جنسیس G70 Shooting Brake صرفا یک نسخه استیشن از جنسیس G70 سدان نیست و تفاوت‌های اساسی دارد.

این مدل به طور کامل برای بازار اروپا توسعه یافته و تنها در این منطقه عرضه می‌شود. مهندسان آلمانی جنسیس در اروپا آزادی عمل بیشتری برای تنظیم دقیق سیستم تعلیق، فرمان و سایر اجزای سخت‌افزاری داشته‌اند تا خودرو با جاده‌های اروپا و سلیقه رانندگان این منطقه هماهنگ شود. در مدل‌های دیگر جنسیس تنها امکان تنظیم نرم‌افزاری وجود دارد اما در این خودرو تغییرات عمیق‌تری اعمال شده است.

این خودرو رقیب مستقیم بی ام و سری ۳ تورینگ و آئودی A4 Avant است و با قیمت پایه کمی بیش از ۳۵ هزار پوند در بریتانیا عرضه شده که بسیار جذاب به نظر می‌رسد. پیشرانه‌ها شامل گزینه‌های چهار سیلندر بنزینی و دیزلی با گیربکس هشت سرعته اتوماتیک و تنها در حالت دیفرانسیل عقب هستند. مدل پایه بنزینی ۲.۰ لیتری توربو ۱۹۴ اسب بخار قدرت دارد، دیزل ۲.۲ لیتری ۱۹۷ اسب بخار و ۴۴۰ نیوتن‌متر گشتاور تولید می‌کند و قوی‌ترین نسخه بنزینی ۲۴۱ اسب بخار قدرت با شتاب زیر ۶.۵ ثانیه ارائه می‌دهد.

خودرو در سه تیپ Premium Line، Luxury Line و Sport Line عرضه می‌شود. تیپ پایه تنها با موتور بنزینی ضعیف‌تر همراه است. تیپ‌های Luxury و Sport به کمک‌فنرهای تطبیقی مجهز هستند و تیپ Sport علاوه بر رینگ‌های ۱۹ اینچی، لاستیک‌های Michelin Pilot Sport 4 S، ترمزهای Brembo ارتقایافته، اگزوز اسپرت و دیفرانسیل محدود لغزش عرضه می‌شود. بیشتر زمان تست با مدل دیزل Sport Line سپری شد اما نسخه بنزینی ۲۴۱ اسب بخاری Luxury Line نیز رانده شد.

طراحی خودرو کاملا اروپایی به نظر می‌رسد؛ شبیه به نسخه مدرن لکسوس IS SportCross یا سوبارو ایمپرزا واگن، اما در عین حال می‌توانست محصول ساب، جگوار یا آلفا رومئو باشد. ستون‌های C خمیده، اسپویلر عقب شناور و چراغ‌های عقب دوتکه، عقب خودرو را بسیار جذاب و متمایز کرده است.

کابین نیز بسیار دلنشین است. موقعیت رانندگی می‌توانست کمی پایین‌تر باشد اما جنسیس ترجیح داده ساب‌ووفرهای ۲۰۰ میلی‌متری سیستم صوتی Lexicon را زیر صندلی‌های جلو قرار دهد تا فضای صندوق کاهش نیابد. این سیستم صوتی واقعا قدرتمند است. صفحه‌نمایشهای دیجیتال استریوسکوپیک با عمق سه‌بعدی ظاهری و هدآپ دیسپلی (هر دو اختیاری با پکیج Innovation) نیز وجود دارد. کیفیت مواد در برخی نقاط عالی است (به ویژه چرم‌ها) اما برخی قطعات کرومی داشبورد همچنان پلاستیکی به نظر می‌رسند.

فضای عقب در حد متوسط کلاس است؛ بزرگسالان جا می‌شوند اما در ناحیه زانو و پا کمی تنگ است. صندوق عقب مزیت قابل توجهی نسبت به سدان یا کوپه‌های چهار درب دارد و زیبایی ظاهری خودرو را تحت تاثیر قرار نمی‌دهد. صندلی‌های عقب با نسبت ۴۰:۲۰:۴۰ تاشو به طور استاندارد عرضه می‌شوند.

