هشت سال کامل از زمان عرضه مازراتی لوانته می‌گذرد. این خودرو خیلی زودتر از استون مارتین یا لامبورگینی وارد بازار شاسی‌بلندهای لوکس شد؛ حتی فراری تا مدت‌ها قسم می‌خورد که هرگز کراس‌اوور تولید نخواهد کرد. بله، زمانه تغییر کرده است.

لوانته در ابتدا با موتورهای شش سیلندر بنزینی و دیزلی عرضه شد (و در روزهای اولیه به افزایش قابل توجه فروش مازراتی کمک کرد)، اما با گذشت زمان تکامل یافت؛ اکنون خانواده آن شامل یک موتور چهار سیلندر مایلدهایبرید بنزینی و یک موتور شش سیلندر بنزینی است و قیمت‌ها از حدود ۹۲,۹۳۵ پوند آغاز می‌شود.

سیستم اگزوز چهارلوله واقعاً صدای موتور V6 را در حالت‌های رانندگی اسپرت‌تر و زمانی که سیلنسرها دور زده می‌شوند، با قدرت به گوش می‌رساند.

این افزایش قیمت قابل توجه است وقتی یادمان باشد که در زمان عرضه، قیمت پایه زیر ۶۰,۰۰۰ پوند بود. طبیعتاً شاسی‌بلند کوچک‌تر مازراتی گرکاله جای خالی این رده قیمتی را پر کرده است.

اگر عجله کنید، هنوز می‌توانید با لوانته V8 اولتیما به موتورهای V8 مازراتی خداحافظی کنید. تنها هشت دستگاه از این مدل به بریتانیا وارد می‌شود که قیمت آن از ۱۶۰,۶۲۵ پوند شروع می‌شود و از نسخه تنظیم‌شده ۵۷۲ اسب بخاری موتور افسانه‌ای توئین‌توربو F154 فراری استفاده می‌کند. قیمت بالا اما قلبی بزرگ.

مازراتی لوانته

نقاط قوت: همچنان ظاهر جذاب دارد. شعله موتور V8 را کمی بیشتر زنده نگه داشته است. جزئیات احساسی داخلی جذاب

نقاط ضعف: تعادل قانع‌کننده‌ای بین پویایی هندلینگ و راحتی سواری برقرار نمی‌کند. ارگونومی کمی قدیمی به نظر می‌رسد. گزینه‌های موتور روزبه‌روز محدودتر می‌شوند

طراحی و استایل

امتیاز: ۸

نقاط قوت: همچنان ظاهر جذاب دارد. جزئیات احساسی داخلی

نقاط ضعف: ارگونومی کمی قدیمی به نظر می‌رسد. گزینه‌های موتور محدودتر

ابتدا باید بگوییم که لوانته هنوز تأثیرگذار به نظر می‌رسد. البته استایل موضوعی سلیقه‌ای است، اما به نظر می‌رسد این شاسی‌بلند به DNA مازراتی بسیار نزدیک مانده، هرچند ادعاهای بازاریابی درباره ارتباط جلوپنجره بزرگ با خودروهای مسابقه‌ای قدیمی Birdcage کمی اغراق‌آمیز باشد.

لوانته بر پایه نسخه تقویت‌شده پلتفرم زیربنایی سالن‌های گیبلی و کواتروپورته (که به زودی کنار می‌روند) ساخته شده است. انتظار می‌رود لوانته پرفروش‌تر مدت بیشتری باقی بماند تا جایگزین تمام‌الکتریکی آن برسد.

جلوپنجره کلاسیک با تزیینات کرومی دارای تیغه‌های فعال است که جریان هوا به سمت ورودی موتور را کنترل می‌کند و یا عملکرد موتور را بهبود می‌بخشد یا با افزایش آیرودینامیک، مصرف سوخت را کاهش می‌دهد.

در حال حاضر همه نسخه‌ها از جعبه‌دنده اتوماتیک هشت سرعته هوشمند ZF همراه با سیستم چهارچرخ محرک Q4 با تمایل به عقب استفاده می‌کنند و تعلیق بادی در تمام رده‌ها موجود است، با تعلیق جناغی دوبل در جلو و سیستم پنج‌لینکی در عقب.

