شرکت میتسوبیشی موتورز امروزه احساس می‌کند شرکت کاملا متفاوتی نسبت به شش سال پیش است. زمانی که نسخه پلاگین هیبرید اوتلندر در سال 2014 عرضه شد، تقریبا حجم فروش این شرکت در بریتانیا را در سال اول فروش کامل دو برابر کرد.

هرچند این خودرو تاثیر تحول‌آفرین جهانی بر کسب‌وکار میتسوبیشی نداشت، اما موفقیت سایر مدل‌ها - به‌ویژه در بازارهای آسیایی - فروش جهانی شرکت را از مرز یک میلیون دستگاه عبور داد. بدون شک این موفقیت رو به رشد یکی از انگیزه‌های اصلی نیسان برای کسب کنترل سهام میتسوبیشی موتورز در سال 2016 و سپس تبدیل آن به شریک سوم اتحاد تولیدی با رنو یک سال بعد بود. برای اطلاعات بیشتر در مورد اتحادهای خودروسازی می‌توانید به مقاله اتحاد رنو-نیسان-میتسوبیشی در سایت کیش توربو مراجعه کنید.

درب عقب دوتکه گفته می‌شود مقاومت هوا را کاهش می‌دهد و همچنین امکان نصب نوار نوری تمام‌عرض را فراهم می‌کند - هرچند این نوار نوری در تمام عرض به‌صورت یکپارچه روشن نمی‌شود.

سرعت کند صنعت خودرو در توسعه محصولات جدید به این معناست که هنوز هیچ مدل جدیدی از میتسوبیشی را ندیده‌ایم که کاملا تحت مالکیت اتحاد طراحی و مهندسی شده باشد. این اتفاق حداقل دو سال دیگر رخ خواهد داد، اما این موضوع اهمیت این تست جاده‌ای را برای افراد پشت صحنه کمتر نمی‌کند. با باد در بادبان‌های خود، میتسوبیشی وارد سگمنت کراس‌اوور متوسط می‌شود - خانه رقبایی مانند سئات آتکا، نیسان قشقایی، تویوتا C-HR و فولکس‌واگن T-Roc - و در یکی از سریع‌ترین رشدهای نیچ خودروسازی ایستاده است.

میتسوبیشی سابقه طولانی در اعتبار برند چهارچرخ محرک دارد و بنابراین، همان‌طور که انتظار می‌رود و برخلاف برخی رقبا، اکلیپس کراس با چهار چرخ محرک عرضه خواهد شد، صرف‌نظر از نوع موتور. اما این خودرو بیش از این است. همان‌طور که خواهید خواند، این خودرو برای ظاهر جسورانه‌تر، هندلینگ بهتر، عملکرد قوی‌تر و حس لوکس‌تر نسبت به هر کامپکت میتسوبیشی قبلی طراحی شده است.

نتیجه‌گیری

مدل تست‌شده: امتیاز 6

نکات مثبت

• طراحی مرتب و الهام‌گرفته از کانسپت
• پیشرانه بنزینی قانع‌کننده
• ارزش خرید خوب نسبت به رقبا

نکات منفی

• فضای داخلی کمتر از حد انتظار
• دور از لذت رانندگی
• کیفیت ادراکی کابین بهبود یافته اما همچنان ضعیف

طراحی و استایل

اکلیپس کراس بر پایه پلتفرمی اصلاح‌شده و به‌روز شده از اوتلندر بزرگ‌تر ساخته شده و کمی بلندتر و مرتفع‌تر از نیسان قشقایی و سئات آتکا است. طراحی آن از کانسپت XR PHEV II سال 2015 الهام گرفته شده است. آن خودرو نمایشی در ژنو گریل بزرگ‌تر، استایل درب عقب زاویه‌دارتر و سطوح دراماتیک‌تری نسبت به مدل تولیدی داشت.

با این حال، اکلیپس کراس به عنوان یکی از جذاب‌ترین اعضای کلاس وارد می‌شود - به‌ویژه به خاطر انتهای عقب گوه‌ای شکل - و اگر رقبایی مانند فولکس‌واگن T-Roc و تویوتا C-HR اخیرا ظاهر جسورانه‌تری نداشتند، شاید تاثیر بیشتری می‌گذاشت. پیشنهاد می‌کنیم نسخه 4WD را امتحان کنید؛ به نظر می‌رسد سواری و هندلینگ متعادل‌تری نسبت به مدل تست ما دارد. همچنین اشاره‌ای به فرار از داکار در طراحی بیرونی آن وجود دارد.

ارزش امتحان کردن نسخه 4WD را دارد؛ به نظر می‌رسد سواری و هندلینگ متعادل‌تری دارد. همچنین اشاره‌ای به فرار از داکار در طراحی بیرونی دیده می‌شود.