سواری G70 Shooting Brake کمی سفت‌تر، محکم‌تر و پر سر و صداتر از نسخه سدان است؛ حس اتصال در حد M Sport بی ام و دارد اما کنترل بدنه بسیار خوب و تعادل گریپ مناسب است. هرگز خشک یا ناراحت‌کننده نیست اما حرکات بدنه کوتاه و کنترل‌شده است. رینگ‌های ۱۹ اینچی و لاستیک‌های عملکردی در تیپ Sport باعث صدای بیشتر سطح جاده می‌شوند، به ویژه در حالت‌های اسپرت، اما با یک تغییر ساده در کنسول مرکزی می‌توان راحتی تورینگ را بازگرداند.

احساس فرمان از خوب تا کمی بی‌روح و سنگین تغییر می‌کند اما مشکل جدی ایجاد نمی‌کند و لذت رانندگی را کم نمی‌کند. تعادل در پیچ‌ها به اندازه‌ای خوب است که بتوان کنترل پایداری را کاهش داد و از دیفرانسیل محدود لغزش برای تنگ کردن مسیر در خروج از پیچ استفاده کرد؛ عملکرد در این زمینه واقعا تشویق‌کننده است.

این شاسی لایق پیشرانه‌های جذاب‌تر است. موتورهای چهار سیلندر توربو بنزینی و دیزلی قابل قبول و آرام هستند اما فاقد شخصیت و هیجان‌اند. V6 توربو که می‌توانست از کیا استینگر GTS بیاید، غایب بزرگ است. موتورها عملکرد قابل قبولی دارند اما هیچ جذابیتی ندارند.

دیزل ۲.۲ لیتری گشتاور فراوان دارد، در کروز آرام بسیار ساکت است و مصرف واقعی در محدوده پایین ۴۰ مایل بر گالن دارد. اما بالای ۳۵۰۰ دور در دقیقه بلند و کمی زمخت می‌شود و علاقه‌ای به دورهای بالاتر ندارد.

گیربکس هشت سرعته تورک کانورتر جنسیس گاهی نرم و شل به نظر می‌رسد. در رانندگی آرام نرم و خوب عمل می‌کند اما در سرعت‌های بالاتر بیش‌فعال است و با کوچک‌ترین تغییر پا دنده عوض می‌کند. این انتقاد به بسیاری از گیربکس‌های مدرن وارد است و با حالت دستی پدال شیفتر می‌توان آن را کاهش داد (در دیزل حالت D کمتر آزاردهنده است) اما تعویض دنده‌ها حتی در این حالت سریع و محکم نیست.

این موتورها آرام و معمولی هستند و عملکردی قاطع اما غیرهیجان‌انگیز ارائه می‌دهند. هیچ جرقه‌ای ندارند. موتورهای چهار سیلندر بی ام و یا آلفا رومئو همچنان خاص به نظر می‌رسند اما این پیشرانه‌ها در یک محصول لوکس معمولی به نظر می‌آیند؛ شاید این سطح از مهندسی هنوز برای گروه هیوندای-کیا کامل نشده باشد.

این خودرو ترکیبی جذاب از کاربرد روزمره بهتر و طراحی دلربا دارد و احتمالا همین عامل اصلی خریداران خواهد بود. در برخی جنبه‌ها پتانسیل یک خودروی راننده‌محور را دارد اما آنقدر قوی نیست که جایگزین جذابی برای بی ام و سری ۳، جگوار XE یا آلفا رومئو جولیا باشد. نزدیک‌تر از انتظار است اما معامله را نهایی نمی‌کند.

با این حال نشان می‌دهد جنسیس وقتی آزادی کامل برای تنظیم شاسی اروپایی داشته باشد چه توانایی دارد؛ نشانه بسیار امیدوارکننده‌ای است. این قانع‌کننده‌ترین محصول جنسیس در اروپا تاکنون است زیرا دلایلی فراتر از تجربه مالکیت آسان برای خواستن آن وجود دارد. اگر جنسیس بخواهد جایگاه خود را تثبیت کند نیاز به سدان‌ها و شاسی‌بلندهای معمولی کمتر و خودروهایی مانند این دارد.