جیپ کامپس تلاشی است برای ورود قدرتمند به بازار شاسی‌بلندهای کامپکت که امروزه بسیار پرطرفدار است.

رقبای این کلاس بسیار زیاد هستند و خودروهایی مانند ولوو XC40 و فولکس‌واگن تیگوان در صدر قرار دارند، اما تعداد کمی از آنها اصول کاربردی و واقعی شاسی‌بلند بودن را جدی می‌گیرند.

جیپ کامپس سعی دارد دو هدف متضاد را با هم ترکیب کند: یک شاسی‌بلند مقاوم و مناسب آفرود و در عین حال خودرویی شیک و راحت برای استفاده خانوادگی

تعجبی ندارد که شرکتی با 70 سال تجربه در زمینه آفرود بخواهد از این دانش استفاده کند و به مشتریانی که به دنبال ترکیبی از ظاهر زیبا و عملکرد واقعی هستند، محصول مناسبی ارائه دهد. به همین دلیل کامپس نه تنها دارای خط سقف شیک و شیب‌دار است، بلکه به سیستم چهارچرخ محرک تمام‌وقت GKN مجهز شده و فضای داخلی لوکس‌تری نسبت به قبل دارد و سیستم تعلیق آن برای ایجاد مفصل‌بندی مناسب چرخ‌ها طراحی شده است.

گیربکس نیز دارای نسبت خزشی است که حداکثر گشتاور را به هر کدام از محورها منتقل می‌کند، در حالی که امکاناتی مانند درب عقب برقی و رینگ‌های 19 اینچی نیز به صورت آپشنال عرضه می‌شوند. از نظر تنوع کاربری، تقریبا هیچ رقیبی در این کلاس به پای کامپس نمی‌رسد – حداقل روی کاغذ.

به همین دلیل ما این خودرو را تست جاده‌ای کردیم. هیچ‌کس نباید در توانایی سازندگان جیپ رانگلر – که یک ماشین کوهستانی واقعی با سابقه درخشان است – برای تولید یک شاسی‌بلند کامپکت مقاوم و اقتصادی تردید کند. اما پوشاندن چنین خودرویی با ظاهری جذاب، تضمینی برای رفتار مناسب در جاده نیست.

نسل قبلی کامپس با موتورهای نپخته و شاسی‌ای که در جاده‌های بریتانیا به راحتی به هم می‌ریخت، گواه این ادعا بود. آیا نسل جدید می‌تواند عملکرد بهتری داشته باشد؟

جیپ کامپس دست دوم 2021-2025 برای فروش

در بخش فروش خودروهای دست دوم، مدل‌های مختلفی از کامپس موجود است که قیمت آنها از حدود 12000 پوند شروع می‌شود و تا بالای 18000 پوند برای نسخه‌های پیشرفته‌تر می‌رسد.

Verdict مدل تست‌شده: امتیاز: 6

بررسی جیپ کامپس دست دوم 2021-2025

نکات مثبت: عملکرد قوی در دنده‌های میانی، قابلیت آفرود خوب

نکات منفی: قیمت در سطح برندهای پریمیوم، سواری و هندلینگ فاقد کیفیت برندهای لوکس

طراحی و استایل

در حالی که نسل قبلی کامپس ظاهری کمی نامتناسب و نازیبا داشت، مدل جدید توانسته ترکیبی از ظرافت و استایل خشن و آماده جیپ را به نمایش بگذارد.

جلوپنجره هفت‌شکاف معروف، جلوی خودرو را قدرتمند نشان می‌دهد و گلگیرهای مربعی‌شکل و عرض زیاد بدنه، حضوری قوی‌تر از بسیاری شاسی‌بلندهای نرم معمولی ایجاد می‌کند.

جیپ عادت دارد ویژگی‌های طراحی مخفی در خودروهای جدید خود قرار دهد. رنجید دارای تصویر ویلیس جیپ روی قاب شیشه جلو بود، حالا کامپس هیولای دریاچه لاخ‌نس را زیر پنجره عقب دارد.