کابین داخلی

امتیاز: ۶

نقاط قوت: عقربه‌های آنالوگ طرفداران بنزینی را راضی می‌کند. پدال شیفترهای فلزی با حس خوب

نقاط ضعف: استایل به قیمت ارگونومی تمام شده است. کار با صفحه لمسی آزاردهنده

بررسی کابین لوانته تجربه‌ای است که هم لذت‌بخش و هم گاهی آزاردهنده است. در نگاه اول، به نظر می‌رسد مازراتی تلاش زیادی کرده تا فضایی لوکس، متفاوت و پر از هویت خلق کند که در مقایسه با کابین‌های جدی‌تر و هدفمندتر رقبای پورشه یا آئودی، حس غنا و جذابیت خاصی داشته باشد.

شخصیت واقعی در اینجا وجود دارد و علاقه‌مندان به خودروهای بنزینی با دیدن عقربه‌های آنالوگ زیبا حسابی ذوق خواهند کرد، به‌ویژه اگر نسخه V8 را انتخاب کرده باشند و بخواهند تا خط قرمز ۷۰۰۰ دور بر دقیقه پیش بروند.

از نظر حس لمسی، کنترل‌های نصب‌شده روی فرمان برای صفحه دیجیتال کوچک و کروز کنترل در سطح رقبای آلمانی لوانته نیستند.

پدال شیفترهای بلند و ثابت فلزی را هم دوست داشتیم که حس کابین را در خودروهای مازراتی و آلفارومئو به خوبی ارتقا می‌دهد و باعث می‌شود تعجب کنیم چرا بیشتر برندها از گزینه‌های کوچک‌تر و اغلب پلاستیکی استفاده می‌کنند. در این خودرو خیلی بیشتر از رقبا به تعویض دستی دنده ترغیب می‌شوید.

اما این برداشت‌های اولیه رمانتیک با بررسی دقیق‌تر کم‌کم فرو می‌ریزد. در کنار نقاط قوت و کیفیتی که در برخی بخش‌ها دیده می‌شود، کنترل‌های ارزان و غیرارگونومیک در جاهای دیگر وجود دارد که دسته‌دنده با حس نسبتاً بی‌جان یکی از آنهاست.

وجود فراوان این موارد کنار عناصر با سلیقه‌تر کابین، تضاد ناخوشایندی ایجاد نمی‌کند. کنترل‌های پلاستیکی کنسول میانی در مقابل روکش چوب بسیار نامتناسب به نظر می‌رسند و قالب خاکستری سخت اطراف صفحه نمایش اطلاعات‌سرگرمی نیز به همین شکل ناخوشایند است.

ردیف کنترل‌های تهویه زیر آن شاید از نظر ارگونومی خوب عمل کند، اما مانند بسیاری از کلیدها، حس لمسی و غنای مواد آن در سطح قیمت انتظار نمی‌رود.

لوانته از سیستم اطلاعات‌سرگرمی Touch Control Plus (MTC+) مازراتی استفاده می‌کند که در واقع نسخه تغییرشکل‌داده شده سیستم قدیمی FCA UConnect است.

این یعنی صفحه لمسی ۸.۴ اینچی اصلی‌ترین راه تعامل با بیشتر عملکردهای خودرو از جمله ناوبری، گرمکن صندلی و فرمان، رادیو DAB و اتصال بلوتوث است. سازگاری با Apple CarPlay و Android Auto نیز به صورت استاندارد ارائه می‌شود.

سیستم عامل به خودی خود به راحتی قابل یادگیری است، اما همیشه به اندازه‌ای که از یک خودرو نزدیک به ۸۰,۰۰۰ پوند انتظار می‌رود روان نیست: هنگام تغییر منوها گاهی تأخیر محسوس وجود دارد و گرافیک ناوبری فوق‌العاده نیست.

راه‌اندازی Apple CarPlay یا Android Auto ساده است، اما نبود کلیدهای میانبر باعث می‌شود تغییر ایستگاه رادیو یا تنظیم دمای گرمکن صندلی کاری آزاردهنده باشد.

همچنین از نظر کاربردی بودن نسبت به هم‌عصران خود عقب‌تر است و در فضای سرنشین عقب و صندوق عقب از پورشه کاین و رنجروور عقب می‌ماند. با این حال گمان می‌کنیم خریداران لوانته کاملاً آگاهند که به جای رقبای منطقی‌تر، چیزی هیجان‌انگیزتر انتخاب کرده‌اند.

فضای داخلی مناسب است اما به اندازه ردپای پنج متری خودرو فراوان نیست. با وجود بزرگ‌تر بودن از رنجروور اسپرت و کاین (در طول و فاصله محوری)، لوانته در فضای پای عقب کم می‌آورد.

