در سال ۲۰۱۳، ما جگوار اف تایپ رودستر را آزمایش کردیم. آن خودرو را یک نقطه عطف واقعی در صنعت خودرو دانستیم و بسیار آن را دوست داشتیم. اما نمی‌توان انکار کرد که برخی محدودیت‌ها داشت.

با وجود صدای غرش‌آمیز و روح یک خودروی اسپرت واقعی، جگوار در مدل کانورتیبل بیشتر به سمت رفتار یک گرندتورر کوچک‌شده رفته بود.

جگوار اف تایپ کوپه جذابیت قدیمی و قدرتمندانه‌ای ارائه می‌دهد

در آن زمان تصور می‌شد این انتخاب دینامیکی برای جذب مشتریان آمریکایی بوده است — که درست هم بود.

اما با گذشت زمان مشخص شد که سازنده پودر باروت خود را برای نسخه کوپه با سقف ثابت نگه داشته بود؛ خودرویی که جگوار با اطمینان آن را توانمندترین محصول تولیدی تاریخ خود می‌نامد.

کلمات بزرگی هستند. اما واکنش اولیه بازار آن‌ها را تأیید کرد. در سال ۲۰۱۷، جگوار اف تایپ R یکی از بهترین خودروهای عملکردی از نظر ارزش در برابر قیمت بود.

حتی در نسخه‌های V6 هم نکات مثبت زیادی وجود دارد؛ مدل اف تایپ V6 S پتانسیل بالایی دارد، زیرا قیمت آن تقریباً ۲۶ هزار پوند کمتر از پورشه ۹۱۱ کاررا پایه است و قدرت بیشتری هم تولید می‌کند. جگوار همچنین موتور ۲.۰ لیتری بنزینی را به سبد محصولات اضافه کرده که به نظر کوچک می‌آید، اما به هوشمندی بین پورشه ۷۱۸ کایمن و کایمن S قرار گرفته است. همچنین شایعاتی مبنی بر احتمال معرفی نسخه دیزلی وجود دارد، زیرا چندین نمونه آزمایشی مشاهده شده‌اند.

آیا گایدون توانسته زوفنهاوزن را پشت سر بگذارد؟ بیایید بررسی کنیم.

طراحی و استایل

کلید درک این کوپه جدید، سقف آن است. این سقف دلیل ادعای جگوار مبنی بر بالاترین سختی پیچشی در میان محصولاتش است و شاید مهم‌تر اینکه ظاهر خودرو را از زیبا به کاملاً خیره‌کننده تغییر داده است.

واضح است که بزرگ‌ترین سایه بر روی اف تایپ همچنان جگوار E-Type است و ارتباط بین این دو با خط سقف کوپه بیشتر شده است.

اف تایپ یک خودروی موتور جلو و دیفرانسیل عقب است و گیربکس هشت سرعته ZF وظیفه انتقال قدرت را بر عهده دارد

برای برخی، خطوط کشیده اف تایپ یادآور نادرترین نسخه E-Type یعنی Low Drag Coupé است، اما سنت دو سرنشینه کوپه جگوار خیلی قدیمی‌تر از این‌هاست.

هرچند بیشتر به عنوان مدل‌های روباز شناخته می‌شوند، اما نسخه‌های کوپه ثابت‌سقف از XK120، ۱۴۰ و ۱۵۰ نیز وجود داشته است.

سقف کشیده اف تایپ کوپه سومین خط قلب (heartline) است — یعنی یکی از عناصر اصلی طراحی آن.

دو خط اول — خط شانه منحنی و گلگیرهای عقب برجسته — با کانورتیبل مشترک است، اما سیلوئت پیوسته سقف منحصر به کوپه است و واقعاً در واقعیت فوق‌العاده به نظر می‌رسد.

جگوار با اتصال ستون‌های جلو و عقب با تیرهای آلومینیومی، پلتفرم سابقاً روباز را به یک مونوکوک واقعی تبدیل کرده و سختی را حدود ۸۰ درصد افزایش داده است.

کل ساختار به جای جوشکاری، پرچ‌شده و چسبنده است و پنل‌های جانبی از ورق‌های آلومینیومی یک‌تکه ساخته شده‌اند. تخصص جگوار در این زمینه غیرقابل انکار است، اما مانند کانورتیبل، وزن کم نسبی است.