در زیر این ظاهر، کامپس بر پایه پلتفرم «small wide» فیات-کرایسلر ساخته شده (همان پلتفرمی که رنجید کوچک‌تر را پشتیبانی می‌کند)، اما با فاصله محوری بیشتر. طیف وسیعی از موتورهای بنزینی و دیزلی چهار سیلندر در دسترس است – خودروی تست ما نسخه 2.0 لیتری MultiJet II دیزلی با 138 اسب بخار، چهارچرخ محرک و گیربکس شش‌دنده دستی بود.

در حالی که برای اکثر شاسی‌بلندهای کامپکت آفرود محدود به چمنزار یا پارکینگ جنگلی گل‌آلود است، جیپ ادعا می‌کند کامپس بهترین عملکرد خارج جاده را در کلاس خود دارد.

سیستم تعلیق جلو مک‌فرسون و فنر لول و عقب از نوع Chapman strut (چند اتصالی ساده‌شده) است که برای مفصل‌بندی بهتر محور طراحی شده. استفاده از لینک‌های فولادی با استحکام بالا و ساب‌فریم ایزوله در مدل‌های 4x4 دوام آفرود را افزایش می‌دهد.

سیستم چهارچرخ محرک GKN با کلاچ، محور عقب قابل قطع و واحد انتقال قدرت دارد. در شرایط عادی فقط چرخ‌های جلو نیرو می‌گیرند تا مصرف سوخت بهتر شود، اما در صورت کمبود چسبندگی، محور عقب فعال می‌شود. حالت قفل 4WD و سیستم Selec-Terrain با حالت‌های Auto، Snow، Sand و Mud نیز وجود دارد.

اگرچه ما معدن تست جاده‌ای اختصاصی نداریم، اما مشخصات فنی نشان می‌دهد کامپس در برابر رقبا عملکرد خوبی خواهد داشت. فاصله از زمین 215 میلی‌متر و زاویه شکست 22.9 درجه – به ترتیب 15 میلی‌متر و 2.9 درجه بهتر از فولکس‌واگن تیگوان است.

ولوو XC40 با 211 میلی‌متر فاصله از زمین و زاویه شکست 22 درجه نزدیک است، اما عمق آب‌گردی بهتری دارد: 450 میلی‌متر در مقابل 406.5 میلی‌متر کامپس.

فضای داخلی

جیپ اینجا بازار هدف بالغ‌تر و لوکس‌تری نسبت به رنجید سه سال قبل هدف گرفته است. کابین کمتر جنبه‌های بصری جذاب دارد و بیشتر به سمت حس لوکس و باکیفیت حرکت کرده است.

اما در مقایسه با استانداردهای رو به رشد شاسی‌بلندهای کامپکت در کیفیت ظاهری و مونتاژ، کابین تست ما ساده، تک‌رنگ و معمولی بود و تاثیر چندانی نداشت. برخی قسمت‌ها تلاش برای لوکس بودن دارند اما همه قانع‌کننده نیستند (مثل چرم مصنوعی ارزان روی کنسول مرکزی). قطعات باکیفیت در اقلیت هستند و کنترل‌های HVAC، چراغ و سیستم سرگرمی در مقایسه با تیگوان و XC40 ارزان‌تر به نظر می‌رسند.

سیستم صوتی دکمه‌های حجم و تیونینگ بزرگ دارد که در اصل خوب است، اما ظاهر و حس لمسی آنها کمی ارزان است.

کابین کامپس به اندازه کافی راحت و دلپذیر است. صندلی‌های جلو کمی تخت بودند و پشتیبانی کافی نداشتند و تنظیم ارتفاع سر برای رانندگان قدبلند محدود بود، اما چیدمان کنترل‌ها و قابلیت تنظیم خوب بود. این خودرو در کلاس خود چندان جادار نیست اما رقابتی است.

فضای سر در هر دو ردیف به دلیل سانروف دوجداره کمتر شده و فضای پای ردیف دوم متوسط 740 میلی‌متر است. صندوق عقب فضای بارگیری کمتری نسبت به تیگوان، DS 7 Crossback یا مزدا CX-5 دارد، هرچند در خودروی تست ما به دلیل زاپاس موقت، کف صندوق پایین‌تر قرار نگرفت.

