بررسی تخصصی جیپ رنه‌گید 4xe مدل 2026: هیبرید پلاگین با روح آفرود واقعی

رشد چشمگیر برند جیپ در بازار اروپا از زمان پیوستن به فیات کریسلر اتومبیلز (که اکنون بخشی از استلانتیس است) عمدتا به لطف چند مدل کلیدی بوده و هیچ‌کدام به اندازه خودرویی که این هفته دوباره به آن می‌پردازیم، تاثیرگذار نبوده است: کوچک‌ترین و ارزان‌ترین جیپ، اما یکی از مهم‌ترین‌ها و اکنون نیز یکی از جسورانه‌ترین از نظر فنی - جیپ رنه‌گید.

رنه‌گید که در ایتالیا ساخته شده و بر پایه پلتفرم فیات است، در سال 2014 رونمایی شد و در دومین سال کامل فروش خود (2016) جیپ را به بازیگری با فروش 100 هزار دستگاه در سال در بازار اروپا تبدیل کرد؛ چیزی که پیش از این تنها در رویاهایش می‌دید. این موفقیت ادامه یافت و در سال 2018 فروش از مرز 150 هزار دستگاه گذشت و 45 درصد از حجم فروش قاره‌ای این برند مربوط به همین مدل بود. اکنون این خودرو جیپ را به عصر الکتریکی هدایت می‌کند.

نسخه تریل‌هاک به صورت استاندارد دارای کاپوت دو رنگ است و می‌توان سقف متضاد رنگ را به صورت آپشن انتخاب کرد، اما کاپوت دو رنگ در واقع یک برچسب است نه رنگ واقعی، که ممکن است به عنوان یکی از نقاط ضعف کیفیت ادراکی به نظر برسد.

رنه‌گید 4xe که اواخر سال گذشته وارد جاده‌های بریتانیا شد، اولین هیبرید پلاگین جیپ است و اولین از چندین مدل PHEV خواهد بود که انتشار CO2 آزمایشگاهی ناوگان نمایشی این برند را کاهش می‌دهد.

این مدل قرار نیست نقش حاشیه‌ای داشته باشد و تنها توسط عده‌ای انتخاب شود و توسط کسانی که به دنبال «جیپ واقعی» هستند کنار گذاشته شود. انتظار می‌رود سهم قابل توجهی از فروش این مدل را به خود اختصاص دهد و از یک جهت کلیدی - به عنوان یکی از تنها سه گزینه چهارچرخ محرک - می‌توان آن را یکی از معدود جیپ‌های واقعی در مجموعه رنه‌گید دانست.

نگاهی کلی به خط تولید رنه‌گید

تغییرات اساسی در خط تولید رنه‌گید در میانه عمر آن رخ داده است. اکنون تنها یک موتور دیزلی عرضه می‌شود و تنها نسخه‌ای است که چهارچرخ محرک مکانیکی دارد. تنها راه دیگر برای داشتن دو محور محرک، انتخاب نسخه PHEV است. نسخه‌های الکتریکی‌شده با یا بدون توربو برای موتور بنزینی 1.3 لیتری عرضه می‌شوند. سطوح تریم از Longitude شروع شده و به Limited و Trailhawk می‌رسد. سطوح تریم دیگر در نسخه‌های غیرهیبریدی موجود هستند.

طراحی و استایل

پایگاه تولید اروپایی رنه‌گید کارخانه قدیمی فیات ساتا در ملفی ایتالیا است. این کارخانه با فیات 500X مرتبط نزدیک به اشتراک گذاشته شده، اما رنه‌گید همچنین از طریق پلتفرم Small-Wide فیات با مدل‌های فیات 500L و فیات Tipo ارتباط دورتری دارد.

مانند تمام جیپ‌های دیگر به جز رنگلر، دارای شاسی یکپارچه یا مونوکوک و سیستم تعلیق مستقل در تمام چرخ‌ها است. برخلاف سایرین، ابعاد بسیار جمع‌وجوری دارد - کمی بیش از 4.2 متر طول با فاصله محوری کمتر از 2.6 متر - هرچند چهار درب مسافری کامل و دو ردیف صندلی، آن را به گزینه‌ای نسبتا کاربردی تبدیل می‌کند.