یک دستگاه V6 S که وزن کردیم ۱۷۵۵ کیلوگرم بود؛ سبک‌تر از V8 S رودستر سال ۲۰۱۳، اما همچنان ۳۷۵ کیلوگرم سنگین‌تر از آخرین پورشه ۹۱۱ کاررایی که وزن کردیم.

رودستر اولیه با ۴۸۸ اسب بخار از موتور ۵.۰ لیتری V8 این وزن را جبران می‌کرد. کوپه‌های V6 فاصله زیادی دارند: مدل پایه V6 با ۳۳۵ اسب بخار، مدل میانی ۳۷۵ اسب بخار و در سال ۲۰۱۷ نسخه ۳۹۴ اسب بخاری اضافه شد (مشابه کانورتیبل). سوپرشارژر گشتاور مناسب ۳۳۹ و ۳۳۲ پوندفوت تولید می‌کند که توسط همان گیربکس هشت سرعته ZF منتقل می‌شود.

ابتدای محدوده یک موتور ۲.۰ لیتری بنزینی با ۲۹۵ اسب بخار است که مشابه پورشه ۷۱۸ کایمن اما کمتر از فورد موستانگ اکوبوست ۲.۳ لیتری است و با یک خروجی اگزوز مرکزی شناخته می‌شود. در انتهای گران‌قیمت، دو موتور V8 سوپرشارژ ۵.۰ لیتری با ۵۴۲ و ۵۶۷ اسب بخار در مدل‌های R و SVR قرار دارند.

مدل پایه دیفرانسیل باز دارد، در حالی که V6 S از دیفرانسیل لغزش محدود مکانیکی استفاده می‌کند. این ویژگی — متفاوت از e-diff مدل‌های V8 — باعث شد مدل میانی در سری روباز انتخاب ما باشد.

جگوار ترمزهای کربن سرامیکی (CCM) را به عنوان آپشن برای V6 S ارائه کرده است. این انتخاب دیسک‌های فولادی بزرگ استاندارد را با دیسک‌های ۳۹۸ میلی‌متری جلو و ۳۸۰ میلی‌متری عقب از جنس کربن و سرامیک عوض می‌کند.

این ارتقا نیازمند انتخاب رینگ‌های ۲۰ اینچی Storm است که رنگ خاکستری ساتن یا مشکی براق آن‌ها با کالیپرهای زرد بزرگ ترمزهای CCM هماهنگی بهتری دارد.

جگوار می‌گوید گرمای بیشتر این دیسک‌ها با ورودی‌های هوا روی سپر جلو و دفلکتورهای روی میل تعادل مدیریت می‌شود. همچنین درپوش سوپاپ‌های مقاوم به گرما نصب شده است.

عملکرد pre-fill (فشار کم مداوم به کالیپرها) حس پدال یکنواخت ایجاد می‌کند. این شرکت ادعا می‌کند CCM قوی‌ترین سیستم ترمز در تاریخ جاده‌ای جگوار است.

مهم‌ترین دلیل افزودن ۸۹۰۰ پوند به قیمت، کاهش ۲۱ کیلوگرمی وزن غیرفنربندی و بهبود کیفیت سواری است.

در سال ۲۰۱۸، جگوار فیس‌لیفت جزئی داد: چراغ‌های LED جلو و عقب، سپرهای جدید و نسخه به‌روزشده سیستم InControl Pro، اما هیچ تغییر مکانیکی جز اضافه شدن موتور Ingenium بنزینی نداشت.

داخل کابین

ویژگی متمایز کابین جگوار اف تایپ سقف ثابت آن است. معمولاً این باعث تاریک شدن کابین می‌شود، اما چون ساختار نیازی به پنل سقفی ندارد، سانروف پانورامیک آپشنال نور عالی وارد می‌کند.

نور طبیعی به ویژه با توجه به مواد تریم خاکستری جگوار و اثر کوکون شیشه عقب مخروطی، کابین را بسیار روشن‌تر از رودستر می‌کند. این شیشه ۱۲۵۰ پوند هزینه دارد اما پیشنهاد می‌کنیم حتماً انتخاب کنید.