۷۱۰ میلی‌متر لوانته در مقایسه با ۷۴۰ میلی‌متر رنجروور و ۷۹۰ میلی‌متر پورشه قرار می‌گیرد. البته چهار بزرگسال به راحتی جا می‌شوند، اما تلاش‌های بسته‌بندی مازراتی همچنان سوال‌برانگیز است.

این موضوع وقتی به حجم صندوق نگاه کنیم بیشتر مشخص می‌شود، چون به شکلی عجیب مازراتی دوباره عقب می‌ماند. با صندلی‌های عقب سر جای خود، صندوق لوانته ۵۸۰ لیتر گنجایش دارد؛ در حالی که پورشه و رنجروور به ترتیب ۷۴۵ و ۷۸۴ لیتر ظرفیت دارند.

لوانته در بیشتر موارد حس خودرو مونتاژشده از قطعات مشترک FCA را ندارد، اما همیشه نه.

موتورها و عملکرد

امتیاز: ۶

ارقام عملکرد خام لوانته قابل تحسین هستند.

نسخه GT Hybrid ابتدای رده قیمتی را تشکیل می‌دهد، هرچند امروزه بالای ۹۰,۰۰۰ پوند قیمت دارد و به عنوان مایلدهایبرید عرضه می‌شود. یعنی نیازی به شارژ شبانه ندارد؛ استارتر-ژنراتور متصل به تسمه انرژی را در ترمزگیری و کاهش سرعت بازیابی کرده و باتری نصب‌شده در صندوق را شارژ می‌کند.

سرعت‌سنج لوانته اصلاً جاه‌طلبانه نیست: ۷۰ مایل در ساعت دقیقاً روی ساعت ۱۲ قرار دارد. عجیب است که چقدر رضایت‌بخش است که عقربه را در بزرگراه کاملاً صاف نگه دارید.

حداکثر قدرت ۳۲۵ اسب بخار و زمان ۶.۰ ثانیه برای ۰ تا ۱۰۰ کیلومتر بر ساعت آن را تقریباً در جای نسخه قدیمی V6 پایه قرار می‌دهد، در حالی که نسخه قوی‌تر Modena با موتور V6 و ۴۲۴ اسب بخار حدود ۲۰,۰۰۰ پوند گران‌تر است و زمان ۰ تا ۱۰۰ را به ۵.۲ ثانیه کاهش می‌دهد و صدای جذاب‌تری تولید می‌کند.

با این حال هنوز نسخه پایه را تست نکرده‌ایم و موتور سبک‌تر آن باید پاسخ اولیه در پیچ‌ها را بهتر کند.

علاقه‌مندان با جیب پر مستقیم به سراغ V8 می‌روند، یک موتور ۳.۸ لیتری توئین‌توربو ۵۷۲ اسب بخاری مشتق‌شده از فراری. پس از چند سال خدمت در لوانته تروفئو، اکنون در قالب نسخه ویژه V8 اولتیما خداحافظی می‌کند. عملکرد اضافی ندارد، اما تزیینات لوکس‌تر و پلاک‌های ویژه فراوان است. شتاب ۰ تا ۱۰۰ زیر ۴.۰ ثانیه و صدای فوق‌العاده، هرچند نه به اندازه V8های تنفس طبیعی قدیمی مازراتی روح‌دار.

لوانته از پشت فرمان کاملاً یک شاسی‌بلند عملکردی واقعی به نظر می‌رسد، البته پس از اینکه پدال گاز با کورس بلند را تا انتها فشار دهید. اینکه با خشونت کمتری نسبت به رقیب داخلی یعنی آلفارومئو استلویو کوادریفولیو V6 از جای خود بلند می‌شود، کاملاً با شخصیت گردتر و پیچیده‌تر لوانته هماهنگ است؛ مازراتی حتی در حداکثر توان بسیار نرم‌تر و آرام‌تر از آلفا احساس می‌شود.

با این حال گشتاور و چسبندگی کافی وجود دارد تا لوانته را در ۵.۱ ثانیه به ۱۰۰ کیلومتر بر ساعت، در کمتر از ۱۳ ثانیه به ۱۶۰ کیلومتر بر ساعت و در فقط ۴.۵ ثانیه از ۵۰ تا ۱۱۰ کیلومتر بر ساعت در دنده‌های متوالی برساند. در همه موارد این ارقام لوانته را تقریباً هم‌تراز با آئودی SQ7 دیزلی V8 در شتاب حداکثر می‌کند و بسیار سریع‌تر از لوانته دیزلی تست‌شده در سال ۲۰۱۶ است.