نسخه‌های رده‌بالای تریل‌هاک که برای قابلیت آفرود بیشتر طراحی شده‌اند، تایرهای M+S و 15 میلی‌متر ارتفاع بیشتر از زمین نسبت به سایر اعضای خانواده دارند.

از سال 2018، جیپ برای خریداران اروپایی موتورهای بنزینی 1.0 و 1.3 لیتری (در مورد دومی با توربو و بدون توربو، با چهارچرخ محرک و بدون آن و تا 188 اسب بخار) عرضه کرده است. یک دیزل 2.0 لیتری 168 اسب بخاری نیز موجود است.

رنه‌گید 4xe جدید (که به صورت «فور-بای-ای» تلفظ می‌شود) در بخش بالایی طیف خرید وارد خط تولید شده است. موتور بنزینی 1.3 لیتری چهار سیلندر آن ظاهرا همان موتور دیگر رنه‌گیدها است، اما سیستم انتقال قدرت به محور عقب متفاوت است.

در حالی که موتور بنزینی 4xe چرخ‌های جلو را از طریق یک گیربکس اتوماتیک شش سرعته تطبیق‌یافته با مبدل گشتاور به حرکت درمی‌آورد، سیستم چهارچرخ محرک مکانیکی کنار گذاشته شده و به جای آن از یک «محور عقب الکتریکی» استفاده می‌شود. این محور شامل یک موتور سنکرون 60 اسب بخاری و 184 پوند-فوت است که روی محور عقب قرار گرفته و توسط باتری محرک 11.4 کیلووات‌ساعتی تغذیه می‌شود که در تونل انتقال قدرت درست جلوتر از باک بنزین 37 لیتری قرار دارد.

4xe در دو نسخه مکانیکی متفاوت عرضه می‌شود. نسخه‌های تریم پایین‌تر از موتور احتراقی 128 اسب بخاری استفاده می‌کنند، در حالی که نسخه رده‌بالای تریل‌هاک 178 اسب بخار قدرت پیستونی دارد و مجموع خروجی سیستم تا 237 اسب بخار می‌رسد. این رقم برای یک SUV کامپکت هیبرید پلاگین کاملا رقابتی است.

به عنوان نسخه «حداکثر قابلیت» 4xe، تریل‌هاک همچنین 15 میلی‌متر ارتفاع بیشتر از زمین نسبت به تریم‌های پایین‌تر، صفحات حفاظتی زیربندی، تایرهای M+S (گل و برف) و مجموعه کامل حالت‌های کنترل کشش کنترل‌شده الکترونیکی و حالت‌های فرود از تپه مناسب آفرود دارد.

داخل کابین

هرچند جمع‌وجور، جعبه‌ای و به شدت جذاب است، رنه‌گید به سختی به عنوان یک خودروی خانوادگی چهار نفره واقعی با پنج در محسوب می‌شود. قرار دادن سه نفر در صندلی عقب چالش‌برانگیز است، اما دو بزرگسال جوان به راحتی جا می‌گیرند.

جابجایی باتری 12 ولت به کنار محفظه صندوق عقب، همراه با بسته‌بندی موتور محرک الکتریکی و اینورتر قدرت زیر کف، بر ظرفیت صندوق تاثیر گذاشته است. فضای ذخیره‌سازی کمی باریک و کم‌عمق نسبت به استاندارد کلاس است و تنها 330 لیتر زیر پوشش محفظه بار وجود دارد که حتی کمتر از یک هاچ‌بک فولکس‌واگن گلف است تا زمانی که صندلی‌ها را تا کنید و تا سقف بار بزنید. با این حال، فضای کافی برای یک زاپاس فول‌سایز زیر کف وجود دارد اگر بخواهید. اگر نه، کف صندوق دو سطحی بهترین استفاده را از حجم موجود می‌کند.

رنه‌گید پر از ویژگی‌های طراحی «ایستر اگ» غافلگیرکننده است، اما طرح یک اینچی بیگ‌فوت که در پایه شیشه عقب قدم می‌زند، مورد علاقه ماست.