اسلایدر 'weapons armed' برای حالت دینامیک مورد پسند همه نیست، اما دسترسی آسان دارد

جلوتر از دیواره عقب، کابین همانند قبل است: در برخی جنبه‌ها رضایت‌بخش اما در برخی دیگر معمولی. داشبورد و کنسول به سمت راننده چرخیده و تنظیم صندلی کافی است تا حس رانندگی نزدیک به زمین داشته باشید.

جوی‌استیک گیربکس و کلید حالت دینامیک اکنون ویژگی‌های شناخته‌شده اف تایپ هستند، همانند دریچه‌های هوای ناپدیدشونده و فرمان کمی بزرگ. متأسفانه ساقه‌های فرمان ارزان و تریم گاهی ناهماهنگ هم باقی مانده — ایراداتی که کوپه را پشت سر پورشه از نظر دقت جزئیات قرار می‌دهد.

یکی از انتقادهایی که جگوار آن را حل‌شده می‌داند فضای صندوق است که از ۱۹۶ لیتر تنگ کانورتیبل به ۳۱۵ لیتر قابل قبول رسیده.

اما با وجود افزایش طول، موقعیت اکسل عقب باعث می‌شود عمق واقعی محدود باشد. کوپه برای سفر آخر هفته بهتر است، اما سفرهای قاره‌ای همچنان سخت خواهد بود.

تجهیزات استاندارد در پنج تیپ متفاوت است: F-Type، R-Dynamic، ۴۰۰ Sport، R و SVR. مدل‌های پایه رینگ ۱۸ اینچی، اگزوز اسپرت فعال، چراغ‌های زنون با LED روز، صندلی‌های اسپرت برقی، چرم و سیستم ۸ اینچی با نویگیشن و Meridian دارند.

تیپ R-Dynamic چراغ‌های LED تطبیقی، تریم مشکی براق، اگزوز فعال سوئیچ‌دار، رینگ ۱۹ یا ۲۰ اینچی، دیفرانسیل لغزش محدود، ترمز بزرگ‌تر و تعلیق تطبیقی دارد. مدل محدود ۴۰۰ Sport موتور ۳۹۴ اسب بخاری V6، جزئیات خارجی خاکستری ساتن، پدال آلومینیومی و صندلی‌های عملکردی با دوخت زرد دارد.

مدل R چهارچرخ محرک، دیفرانسیل فعال الکترونیکی، ورود بدون کلید، آلومینیوم براش‌شده و چرم پرمیوم دارد. SVR رینگ ۲۰ اینچی فورج، اگزوز تیتانیوم سبک، فرمان گرم‌شونده، کیت بدنه تهاجمی، سنسور پارک جلو و سقف جیر دارد.

سیستم اطلاعات سرگرمی JLR تغییری نکرده و با وجود بهبود گرافیک در ۲۰۱۷، هنوز قدیمی به نظر می‌رسد.

اتکای صرف به صفحه لمسی اگر رابط کاربری منظم بود خوب می‌شد، اما نیست و زمان زیادی برای پیدا کردن گزینه‌ها صرف می‌شود. InControl Pro امکانات زیادی مثل نویگیشن، DAB، بلوتوث، ذخیره ۱۰ گیگ و خدمات Pro دارد اما جزئیات نویگیشن کمتر از رقباست.

حتی وقتی مکان دکمه‌ها را بدانید، هدف‌گیری نواحی کوچک صفحه سخت است.

موتورها و عملکرد

مدل استاندارد V6 اف تایپ را از سادگی خطوطش می‌شناسید: دو خروجی اگزوز مرکزی، دیفیوزر ساده، بدون دامن جانبی مشکی و بدون نشان اضافی جلو.

استارت بزنید موتور بلپ می‌زند و به صدای یکنواخت می‌رسد، بدون غرغر. بعداً صدای overrun خواهیم شنید.

معمولاً آپشن‌های غیرضروری دوست ندارم، اما پدال‌های آلومینیومی واقعی وسوسه‌ام می‌کند

لانچ کنترل و دیفرانسیل لغزش محدود مکانیکی مدل V6 S را از دست می‌دهید و به دیفرانسیل هوشمند R یا سیستم تورک وکتورینگ ترمزی آن نزدیک هم نمی‌شوید.