صفحه آمپرها واضح هستند. کامپیوتر سفری به راحتی خوانده می‌شود و با کنسول‌های انگشتی روی فرمان کنترل می‌شود. خودروی تست ما سوکت USB و پریز برق سه‌شاخه برای ردیف عقب داشت که برای شارژ تبلت و دستگاه‌های پرمصرف مفید است.

سیستم سرگرمی سطح بالا با صفحه 8.4 اینچی و پشتیبانی از میرورینگ اپل و اندروید عرضه شده (در سطح پایه Sport صفحه 5 اینچی بدون میرورینگ اما با رادیو DAB وجود دارد). سیستم ناوبری تعبیه‌شده ظاهر متوسطی دارد، مسیرهای هوشمندی انتخاب نمی‌کند و کمی کند است.

دکمه‌های میانبر برای تغییر منبع صدا یا تنظیم حجم روی پشت فرمان قرار دارند که ابتدا غافلگیرکننده است اما سریع عادت می‌کنید. اگر ترجیح می‌دهید از صفحه لمسی استفاده کنید، میانبرهایی در پایین صفحه وجود دارد، هرچند پاسخ‌دهی سیستم کمی کند است.

دوربین عقب از سطح Longitude به بالا استاندارد است اما در خودروی ما گاهی باعث کرش سیستم سرگرمی می‌شد و نارضایتی کلی از سیستم را افزایش داد.

موتورها و عملکرد

موتور 2.0 لیتری MultiJet II دیزل بیش از یک دهه در محصولات FCA استفاده شده و گاهی – به خصوص در استارت سرد یا کشش سنگین از دور پایین – کاملا حس قدیمی بودن می‌دهد.

هرچند زیر بار کمی پر سر و صدا است و پاسخ پدال گاز نرم به نظر می‌رسد، اما گشتاور کلی و قدرت کشش واقعی کم ندارد.

خودروی ما هنگام ترمز ناگهانی واکنش قاطعی نشان داد. اما سیستم استارت-استاپ کند باعث می‌شد چرخ‌های 19 اینچی دوباره به حرکت درآیند سخت‌تر باشد.

تحویل قدرت متمرکز بر میانی و توربو در روز تست کاملا مشخص بود. کامپس برای شتاب سریع به دور موتور بالا نیاز داشت اما سپس زودتر از 4000 دور تعویض می‌کرد تا بهترین شتاب را حفظ کند. دیزل‌های مدرن‌تر انعطاف بیشتری دارند.

شتاب در دنده (30-70 مایل در ساعت در دنده چهار: 12.1 ثانیه) نشان می‌دهد در محدوده بهینه، کامپس قوی عمل می‌کند و گشتاور پایین برای آفرود یا یدک‌کشی مناسب است.

اسکودا کودیاک 2.0 TDI 150 در سال 2016 بیش از یک ثانیه کندتر بود. با وجود صدای بیشتر دیزل کامپس، فقط یک دسی‌بل در کروز 30 و 70 مایل پر سر و صداتر از کودیاک بود – نشان‌دهنده آرامش موتور در شرایط نیمه‌بار.

کنترل‌ها وزن متوسطی دارند اما حس لاستیکی اهرم دنده باعث تردید در جا رفتن دنده می‌شود. کلاچ هم کمی نرم است اما مشکل جدی ایجاد نمی‌کند.

ترکیب کلاچ نامشخص، ترمز دستی الکترونیکی که خودکار عمل نمی‌کند و استارت-استاپ کند، اغلب باعث خاموش شدن موتور در چراغ قرمز می‌شود – مگر اینکه از ابتدا استارت-استاپ را خاموش کنید.

پدال‌های کوچک ممکن است باعث خطا در ترمز اضطراری شوند اما در تست‌های ما مشکلی پیش نیامد.

با رینگ‌های 19 اینچی و لاستیک‌های Bridgestone عملکرد بالا، ترمزگیری روی آسفالت خشک قوی بود. در مدل‌های Trailhawk با لاستیک‌های آفرود انتظار کمی افت عملکرد وجود دارد.