محیط رانندگی کاملا متمایز، شخصیت‌دار و در جاهایی رنگارنگ است، هرچند برخی نقاط ضعف قابل توجه در کیفیت ادراکی، جایگاه این رنه‌گید را به عنوان یک کراس‌اوور نسبتا ارزان با پیشرانه گران‌قیمت نشان می‌دهد. خوشبختانه برای جیپ، خودروهایش همیشه کابین‌های کاربردی با مواد ساده و مقاوم داشته‌اند.

کابین رنه‌گید قطعا ساده به نظر می‌رسد؛ هرچند همیشه مقاوم یا بادوام نیست. قالب‌های براق و لرزان اطراف ستون فرمان شبیه به مواردی است که سایر خودروسازان فقط در نمونه‌های اولیه استفاده می‌کنند. در جاهای دیگر، اهرم‌های تنظیم صندلی شکننده و زبر، چرم‌های کدر، آینه‌های خارجی لرزان و درهای توخالی ممکن است طعم تلخی در دهان بگذارند.

موقعیت رانندگی متوسط-بالا است و دید خوبی در اکثر جهات فراهم می‌کند، روی صندلی راننده نسبتا راحت که فاقد برخی تنظیمات است. کنترل‌های ثانویه حجیم هستند. داشتن یک دکمه اسکرول بزرگ برای سیستم اطلاعات سرگرمی لمسی، مثلا هنگام رانندگی با دستکش یا دست‌های کثیف مفید می‌بود.

تغییرات جیپ در مجموعه آمپر برای نسخه PHEV رنه‌گید چندان برای تست‌کنندگان ما منطقی به نظر نمی‌رسید. با حذف سرعت‌سنج آنالوگ مدل استاندارد و جایگزینی آن با یک گیج ثابت «قدرت/شارژ»، چیزی مفید را حذف و چیزی حداقل تا حدی غیرضروری جایگزین کرده‌اند.

اطلاع از میزان کارکرد پیشرانه یا بازتولید قدرت در هر لحظه کمی غیرضروری به نظر می‌رسد وقتی موقعیت و عملکرد پای راستتان همین اطلاعات را به خوبی منتقل می‌کند. این موضوع به خصوص با توجه به اینکه سرعت‌سنج دیجیتال اضافه‌شده عموما در چیدمان وسیع‌تر آمپرها برجستگی کمی دارد، درست است؛ هرچند این بستگی به حالت نمایشی انتخاب‌شده برای کامپیوتر سفری دیجیتال کمی قدیمی دارد.

سیستم اطلاعات سرگرمی و ناوبری جیپ رنه‌گید 4xe

تمام مدل‌های رنه‌گید 4xe با مجموعه اطلاعات سرگرمی شامل نمایشگر مرکزی 7.4 اینچی برای راننده و صفحه لمسی 8.4 اینچی «UConnect» با سیستم ناوبری کارخانه‌ای، هات‌اسپات وای‌فای داخل خودرو و میرورینگ سیم‌دار گوشی‌های هوشمند اپل و اندروید عرضه می‌شوند. (شارژ بی‌سیم دستگاه موجود نیست.)

این مجموعه کمی ابتدایی به نظر می‌رسد اما نسبتا جامع است و چیدمان میانبرهای جیپ آن را به اندازه کافی قابل استفاده می‌کند. صفحه‌های اپلیکیشن نرم‌افزاری داخلی وجود دارد که به شما امکان مدیریت تنظیمات شارژ خودرو و پیگیری عملکرد آن در حالت‌های مختلف آفرود را می‌دهد؛ و اگر اپلیکیشن UConnect را روی گوشی هوشمند خود دانلود کنید، می‌توانید از راه دور به خودرو متصل شوید، وضعیت آن را بررسی کنید و برای حرکت آماده‌اش کنید.

سیستم ناوبری کارخانه‌ای خودرو گاهی هنگام برنامه‌ریزی مقصد کمی حساس است؛ هر بار دستورات صوتی را قبول نمی‌کرد؛ و نقشه‌هایی که نمایش می‌دهد کمی از جزئیات و پیچیدگی گرافیکی کم دارد.