آنچه دارید موتور سوپرشارژ V6 با ۳۳۵ اسب بخار، گیربکس هشت سرعته با حالت‌های استاندارد، اسپرت یا دستی کامل و کنترل کشش و پایداری معمولی است که در حالت دینامیک قابل تنظیم‌اند. گیربکس دستی شش سرعته برای V6های ۳۳۵ و ۳۷۵ اسب بخاری موجود است اما اتوماتیک را ترجیح می‌دهیم.

سریع و توانمند است، با گستره عملکرد وسیع به لطف دنده‌های زیاد که به ویژه در شتاب از خط شروع مشخص می‌شود.

شاید به دلیل رام بودن موتور و کنترل آسان، عملکرد تهدیدکننده نیست اما همچنان صفر تا ۱۰۰ را در ۵.۱ ثانیه و حداکثر سرعت ۱۶۰ مایل بر ساعت دارد.

با ارتقا به V6 S وارد قلمرو پر سر و صدا می‌شوید.

دو خروجی اگزوز فعال استاندارد V6 S با دکمه کمی آرام می‌شود، اما حتی در حالت کم‌صدا هنگام گاز کامل صدای banshee می‌دهد و در رها کردن گاز از دور بالا ترکیده و تف می‌کند.

گاهی خجالت‌آور است، اما نمی‌توان گفت همراه هیجان‌انگیزی برای رانندگی پرشور نیست.

گشتاور پیک مدل پایه بین ۳۵۰۰ تا ۵۰۰۰ دور — جایی که بیشتر رانندگی می‌کنید — تنها ۷ پوندفوت کمتر از V6 S است که ۴۰ اسب بخار قوی‌تر در ۶۵۰۰ دور دارد.

این گشتاور فراوان باعث می‌شود V6 S تنها ۰.۳ ثانیه از صفر تا ۱۰۰ سریع‌تر باشد و ۰.۲ ثانیه در ۵۰ تا ۷۵ مایل بر ساعت، هرچند حداکثر سرعت ۱۰ مایل بیشتر دارد.

در عمل بزرگ‌ترین تفاوت صدای نازک‌تر اگزوز مدل ارزان‌تر است که از نظر ارزش عملکردی بهتر به نظر می‌رسد، به ویژه که مصرف سوخت و آلایندگی کمتری هم دارد.

آیا گیربکس دستی خوب اف تایپ را جذاب‌تر می‌کند؟ گاهی. اما بیشتر اوقات هشت سرعته ZF سریع و هوشمند بهترین انتخاب است.

موتور ۳.۰ لیتری سوپرشارژ V6 قدرتمند و گشتاور قوی دارد — فوریت مطلق یا کشش واقعی دنیای واقعی.

اما حس ماندگار و جذابیت شخصیت مثل شش سیلندر تخت پورشه یا V8 مرسدس AMG ندارد. «بلند» جایگزین ضعیفی برای «عالی» است.

و با وجود سرعت بالا، شاید به اندازه کافی سریع نباشد. در تست با لانچ کنترل، V6 S همچنان به دلیل وزن از پورشه ۹۱۱ ۳.۴ سبک‌تر و کم‌قدرت‌تر در صفر تا ۶۰ و ۱۰۰ عقب می‌ماند — در دومی بیش از یک ثانیه. که کافی نیست.

ترمزها اما عالی هستند، با حس پدال خوب و مقاومت بالا در برابر fade در پیست.

سواری و هندلینگ

جگوار اف تایپ کوپه مسیر کمی متفاوتی بین دینامیسم و راحتی نسبت به بسیاری از جگوارهای سریع آشنا طی می‌کند، اما هر دو نیاز را به خوبی برآورده می‌کند.

تعادل، هیجان و تعامل فراتر از بسیاری رقباست، اما روی زمینه‌ای از نرمی، راحتی تورینگ و پایداری سرعت بالا که کمتر رقیبی دارد.

نرم‌افزار هوشمند گیربکس اجازه می‌دهد دنده دوم را برای پیچ پیش رو انتخاب کنید حتی اگر هنوز سرعت کافی برای درگیر شدن نداشته باشید

به عبارت دیگر خودرویی چندوجهی است، اما نه کوپه‌ای آرام و کشیده که مالکان XK انتظار دارند. لبه اسپرت تیزتری دارد. شاید برای برخی زیاد.