سواری و هندلینگ

حس نرم و نامشخص پدال‌ها و دنده در کنترل بدنه اولیه شل خودرو نیز تکرار می‌شود. این شلی باعث کمی پیچ و تاب و تکان سر در بزرگراه‌ها، جاده‌های A و B سریع می‌شود و کمی راحتی را کاهش می‌دهد و حس ناپختگی دینامیکی به همراه دارد.

این احتمالا نتیجه استفاده جیپ از کمک‌فنرهای «frequency selective» است. هر کمک‌فنر دو مخزن دارد و با ورودی‌های سریع، سفت‌تر می‌شود.

کنترل پایداری الکترونیکی و سیستم 4x4 گشتاور را در پیچ‌های تنگ توزیع می‌کند تا تعادل و چسبندگی حفظ شود.

در عمل، کامپس حس نرمی و پشتیبانی دارد و از کنترل بدنه بیش از حد نرم در حد افراطی جلوگیری می‌کند. با این حال، تنظیم سواری نسبت به میانگین کلاس شاسی‌بلندهای کامپکت کمی کمتر پیچیده است.

فرمان هم کمی نرم و نامشخص نزدیک مرکز است و با افزایش زاویه، حس جاده بهتر می‌شود. همیشه کمی بیش‌ازحد سبک به نظر می‌رسد و در سرعت پارک حتی سبک‌تر می‌شود.

اگرچه کنترل بدنه و حس فرمان مرکزی باعث رانندگی روان‌تر سخت‌تر می‌شود، اما هیچ‌کدام چسبندگی جاده را تحت تاثیر قرار نمی‌دهند. کامپس بیشتر از برخی رقبا غلت می‌خورد اما در حالت میانی پیچ تعادل و پایداری خوبی دارد.

رانندگی سریع در پیچ‌ها بی‌خطر است و کنترل‌های کشش و پایداری با سیستم چهارچرخ محرک گشتاور را به‌درستی توزیع می‌کنند و از بیش‌فرمانی جلوگیری می‌کنند.

کامپس در تست میل‌بروک ایمن، پایدار و بی‌خطر باقی ماند – که با توجه به هدفش کافی است. اینکه جگوار E-Pace یا بی‌ام‌و X1 با چسبندگی، سرعت و دقت بیشتری حرکت می‌کنند، بیشتر به برنامه دینامیکی جاده‌محور آنها مربوط است تا برتری اجرایی.

نرخ اولیه غلت زیاد در پیچ‌های تنگ غافلگیرکننده است اما حرکت جانبی بدنه قبل از آسیب به پایداری یا فرمان کنترل می‌شود.

کنترل پایداری با سطح چسبندگی لاستیک‌ها هماهنگ است و زیرفرمانی را قبل از زیاد شدن مهار می‌کند. اگر خاموش شود، زیرفرمانی در حد نهایی ظاهر می‌شود.

مصرف سوخت و هزینه‌های نگهداری

مدل Limited تست‌شده سومین سطح از چهار سطح تریم است اما با قیمت پایه 31495 پوند و بیش از 36000 پوند با آپشن‌ها، برای بسیاری گران به نظر می‌رسد – و با توجه به ضعف‌ها حق دارند.

استاندارد شامل رینگ 18 اینچی، شیشه حریم خصوصی، صندلی برقی چرم و تجهیزات آفرود است – اگر بیشتر در جاده استفاده شود، تریم Longitude ارزش بهتری دارد. رینگ‌ها یک اینچ کوچک‌تر هستند اما دوربین عقب، اپل کارپلی، اندروید اتو، صفحه 8.4 اینچی و تهویه دوگانه دارد.

ارزش نگهداری جیپ مشابه تیگوان است اما ولوو XC40 در استهلاک بهتر عمل می‌کند.

در آینده انتظار می‌رود کامپس ارزش خود را خوب حفظ کند – تقریبا مشابه تیگوان هم‌قیمت، اما عقب‌تر از XC40 که انتخاب برتر کلاس است.

با توجه به قدرت متوسط، انتظار مصرف سوخت بهتری داشتیم. رقم تورینگ 44.8 مایل بر گالن فقط کمی بهتر از XC40 D4 قدرتمندتر است و از تیگوان TDI 150 که بالای 50 مایل رسید عقب است.