موتورها و عملکرد

برخی خودروسازان شروع به ادغام فناوری مرتبط با PHEVها در تجربه رانندگی به شکلی بسیار روان و یکپارچه کرده‌اند. هنوز روزهای اولیه است، اما جیپ هنوز به آن مرحله نرسیده است.

مدل‌های این شرکت از جمله اولین «دوطرفه»های آفرود بودند و ممکن است این یکی را نوعی وسیله «چندمنظوره» بدانید. اما آنچه کم دارد، ثبات کلی بین نقش‌های عملیاتی مختلف و مجزای خود است - مثلا قدرت و پالایش مشابه در عملکرد بزرگراهی با آنچه در حالت بدون انتشار صفر در شهر دارد، یا توانایی کروز اقتصادی کافی در حالت «تمدید برد» تا بتوان آن را برای بیش از فقط گشت‌وگذار کوتاه‌مسافت کم‌مصرف دانست.

درگاه شارژ در پنل عقب سمت نزدیک، مقابل درگاه سوخت قرار دارد. سریع‌ترین شارژی که قبول می‌کند 7.4 کیلووات AC است و حدود دو ساعت طول می‌کشد تا از خالی به پر برسد.

این خودرو وقتی باتری شارژ دارد در شهر عملکرد خوبی دارد. محور عقب الکتریکی ظاهرا کوتاه دنده‌بندی شده تا نیازهای جیپ برای رنه‌گید در خارج جاده را برآورده کند. بنابراین از حالت سکون تا حدود 40 مایل در ساعت، خیلی راحت می‌توان موتور احتراقی را بیدار نکرد (می‌توانید به سادگی حالت رانندگی الکتریکی را انتخاب کنید تا مطمئن شوید) و گشتاور زیادی برای شتاب‌گیری‌های سریع و لذت‌بخش وجود دارد.

اگر بخواهید همان چالاکی را بین 30 تا 50 مایل در ساعت حفظ کنید، موتور هنگام بازگشت به حالت هیبرید خیلی زود وارد مدار می‌شود. بالای 50 مایل در ساعت، موتور بیشتر اوقات روشن است - و شما متوجه آن خواهید شد. موتور چهار سیلندر بنزینی 1.3 لیتری کمی خشن احساس می‌شود و هنگام کار در دور موتور به خصوص پر سر و صدا است، و هنگام گرم شدن صدای کلاتر دیزلی دارد.

ارقام عملکرد ما نشان‌دهنده خودرویی است که از سرعت‌های پایین نسبتا جسور است، اما در سرعت بزرگراهی و بالاتر، وقتی موتور الکتریکی از دنده خارج شده و عملا خاموش می‌شود، بسیار کندتر است. 14.4 ثانیه‌ای که برای رسیدن از 60 به 100 مایل در ساعت نیاز دارد، از یک هاچ‌بک خانوادگی متوسط هم سریع‌تر نیست.

گیربکس اتوماتیک شش سرعته جیپ در تلاش است تا با ترکیب قدرت احتراقی و الکتریکی موجود زیر پای شما، سطح عملکرد یکسانی ارائه دهد، اما اغلب این کار را با لغزش و تاخیر در تعویض دنده‌های میانی پایین انجام می‌دهد و این ژانگولرینگ چندان قانع‌کننده نیست.

گاهی، به خصوص بعد از استارت خوردن موتور، پدال گاز 4xe بی‌حس و مرده احساس می‌شود و هنگام رانندگی در حالت E-Save (که در آن موتور بنزینی باید به عنوان شارژر باتری محرک عمل کند و همزمان قدرت محرکه خودرو را تامین کند)، پاسخ‌های پیشرانه کمی کسل‌کننده و پر از ضربه است.

سواری و هندلینگ

چند مصالحه دینامیکی قابل توجه رنه‌گید 4xe نسبت به یک SUV کامپکت معمولی وجود دارد - که جیپ طبیعتا نیست.