سه برنامه رانندگی موجود است: معمولی، شرایط لغزنده و دینامیک. در حالت معمولی سواری سفت‌تر از انتظار بود، به ویژه برای مدل میانی.

فنرهای سفت‌تر باعث گام واکنشی و تکان‌خوردن روی سطوح ناهموار می‌شود تا حرکات آرام و کم‌فرکانس مورد انتظار.

اما فقط روی بدترین جاده‌ها متوجه می‌شوید و اگر مثل ما باشید آن را بهایی قابل پرداخت برای کنترل بدنه فوری، نگه داشتن چرخ‌ها روی زمین، حس planted در پیچ‌های سریع و حس بالای فرمان می‌دانید. اشتباه نکنید: اول اسپرت‌کار است و بعد GT.

در چسبندگی، پاسخ جهت و دقت هندلینگ نسبت به رودستر بهبود چشمگیری دارد و فقط تعداد انگشت‌شماری از بهترین خودروهای راننده‌محور دنیا را پشت سر می‌گذارد.

V6 و V6 S به اندازه برادر بزرگ‌تر V8 در ترکیب چسبندگی و لغزش عقب روی درخواست موفق نیستند.

اف تایپ V6 S کوپه در پیست هندلینگ MIRA با تمایل کمی به آندراستییر پایدارکننده دور زد. با تجربه مشابه رودستر، انتظار تعادل یکسان و قابلیت تنظیم با گاز در سرعت بالاتر داشتیم. اما کوپه دقیقاً همان را ارائه نکرد.

ترمز قوی و مداوم، ورود تیز به پیچ، کنترل کامل بدنه و حمل سرعت زیاد داشت. اما حد چسبندگی را با عقب رفتن از اپکس نشان می‌دهد — بیشتر از رودستر — و تنظیم آندراستییر ملایم با گاز در خروج به آسانی ممکن نیست. تورک وکتورینگ در این مورد کمک محدودی می‌کند.

در خیسی ترکیب وزن، توزیع وزن جلو و قدرت عقب و لاستیک‌های پهن کمی مشکل چسبندگی ایجاد می‌کند. DSC گاهی مزاحم است اما مؤثر، ولی حالت TRAC میانه خوبی بین روشن و خاموش نیست.

مصرف سوخت و هزینه‌های نگهداری

جگوار اف تایپ به مراتب ارزان‌تر از پورشه ۹۱۱ است که موقعیت بدی برای جگوار نیست.

منابع ما می‌گویند خریداران به تعداد پاسخ خواهند داد و ارزش باقی‌مانده را حتی بالاتر از پورشه نگه می‌دارند — حداقل فعلاً. برای خریداران خصوصی ارزش عالی دارد.

جگوار اف تایپ V6 تقریباً ۲۳ هزار پوند ارزان‌تر از پورشه ۹۱۱ معادل است

۹۰۰۰ پوند تفاوت برای V6 S با توجه به قدرت و عملکرد اضافی منطقی به نظر می‌رسد.

اگزوز فعال اسپرت، تعلیق تطبیقی، لانچ کنترل، ترمزهای عملکرد بالا، دیفرانسیل لغزش محدود و صندلی‌های چرم کامل را اضافه کنید، سخت می‌شود مخالفت کرد.

مصرف سوخت رقابتی است. تست تورینگ ما نشان می‌دهد در مسافت طولانی و منظم بیش از ۳۰ مایل بر گالن ممکن است.

با مخزن ۷۲ لیتری (۱۰ درصد بزرگ‌تر از ۹۱۱) برد ۵۰۰ مایلی ممکن است. استثنایی است.

رینگ‌های ۱۹ اینچی استاندارد شاید تعادل چسبندگی بهتری نسبت به ۲۰ اینچی داشته باشند. اگزوز سوئیچ‌دار (۳۵۰ پوند)، حالت دینامیک قابل تنظیم (۴۰۰ پوند) و سیستم صوتی Meridian (۱۷۰۰ پوند) را انتخاب کنید. از درب صندوق برقی صرف‌نظر کنید.

برای اطلاعات بیشتر در مورد خودروهای لوکس و اسپرت، به کیش توربو مراجعه کنید و گزینه‌های متنوع را بررسی نمایید.