زیرشاسی اکلیپس کراس تماما فولادی است و بین برج‌های تعلیق جلو تقویت شده تا سختی پیچشی قابل توجهی نسبت به اوتلندر بهبود یابد؛ چیزی که میتسوبیشی ادعا می‌کند با چسب ساختاری در اطراف درها، درب عقب و محفظه چرخ‌های عقب بیشتر بهبود یافته است.

تعلیق جلو مک‌فرسون و عقب مستقل چنداتصالی است، با تاکتیک‌های مختلف (شیرهای چک دمپر، فنرهای برگشتی، پدهای فنر مایل جلو و بوشینگ‌های ویژه در تعلیق عقب) برای ارتقای سواری و هندلینگ فراتر از استاندارد دینامیکی اوتلندر. سیستم فرمان الکترومکانیکی از اوتلندر گرفته شده اما نسبت دنده مستقیم‌تر و قطعات موتور جدید دارد.

در زمان عرضه، همه خودروها با موتور بنزینی جدید 1.5 لیتری تزریق مستقیم توربو عرضه می‌شوند که با کد 4B40 شناخته می‌شود، 161 اسب بخار قدرت و 184 پوند-فوت گشتاور بین 1800 تا 4500 دور در دقیقه تولید می‌کند. اگر قدرت توربو بنزینی نمی‌خواهید، موتور دیزل 2.2 لیتری 148 اسب بخاری بعدا عرضه خواهد شد.

انتخاب گیربکس شامل شش‌دنده دستی برای دیفرانسیل جلو (مانند مدل تست ما)، CVT پله‌ای که با موتور توربو بنزینی و دیفرانسیل جلو یا چهارچرخ محرک جفت می‌شود یا اتوماتیک هشت‌دنده مبدل گشتاور که فقط با دیزل و چهارچرخ محرک عرضه می‌شود.

جالب است که میتسوبیشی انتظار دارد اکثر مشتریان اکلیپس کراس در بریتانیا نسخه چهارچرخ محرک اتوماتیک (CVT یا مبدل گشتاور) انتخاب کنند، که در کلاس کراس‌اوور متوسط معمول نیست اما نشان‌دهنده انتظار قابلیت بیشتر از مشتریان میتسوبیشی است. در این خودرو به‌ویژه در زمینه قابلیت 4x4، 183 میلی‌متر فاصله از زمین، عمق عبور از آب 400 میلی‌متر و سیستم چهارچرخ محرک هوشمند که تا 45 درصد گشتاور را به عقب منتقل می‌کند و سپس با بردارسازی گشتاور مبتنی بر ترمز آن را چپ و راست توزیع می‌کند، ارائه می‌شود. برای جزئیات بیشتر در مورد کراس‌اوورها به بهترین کراس‌اوورهای هاچ‌بک مراجعه کنید.

داخل کابین

با وجود ظاهر رادیکال بیرونی، کابین اکلیپس کراس برای شگفت‌زده کردن یا لذت بردن طراحی نشده است. زبان طراحی داخلی عموما محافظه‌کارانه است اما کابین عمدتا کاربردی است و اکثر کنترل‌ها در مکان‌های منطقی قرار دارند.

با وجود اینکه مدل تست ما در تیپ بالارده First Edition بود، کیفیت مواد خاص نیست. قالب‌های پلاستیکی ساده در سراسر کابین فراوان است و هرچند روکش چرم، دوخت متضاد و سانروف پانوراما (استاندارد در تیپ‌های 4 و First Edition) تا حدی حس لوکس را افزایش می‌دهد، اما به سطح تویوتا C-HR یا T-Roc نمی‌رسد. با این حال، در مقایسه با اوتلندر بزرگ‌تر، اکلیپس کراس قطعا محصول پولیش‌شده‌تری در داخل است.

چرا میتسوبیشی نمی‌تواند سیستم اینفوتینمنت مناسبی بسازد؟ حتی با اپل کارپلی و اندروید اتو استاندارد، سیستم در اکلیپس کراس همچنان پایین‌تر از سطح است.

سیستم صفحه لمسی 7 اینچی (یا «نمایشگر صوتی لینک هوشمندفون» به گفته میتسوبیشی) که بالای داشبورد قرار دارد ظاهر خوبی دارد و با استایل داخلی هماهنگ است، اما استفاده از آن کند، گرافیک ضعیف و ناوبری پیچیده است.

کنترلر جدید ترک‌پد روی کنسول مرکزی پشت دنده وجود دارد، اما بیش از حد حساس و غیرشهودی است و احتمالا آن را نادیده می‌گیرید و ترجیح می‌دهید از طریق صفحه لمسی عمل کنید. ویژگی‌ها کمی محدود است. حتی مدل بالارده First Edition ناوبری ماهواره‌ای ندارد - حذف قابل توجهی وقتی بیش از 26825 پوند پرداخت می‌کنید. با این حال، اندروید اتو و اپل کارپلی استاندارد است که تا حدی این کمبود را جبران می‌کند. احتمالا از این‌ها به عنوان سیستم عامل پیش‌فرض در حال حرکت استفاده خواهید کرد.