برای داشتن قابلیت آفرود واقعی در یک 4x4 به این اندازه و نوع، بدون ارتفاع دائمی بیشتر از زمین یا مجموعه تایرهایی که چون برای گل، چمن و سطوح شل آماده هستند، روی آسفالت خشک به خوبی چسبندگی ندارند، نمی‌توان به نتیجه رسید. سپس، وقتی چند صد کیلوگرم باتری و موتور الکتریکی به خودرو اضافه می‌کنید، مصالحه دینامیکی قبلی را کاملا بدون تاثیر نمی‌گذارید.

حفظ قابلیت آفرود در سطح جیپ باعث مصالحه‌هایی در سواری و هندلینگ شده، اما این‌ها راحت‌تر قابل تحمل هستند تا حس سبک و کشسان فرمان.

هیچ‌کس انتظار ندارد این خودرو مانند یک جگوار I-Pace هندلینگ داشته باشد، و هرچند در برخی جنبه‌ها کمی خشن و ضعیف حل‌شده است، هندلینگ رنه‌گید هم آزاردهنده نیست. وقتی در پایان 2016 رنه‌گید معمولی را تست کردیم، گزارش دادیم که دارای «سواری گاهی تکان‌دهنده، دست و پا چلفتی، با دمپینگ محکم» و «فرمان کمی چسبناک، آویزان و بیش‌ازحد کمک‌دار» است، اما همچنان به اندازه کافی بی‌آزار هندلینگ داشت تا کسانی که به «بازگشت به اصول آفرود واقعی» علاقه دارند را راضی کند. 4xe بیشتر همان زنگ‌ها را به صدا درمی‌آورد.

کنترل بدنه جانبی کمی لرزان و مستعد غلت دارد و سواری اولیه پرجنب‌وجوش، گاهی حساس و پرتابی روی جاده‌های A و B بین‌شهری دارد. این کنترل بدنه جانبی حد سرعت طبیعی برای پیچیدن شما تعیین می‌کند، هرچند لزوما محدودکننده نیست؛ و سواری اولیه می‌تواند در سفرهای طولانی بزرگراهی، وقتی بدنه خودرو به ندرت برای مدت طولانی آرام می‌گیرد، و روی سطوح ناهموار B کمی خسته‌کننده شود.

اگر ظاهر و شخصیت این خودرو را دوست دارید - و این خودرو به راحتی دوست‌داشتنی است - به سادگی با روش رنه‌گید سازگار می‌شوید. اما این خودرو مانند بسیاری از لندروورهای مدرن نیست که قابلیت‌های آفرودشان تقریبا هیچ هزینه‌ای برای پالایش و رانندگی روی جاده نداشته باشد.

سبکی و کشسانی فرمان برای اکثر تست‌کنندگان آزاردهنده‌تر از سایر خطاهای دینامیکی بود، چون قرار دادن خودرو را کمتر از آنچه باید باشد، شهودی می‌کند. سطح چسبندگی خودرو ممکن است در پیچیدن‌های شدید تنها متوسط باشد، اما پایداری آن مورد سوال نیست و تایرها و کنترل‌های پایداری الکترونیکی به زیبایی از وارد کردن بار جانبی‌ای که کنترل غلت را به نقطه شکست برساند، جلوگیری می‌کنند.

نحوه حفظ محوریت شاسی توسط محور عقب الکتریکی هنگام تحریک ملایم در پیچ، در عین حال آرامش‌بخش است - حتی اگر آن گیربکس اتوماتیک کلفت همچنان بتواند هنگام تصمیم به درگیر کردن محور جلو هنگام خروج از پیچ، امواجی از انحراف فرمان ایجاد کند.

یادداشت‌های آفرود

در فرم تریل‌هاک، رنه‌گید قابلیت آفرود زیادی ارائه می‌دهد، هرچند نه آنقدر که نتوان با یک لندروور یا تویوتای دست‌دوم مناسب شکستش داد. زوایای نزدیک به 30 درجه接近 و خروج آن بهترین دارایی‌هایش در آفرود هستند.

