تشکیل می‌دهند که هوا را از پایه شیشه جلو منحرف کرده و درگ اطراف چرخ‌ها را کاهش می‌دهد.

نتیجه این است که خودرو در سرعت ۲۰۳ کیلومتر بر ساعت، ۱۲۳ کیلوگرم داون‌فورس تولید می‌کند اما ضریب درگ کمتر از ۰.۳ دارد. طراحی آن شاید همه‌پسند نباشد اما کارایی‌اش غیرقابل انکار است.

ترمزهای کربن-سرامیک و کمک‌فنرهای مگنتورئولوژیکال استاندارد هستند. قدرت از موتور ۶.۳ لیتری V12 تنفس طبیعی با تزریق مستقیم تامین می‌شود که ۷۳۱ اسب بخار و ۵۰۹ پوند-فوت گشتاور تولید کرده و از طریق گیربکس دوکلاچه هفت سرعته منتقل می‌شود.

در محفظه موتور، برآمدگی‌های عجیبی روی سرسیلندرها دیده می‌شود که به نظر بی‌ربط به سیستم سوپاپ می‌آیند؛ این‌ها محفظه‌های رزونانس هستند که هوا را پیش‌شارژ می‌کنند و گشتاور پایین را بهبود می‌بخشند.

موتور ۶۲۶۲ سی‌سی V12 فراری با نسبت تراکم ۱۳.۵:۱ کار می‌کند (۲۳ درصد بیشتر از جدیدترین ونکوئی آستون مارتین) بدون ناک زدن. این موتور آن‌قدر تمیز کار می‌کند که حتی به کاتالیزور هم نیاز ندارد.

۷۳۱ اسب بخار عدد چشمگیری است؛ تنها خودروهای تولیدی گران‌تر از سه برابر قیمت F12 قدرت بیشتری دارند. اما گشتاور ۵۰۹ پوند-فوتی هم مهم است؛ ۸۰ درصد آن از ۲۵۰۰ دور در دسترس است.

به عنوان وداع با موتور V12 تنفس طبیعی، فراری قرار بود در نمایشگاه ژنو ۲۰۱۷ مدل F12 M را با قدرت ۷۵۰ اسب بخار رونمایی کند.

داخل کابین

ادعای فراری مبنی بر افزایش فضای کابین با وجود کوچک‌تر شدن ابعاد کلی خودرو، در نگاه اول تایید می‌شود. صندلی اسپرت چرمی باریک به نظر می‌رسد اما حمایت عالی دارد و برای مسافت‌های طولانی راحت است.

پاها تقریبا صاف جلو می‌روند، پاشنه‌ها تقریبا هم‌سطح لگن هستند و حتی افراد قدبلند فضای کافی بالای سر دارند. موقعیت رانندگی عالی است و فرمان تنظیم‌پذیری مناسبی دارد.

فضای صندوق عقب فراری مناسب است

فضای پشت صندلی‌ها برای کت و کیف خرید کافی است و تورهای ذخیره‌سازی هم وجود دارد. صندوق عقب با ظرفیت تا ۵۰۰ لیتر برای یک سوپرکار بسیار بزرگ است و دو چمدان بزرگ به راحتی جا می‌شود.

فرمان پر از دکمه نیاز به عادت کردن دارد؛ حتی پس از تجربه ۴۵۸، برای همه مناسب نیست. سوئیچ‌های راهنما منطقی هستند اما کنترل برف‌پاک‌کن و نور بالا همچنان گیج‌کننده است.

خوشبختانه پدال‌های تعویض دنده روی ستون فرمان نصب شده‌اند که در پیچ‌ها استفاده از آن‌ها را آسان‌تر می‌کند.

سیستم‌های مختلف از طریق کنترل‌کننده سمت راست و نمایشگر LCD سمت راست خوشه ابزار کنترل می‌شوند. منطق کنترل می‌توانست بهتر باشد اما اتصالات بلوتوث و ناوبری خوب هستند.

ناوبری استاندارد است اما استفاده از آن آسان نیست؛ هرچند نسبت به مدل‌های قبلی پیشرفت چشمگیری داشته است.

تجهیزات استاندارد شامل سیستم ضدسرقت ماهواره‌ای، دوربین پارک عقب، فرمان برقی، کنترل آب‌وهوا، کروز کنترل و مانیتورینگ دما است.

کیفیت مونتاژ و فینیش فراری همچنان در حال بهبود است اما کابین F12 می‌توانست غنی‌تر و متمایزتر باشد. شباهت زیادی به ۴۵۸ دارد که برای خودرویی نزدیک به ۳۰۰ هزار پوندی ممکن است کمی ناامیدکننده باشد.

موتور و عملکرد

اگر بیش از پنج ستاره ممکن بود، اینجا پنج ستاره کامل می‌دادیم. در دورانی که توربو و موتورهای الکتریکی غالب شده‌اند، یک V12 ۶.۳ لیتری تنفس طبیعی که تا سقف دور می‌چرخد، یک نوع تجمل قدیمی باشکوه است.

در صنعت، تنها V12های لامبورگینی و آستون مارتین مشابه هستند؛ اما موتور F12 با ترکیب قدرت بالا و گشتاور پایین، در کلاس خود بی‌رقیب است.

فراری فاصله مناسبی بین پدال ترمز و گاز قرار داده که برای خودرویی با این قدرت ضروری است

اعداد گویای داستان هستند: ۷۳۱ اسب بخار در ۸۲۵۰ دور و ۵۰۹ پوند-فوت در ۶۰۰۰ دور (فقط ۷۵۰ دور کمتر از جایی که V12 ونکوئی آستون مارتین قدرت خود را می‌دهد).