فضای داخلی مخلوطی است. راننده و سرنشین جلو شکایتی ندارند، اما سرنشینان عقب فضای سر بسیار محدودی خواهند یافت، حداقل تا حدی به خاطر سانروف پانوراما. حتی بزرگسالان با قد متوسط باید خم شوند تا سرشان به سقف نرسد. خبر خوب این است که فضای پا و زانو در عقب فراوان است، حتی اگر فرد جلویی قدبلند باشد. صندلی عقب قابلیت اسلاید و ریکلاین دارد تا 200 میلی‌متر فضای پا اضافه کند.

فضای صندوق با صندلی‌ها بالا 448 لیتر است که بهتر از ادعای برخی رقبا است، هرچند سئات آتکا کلاس‌لیدر 62 لیتر بیشتر دارد. شکل دهانه صندوق عجیب است و شبیه ساعت شنی است، اما کف صندوق نسبتا بالاست و یک محفظه مفید زیر آن وجود دارد.

موتورها و عملکرد

حتی در دنیای پس از دیزل‌گیت، عرضه کراس‌اوور هاچ‌بک فقط با قدرت بنزینی حرکت جسورانه‌ای به نظر می‌رسد. البته این وضعیت برای اکلیپس کراس موقتی است، اما بهره‌وری سوخت برای خریداران این نوع خودروها اهمیت بالایی دارد. هرچند اقتصاد تورینگ 45.5 مایل بر گالن مدل تست ما اصلا خجالت‌آور نیست، اما کمی کمتر از رقبای دیزلی یا هیبریدی مانند تویوتا C-HR (59.5 مایل بر گالن در شرایط مشابه) است.

خوشبختانه واحد 4B40 نقاط قوت زیادی دارد، با باند گسترده گشتاور توربو که در جاده ثابت شده زیرا اکلیپس کراس هرگز احساس کمبود نفس نمی‌کند. در روز سرد در پیست آزمایشی میل‌بروک، خودرو بدون اسپین بیش از حد چرخ از خط شروع مشکل داشت، ویژگی‌ای که نشان‌دهنده کمبود کلی قابلیت رانندگی آسان در شروع حرکت است. با این حال، زمان 0 تا 62 مایل در ساعت 9.0 ثانیه ثبت شد در مقابل ادعای سازنده 10.3 ثانیه.

پیچ‌های راست گسترده پیست تست میل‌بروک حرکت غیرقابل پیش‌بینی وزن در اطراف شاسی را برجسته می‌کند.

این پیشرانه پرجنب‌وجوش است و هرچند 500 دور آخر تا ردلاین 6000 دور بهتر است کشف نشود، رضایت مناسبی از نگه داشتن تا آن نقطه وجود دارد. باید اشاره کنیم که دنده‌های گیربکس شش‌دنده - که با اهرمی با مسیر کمی طولانی اما دقیق تعویض می‌شود - کمی بلند هستند، بنابراین پیشرفت در میدرنج موتور گاهی بی‌جهت کند به نظر می‌رسد.

با این حال، توانایی این موتور در محو شدن در پس‌زمینه در کروز بسیار اساسی برای جذابیت این خودرو است. در دنده شش در 70 مایل در ساعت، میل‌لنگ کمی بیش از 2000 دور می‌چرخد و چون بنزینی است، چهار سیلندر نویزی تولید می‌کند که نه تنها حجم کمتری نسبت به رقبای دیزلی دارد بلکه timbre نرم‌تری هم دارد. میکروفون ما نشان داد اکلیپس کراس در سرعت بزرگراه چند دسی‌بل ساکت‌تر (مقیاس لگاریتمی است، پس این بهبود محسوس در پالایش است) از سئات آتکا 1.6 TDI است، هرچند کمی کمتر ایزوله‌کننده از C-HR بود.

سواری و هندلینگ

برای میتسوبیشی - که历史上 عرضه‌کننده سخت‌افزار برنده رالی و خودروهای طراحی‌شده برای سخت‌ترین شرایط جهان بوده - میزها تا حدی برگشته است. به طور خلاصه، اکلیپس کراس سواری مناسبی دارد اما از نظر هندلینگ فاصله زیادی با استاندارد بهترین کراس‌اوورهای هاچ‌بک کلاس دارد.

ابتدا با سواری شروع کنیم چون در کروز، وقتی موتور بسیار دور است و حرکت تعلیق آرام و محترمانه است، اکلیپس کراس با ابعاد و قیمتش فرهنگ مناسبی دارد. سطوح جاده ضعیف در سرعت‌های پایین تداخل قابل توجهی ایجاد می‌کند و بدون شک سواری ثانویه این خودرو نیاز به بهبود بیشتر دارد تا با رهبران کلاس مطابقت کند.