در واقع عمق وادینگ کمتری دارد و تنها 5 درصد ارتفاع بیشتر از زمین نسبت به یک تویوتا RAV4 PHEV. ظرفیت یدک‌کشی تریلر ترمزدار 1150 کیلوگرم هم کمی ناامیدکننده است. رنه‌گید برای تحمل تماس‌های سبک گاه‌به‌گاه زیربندی طراحی شده، اما شما از شیب‌ها و گودی‌هایی که بدون برخورد زمین طی می‌کند شگفت‌زده خواهید شد.

تایرهای استاندارد M+S چسبندگی زیادی روی گل، خاک و چمن ایجاد می‌کنند و کنترل‌پذیری در سرعت پایین در حالت‌های جدی‌تر آفرود خوب است که پدال گاز را به طور مفیدی بی‌حس می‌کنند. پدال ترمز کمی اسفنجی هم در آفرود و هم روی جاده می‌تواند آزاردهنده باشد.

راحتی و عایق‌بندی

موتورهای الکتریکی ممکن است پر سر و صدا نباشند، اما جیپ‌های جعبه‌ای با شیشه جلوی عمودی، آینه‌های بزرگ در و تایرهای حجیم معمولا هستند. کافی است بگوییم رنه‌گید حتی وقتی موتور احتراقی خاموش است، آرام حرکت نمی‌کند. (وقتی روشن است که اصلا آرام نیست.)

اندازه‌گیری‌های نویز تست جاده ما با خودرو در حالت هیبرید و موتور بنزینی خاموش در 30 و 50 مایل در ساعت گرفته شد، و با این حال در 50 مایل در ساعت، بسیاری از هاچ‌بک‌های خانوادگی بنزینی اخیر که تست کردیم، آرام‌تر حرکت می‌کنند. آینه‌های جانبی لرزش زیادی ایجاد می‌کنند و درزهای در در جلوگیری از صدای باد عالی نیستند.

فضای سر در هر دو ردیف صندلی فراوان است، هرچند صندلی‌های جلو بالشتک‌های چندان پشتیبان یا قابل تنظیم ندارند. فضای پای جلو تنها متوسط است، در حالی که نبود تنظیم تلسکوپی در ستون فرمان باعث می‌شود خودرو برای رانندگان پا بلند نسبت به آفرودرهای بزرگ‌تر کمتر راحت باشد.

مصرف سوخت و هزینه‌های نگهداری

ابعاد جعبه‌ای رنه‌گید به آن کمک می‌کند تا حضور بصری لازم برای رقابت با SUVهای کامپکت بزرگ‌تر را که با قیمت 36500 پوند نسخه رده‌بالای 4xe عرضه می‌شوند، داشته باشد، اما کاربردی بودن داخلی محدود ممکن است خریداران خانوادگی را به این راحتی فریب ندهد.

البته بسیاری از SUVهای PHEV گران‌تر هستند. با این حال رنه‌گید 4xe برد الکتریکی لازم برای قرار گرفتن در طبقه‌بندی مالیاتی 11 درصدی خودروهای شرکتی و تبدیل شدن به گزینه ناوگان برجسته را ندارد. طبقه‌بندی 14 درصدی خودروی تست ما همچنان باید برای بسیاری جذاب باشد. اما عجیب به نظر می‌رسد که جیپ نسخه ارزان‌تر، زیر 50 گرم در کیلومتر، با تایر جاده‌ای و تریم متوسط رنه‌گید 4xe را عرضه نمی‌کند تا پیشرانه هیبرید 237 اسب بخاری را به مخاطبان گسترده‌تر ناوگان برساند.

پیش‌بینی CAP به خصوص برای سال اول مالکیت رنه‌گید بسیار سخت‌گیرانه است. PHEVهای رقیب عملکرد بهتری دارند.

برد الکتریکی خودرو در تست به طور متوسط حدود 21 مایل بود - نوعی عملکرد که پنج یا ده سال پیش از PHEVها می‌دیدیم اما اکنون کمی نمادین به نظر می‌رسد و بعید است بودجه سوخت ماهانه شما را خیلی کاهش دهد.

مصرف سوخت واقعی ناامیدکننده وقتی خودرو با باتری تخلیه‌شده حرکت می‌کند هم کمکی نمی‌کند. به سختی می‌توانید در کروز طولانی بزرگراهی از مرز 40 مایل بر گالن عبور کنید.