ممکن است برای این پول گزینه‌های سریع‌تری وجود داشته باشد، اما پیدا کردن رقیب مستقیمی با ترکیبی فرهنگی‌تر و جذاب‌تر از سرعت، روح، غنای مکانیکی و رفتار خوب سخت خواهد بود.

موتور V6 توئین‌توربو با زاویه بسته که در فراری مونتاژ می‌شود، از خانواده متفاوتی نسبت به موتورهای فعلی آلفارومئو است، اما تحویل قدرت کشسان، فوری و دورگیری آزاد مشابهی دارد که گاهی رفتن تا ۶۰۰۰ دور را پاداش می‌دهد و پیشرفت سریع را در میانه دور موتور آسان می‌کند. صدای آن محترمانه عجیب و غریب و باوقار است، با لبه اسپرت که فقط به اندازه کافی به ترکیب صوتی ادویه می‌افزاید.

جعبه‌دنده هشت سرعته اتوماتیک در حالت D با زمان‌بندی هوشمند تعویض می‌کند و اینکه در حالت دستی می‌توانست کمی سریع‌تر باشد کمی ناامیدکننده اما با توجه به نرمی کلی عملکردش قابل بخشش است.

سواری و هندلینگ

امتیاز: ۶

نقاط قوت: یکی از سرگرم‌کننده‌ترین شاسی‌بلندها با موتور V8. سیستم چهارچرخ محرک با تمایل به عقب پیشرفتی است

نقاط ضعف: به تیزی کاین یا DBX نیست. دیگر شاسی‌بلندهای چهارچرخ محرک در شرایط سخت‌تر مؤثرتر خواهند بود

وقتی اولین بار لوانته را بررسی کردیم، فکر می‌کردیم «فقط به اندازه کافی هدف اسپرت و تعادل هندلینگ دارد تا آن را از میانگین شاسی‌بلندهای بزرگ بالاتر ببرد». بازار شاسی‌بلندهای بزرگ از آن زمان فقط سخت‌تر شده و می‌توان گفت بزرگ‌ترین خودرو مازراتی پس از هشت سال ستاره عملکردی نیست.

این به این معنا نیست که سواری و هندلینگ لوانته بد است، فقط اینکه مثل کاین معمولاً با پویایی چابک شما را شگفت‌زده نمی‌کند.

تعلیق کمی دست‌وپاچه و بی‌قرار لوانته مرا یاد نحوه سواری خودروهای سنگین مجهز به تعلیق بادی یک دهه یا بیشتر پیش انداخت. خیلی امیدوارم نسخه‌های V8 آینده سیستم کاملاً بازنگری‌شده دریافت کنند.

تعلیق بادی آن که ارتفاع سواری را بر اساس سرعت به طور مداوم تنظیم می‌کند، در حالت Comfort سعی در ارائه حس راحتی آرام دارد که با موفقیت محدود (که بعداً به آن می‌پردازیم). این به قیمت مقداری کنترل بدنه تمام می‌شود و خودرو را روی دست‌اندازها کمی پرجنب‌وجوش و در پیچ‌های سریع مستعد‌تر به کج شدن می‌کند.

دامپرهای Skyhook را به حالت Sport ببرید، کنترل بدنه همراه با وزن فرمان (که ابتدا نسبتاً سبک است) بهبود می‌یابد، هرچند سواری به طور قابل توجهی سفت‌تر و بی‌قرارتر شده و گاهی شکننده می‌شود.

با این حال فرمان چهارچرخ برای کاهش وزن ۲.۱ تنی ندارد و تعادل عقب‌محور سیستم چهارچرخ محرک در شرایط دشوارتر مقداری از اطمینان را از لوانته می‌گیرد. با این حال چسبندگی خوب، کنترل بدنه قابل احترام و فرمانی ارائه می‌دهد که گاهی حس لمسی دلگرم‌کننده‌ای دارد.

فرمان با سرعت متوسط یعنی برای وارد کردن لوانته به پیچ‌های تنگ‌تر به ورودی فیزیکی بیشتری نسبت به انتظار نیاز است.

هرچند در حالت Sport کنترل عرضی مناسب دارد و با گاز متعادل به خوبی به خط می‌چسبد، دیفرانسیل محدود لغزش عقب نگرش به خصوص متعادل یا قابل تنظیمی از اپکس تا خروج ایجاد نمی‌کند.

در میانه پیچ قدرت را زیاد کنید و کنترل پایداری الکترونیکی را خاموش کنید، لوانته به آرامی کم‌فرمانی می‌کند. شاید خوب باشد که راننده را در همان پوشش ظاهری شکست‌ناپذیری دیگر شاسی‌بلندهای تنومند قرار نمی‌دهد، اما اگر این را می‌خواهید اینجا نیست.