قبلا می‌گفتند با خرید فراری، برای موتور پول می‌دهی و خودرو رایگان است. امروز هم موتور F12 برجسته‌ترین ویژگی آن است.

در تست شتاب: با بایاس وزن عقب و لانچ کنترل موثر، دقیقا در ۳.۰ ثانیه به ۶۰ مایل رسید و در ۶.۵ ثانیه به ۱۰۰ مایل رسید. تنها بنچمارک واقعی، بوگاتی ویرون Super Sport است.

از ۳۰ مایل در دنده مناسب، تنها ۲.۳ ثانیه تا ۷۰ مایل زمان برد. در دنده چهار که زیر ۳۰ مایل قابل تعویض است، تا بالای ۱۲۰ مایل می‌رود و زمان ۴.۶ ثانیه‌ای دارد. حداکثر سرعت ۲۱۱ مایل است.

در F12 هیچ‌گاه آرزوی قدرت بیشتر یا تعویض دنده سریع‌تر نخواهید کرد؛ گیربکس دوکلاچه در سرعت و نرمی درجه یک است.

سواری و هندلینگ

F12 ادامه‌دهنده سنت اخیر فراری در فرمان بسیار سبک و سریع است تا خودرو چابک‌تر از وزن واقعی (۱۷۱۵ کیلوگرم با سوخت کامل) به نظر برسد.

با تنها دو دور قفل به قفل و دایره چرخش مناسب، فرمان F12 DNA مشترکی با دیگر مدل‌های فراری دارد. فرمان سریع و سبک باعث می‌شود خودرو در ورود به پیچ چابک باشد؛ سپس اگر رها شود به آندراستیرد پایدار می‌رسد.

معماری ترانس‌اکسل فراری به F12 توزیع وزن ۴۶ درصد جلو و ۵۴ درصد عقب داده است

با این حجم قدرت که سریع وارد می‌شود، می‌توانید در هر سرعت و دنده با فشار پدال گاز، آندراستی را از بین ببرید.

در این لحظه نیاز به تمرکز بالا دارید؛ زیرا پاسخگویی گاز و فرمان بسیار سریع و شدید است و می‌تواند کمی نگران‌کننده باشد. اما اگر خونسرد باشید، خودرویی وفادار و متعادل خواهید یافت که به راحتی با گاز هدایت می‌شود.

در سرعت‌های پایین، F12 همراهی آسان است. کمک‌فنرهای مگنتورئولوژیکال تنظیم نرم و سفت دارند و هر دو قابل استفاده هستند. کلاچ تدریجی و موتور قابل کنترل، تنها وزن ظاهری خودرو (که بخش زیادی از آن جلوتر از شیشه جلو پنهان است) کمی احساس سنگینی می‌دهد.

با این حال، چون قدرت همیشه در دسترس است، بهتر است در رانندگی آرام، Manettino را در حالت محافظه‌کارانه ESP نگه دارید. الکترونیک‌ها حتی در سرعت متوسط هم فعال هستند و با فرمان سریع، رانندگی آرام‌تری نسبت به V12 Vantage S ارائه نمی‌دهد.

در سرعت بالاتر، همه چیز سریع‌تر اتفاق می‌افتد. سواری کنترل‌شده است و تنها دید و قوانین سرعت را محدود می‌کنند؛ توانایی F12 در جاده‌های روستایی فوق‌العاده است.

در پیست، ابتدا اعصاب شما و سپس قدرت خودرو سرعت را محدود می‌کند. هیچ پیستی وجود ندارد که در آن قدرت بیشتری بخواهید. کشش در خط مستقیم بسیار خوب است اما در پیچ، قدرت همیشه راهی برای غلبه بر لاستیک‌های عقب پیدا می‌کند.

مصرف سوخت و هزینه‌های نگهداری

چون این یک فراری V12 است، بحث درباره ارزش یا قیمت یا هزینه‌های نگهداری تقریبا بی‌معنی است.

با این حال، اعداد جالب هستند. قیمت پایه حدود ۲۴۰ هزار پوند کمتر از لامبورگینی آونتادور بود اما گران‌تر از تقریبا هر چیز دیگری. و این فقط شروع ماجراست.

عملکرد سوپرکار، هزینه‌های سوپرکار را به دنبال دارد؛ اما این برای خریداران واقعی مشکلی ایجاد نمی‌کند

هیچ نمونه‌ای بدون آپشن از کارخانه خارج نمی‌شود. خودروی تست ما با رنگ بیش از ۱۵ هزار پوندی، به راحتی از مرز ۳۰۰ هزار پوند گذشت.

سپس باید آن را نگهداری کنید. طرح نگهداری هفت‌ساله Genuine فراری بسیار خوب است اما برای سوخت و مالیات کمکی نمی‌کند. باک ۹۲ لیتری حداقل ۱۰۵ پوند هزینه سوخت فوق‌العاده دارد و با مصرف متوسط ۱۲.۹ مایل بر گالن (حدود ۲۲ لیتر در ۱۰۰ کیلومتر) تنها ۲۶۰ مایل دوام می‌آورد.

اگر بیشتر لذت ببرید، مصرف به ۳.۷ مایل بر گالن (حدود ۶۳ لیتر در ۱۰۰ کیلومتر) در پیست می‌رسد. مالیات سالانه جاده‌ای حدود ۴۹۰ پوند است.

تنها یک موتور، یک مشخصات و آپشن‌های نامحدود وجود دارد: اگر به افت قیمت اهمیت می‌دهید، آپشن‌ها را هوشمندانه انتخاب کنید. اگر نه، هرچه دوست دارید انتخاب کنید. برند و کمیابی به ارزش باقیمانده کمک می‌کند اما قیمت‌های بالا احتمالا کمک نمی‌کنند.