پیچ‌های تند سرازیری پایین، لاستیک‌های جلو را ناکافی نشان داد - آنها زود با سیستم کنترل کشش وارد جنگ می‌شوند.

شاید نسخه چهارچرخ محرک خودرو بتواند کمبرهای شدید این مسیر پرپیچ‌وخم را با وقار بیشتری طی کند اما با توجه به کنترل بدنه بسیار سوال‌برانگیز خودرو، بعید به نظر می‌رسد. تجربه تست گسترده‌تر ما نشان داده نسخه‌های چهارچرخ محرک کمتر تحت تاثیر این مسئله هستند، اما همچنان کیفیت شکننده‌ای در دمپینگ نشان می‌دهند. انتخاب چرخ‌های کوچک‌تر از گزینه 18 اینچی مدل تست ما هم کمک می‌کرد، هرچند با ریسک ظاهر زیرچرخ بودن اکلیپس کراس.

موتور 1.5 لیتری توربو همیشه همراه مشتاقی بود و حتی در شیب‌های تند که بسیاری از خودروهای این کلاس را راکد نشان می‌دهد، مومنتوم رو به جلوی خوبی تولید می‌کرد. با این حال، رول بدنه بیش از حد به لاستیک‌هایی که در بهترین حالت هم محدود به کشش هستند شانس کمی برای درخشش داد و بنابراین شاسی مرتباً به شبکه ایمنی الکترونیکی برخورد می‌کرد.

مشکلات هندلینگ خودرو بلافاصله آشکار نمی‌شود و در سرعت‌های روزمره ترکیب معقولی در عبور از پیچ‌ها وجود دارد. با این حال، اگر سعی کنید با شدت زیاد رانندگی کنید، با طوفان کامل رول بدنه مدیریت‌نشده و نرم‌افزار پایداری الکترونیکی بیش از حد فعال روبرو می‌شوید. مشکوک هستیم ESP به شدت کالیبره شده تا واقعیت مشکلات کشش ذاتی اکلیپس کراس دیفرانسیل جلو را پنهان کند. تشدیدکننده مسئله این است که فراتر از سطح پایه کنترل بدنه، تعلیق به وضوح کنترل جرم خودرو را از دست می‌دهد که باعث جابجایی بدنه به این طرف و آن طرف در پیچ‌ها به شیوه کاملاً غیرقابل پیش‌بینی می‌شود.

واضح است این مشکل اکلیپس کراس را به عنوان انتخاب ارزشمند برای رانندگان مشتاق که مشخصاتش پیشنهاد می‌کند ناامیدکننده می‌کند، اما علاوه بر این تجربه رانندگی خودرو را دشوارتر، دلسردکننده و گاهی ناامیدکننده‌تر از آنچه باید باشد می‌کند.

مصرف سوخت و هزینه‌های نگهداری

مدل تست First Edition کاملاً لودشده ما موقعیت ارزش خرید اکلیپس کراس را به اندازه ممکن واضح نمی‌کند، اما در فرم متوسط دیفرانسیل جلو این خودرو قطعاً قیمت مناسبی دارد.

گرفتن رینگ‌های 18 اینچی، هدآپ دیسپلی، صندلی‌های جلو گرم‌شونده، سنسور پارک همه‌جا، میرورینگ گوشی، رادیو DAB و مجموعه کامل سیستم‌های ایمنی فعال به عنوان استاندارد، اکلیپس کراس 3 از 22575 پوند قیمت دارد - مبلغی که فقط یک سئات آتکا 1.0 لیتری توربو یا رنو کاجار 1.2 لیتری توربو می‌خرد.

انتظار می‌رود اکلیپس کراس در استهلاک خوب عمل کند و در تیپ 3 بهتر از رقبای نیسان و تویوتا باشد.

پکیج‌های مالی اصلی دیلر شرکت، خودرو را از طریق خرید اقساطی و PCP از کمتر از 200 پوند در ماه در دسترس قرار می‌دهد. جذابیت مالی اکلیپس کراس با انتظار کاملاً معقول برای ارزش باقیمانده پشتیبانی می‌شود (پیش‌بینی CAP مدل تست ما 51 درصد در سه سال و 36000 مایل بهتر از قشقایی مشابه و نزدیک به اسکودا کاروک است).

اگر کراس‌اوور هاچ‌بک مد روز می‌خواهید و نمی‌خواهید زیاد هزینه کنید، این میتسوبیشی باید در بالای لیست خرید شما باشد. برای مقایسه با سایر کراس‌اوورها به مقایسه کراس‌اوورها در کیش توربو مراجعه کنید.