با این حال رانندگی با لوانته تجربه‌ای عموماً بسیار لذت‌بخش است. تعلیق بادی لبه سفتی دارد اما نه بدتر از رقبا و فرمان حس لمسی دارد. اما «رانندگی معمولی» چیزی است که بیشتر تشویق می‌کند تا نگرش اسپرت‌تر، که برای خودخوانده «مازراتی شاسی‌بلندها» شاید فرصت از دست رفته باشد.

با توجه به کاستی‌های توانایی ورزشی لوانته، امیدوار بودیم نقش تورر لوکس و آرام بلندمسافت را قانع‌کننده‌تر بازی کند. این هم چندان نیست. حس بی‌قراری که سواری اولیه و ثانویه را آزار می‌دهد نقش دارد، اما چند نقص دیگر هم دخیل هستند.

توانایی لوانته در ایزوله کردن سرنشینان از دنیای بیرون فوق‌العاده نیست.

هرچند صدای لاستیک در سرعت بزرگراه محسوس است، صدای موتور منبع خستگی بزرگ‌تری است؛ لوانته را در کروز ۱۱۰ کیلومتر بر ساعت بگذارید و غرش خوش‌آهنگ V6 جای خود را به صدای مداوم پهپه می‌دهد.

در این شرایط تجهیزات صوتی ما نویز کابین لوانته را ۶۸ دسی‌بل اندازه گرفت، یک دسی‌بل بلندتر از رنجروور اسپرت SVR و موتور معروفاً پرسر و صدای ۵.۰ لیتری سوپرشارژ V8 آن.

قابلیت تنظیم پایه صندلی، ستون فرمان و حتی جعبه پدال مقداری از امتیاز راحتی را برای لوانته بازمی‌گرداند، اما همچنان نمی‌تواند موقعیت رانندگی را که هیچ‌گاه کاملاً طبیعی احساس نمی‌شود پنهان کند.

فرمان به طور غافلگیرکننده‌ای بزرگ است و لبه مربعی شکل آن برای همه تست‌کنندگان راحت نبود. فضای پا غیرمعمولاً تنگ است و افست سمت راست پدال‌ها بسیار محسوس و فضای استراحت پای چپ را کم می‌کند. صندلی‌ها تکیه گاه جانبی کافی دارند، اما برخی تست‌کنندگان در پیدا کردن میزان مناسب حمایت کمری مشکل داشتند.

مصرف سوخت و هزینه‌های نگهداری

امتیاز: ۵

نقاط قوت: مصرف سوخت با شاسی‌بلندهای سوپر V8 قابل مقایسه است

نقاط ضعف: نسخه‌های مایلدهایبرید صرفه‌جویی چندانی نمی‌کنند... و به اندازه مدل‌های V6 لذت‌بخش نیستند

بعید نیست که هزینه‌های نگهداری آن بالا باشد، به‌ویژه وقتی قیمت پایه اکنون این‌قدر بالاست.

ناامیدکننده‌تر اینکه لوانته چهار سیلندر مجهز به برق ملایم ارقام ترکیبی ۲۲۵ گرم بر کیلومتر CO2 و ۲۸.۲ مایل بر گالن ارائه می‌دهد، پیشرفت بزرگی نسبت به ۲۸۲ گرم بر کیلومتر و ۲۲.۸ مایل بر گالن نسخه قوی‌تر V6 نیست، تأثیر زیادی روی مالیات ندارد و کمبود مصرف سوختش قطعاً با روح اضافی آن سیلندرهای بیشتر جبران می‌شود.

هر دو پورشه کاین S و ب‌ام‌و X5 40i پس از سه سال/۳۶,۰۰۰ مایل درصد بیشتری از ارزش اولیه خود را حفظ می‌کنند.

در همین زمینه، V8 اولتیما در حال خروج ارقام ۱۹.۶ مایل بر گالن و ۳۲۷ گرم بر کیلومتر را ثبت می‌کند، دقیقاً هم‌تراز با شاسی‌بلندهای سوپر V8 قابل مقایسه مانند استون مارتین DBX 707 (هرچند بسیار سرگرم‌کننده‌تر).

برای اطلاعات بیشتر درباره اجاره خودرو در کیش و تجربه رانندگی با خودروهای لوکس، به وبسایت کیش توربو مراجعه کنید. همچنین می‌توانید گزینه‌های متنوع رنت ماشین در کیش را بررسی کنید.