بررسی پژو 508 هیبرید 2026: ترکیبی از زیبایی فرانسوی و کارایی هیبریدی

اه، کلاس D. زمانی که داشتن پنج مدل خودرو در سبد یک شرکت عادی بود و پنج کانال تلویزیونی یک تجمل به حساب می‌آمد، کلاس D – خودروهای خانوادگی بزرگ مانند پژو 508 – نیروی غالب در بازار خودروهای شخصی انگلستان بود.

طیف مدل‌ها و سطح پیچیدگی آنها در بازار خودروهای شرکتی کاملا مشخص بود. حتی نشان روی صندوق عقب ممکن بود شامل یک «i» باشد که به معنای «مهم» بود، همان‌طور که راننده‌ای در یک مستند تلویزیونی گفته بود. بازیگران بزرگ – عمدتا فورد و واکسهال – بودند و قهرمانی بریتانیا در مسابقات تورینگ کاملاً حول سدان‌های خانوادگی بزرگ می‌چرخید (و یک ولوو استیشن). و البته، پژو هم بخشی از آن بود.

چراغ‌های تمام LED فول در خودروی تست Allure ما 850 پوند اضافی بود. تمایلی به انتخاب این آپشن با این قیمت نداریم. چراغ‌های استاندارد هم دید کافی فراهم می‌کنند.

این خودروها هنوز وجود دارند اما وقتی شرکت‌هایی مانند رنو، نیسان و تویوتا تصمیم گرفته‌اند که این کلاس دیگر برایشان مناسب نیست، می‌توان موقعیت فعلی را درک کرد: فضایی که آئودی، بی‌ام‌و و مرسدس بنز به آن نفوذ کرده‌اند و خودروسازان اصلی تلاش می‌کنند با افزایش قیمت، استایل و کیفیت همچنان مرتبط و سودآور بمانند.

اینجا به جدیدترین پژو 508 می‌رسیم که توسط تیم طراحی به سرپرستی گیلز ویدال برنده جایزه طراحی اتوکار 2019 شکل گرفته است. خودرویی جذاب و شیک که باید دو کار انجام دهد: یک استیشن خانوادگی رقابتی روزمره باشد و در عین حال با خودروهایی با نشان‌های جذاب‌تر رقابت کند. آیا موفق می‌شود؟

نگاهی کلی به خط تولید 508

یک خودرو خانوادگی بزرگ دیزلی امروزه تقریبا منسوخ به نظر می‌رسد اما هنوز برای بسیاری از خریداران منطقی است. پایه 1.5 HDI با گیربکس شش سرعته دستی یا هشت سرعته اتوماتیک عرضه می‌شود اما بقیه نسخه‌ها فقط اتوماتیک هستند. موتور بنزینی 1.6 تنها موتور بنزینی است که در دو نسخه ساده یا هیبریدی (و نسخه چهارچرخ محرک قدرتمندتر در راه است) ارائه می‌شود.

تریم پایه Active فقط با 1.5 HDI است، سپس Allure، GT Line (1750 پوند گران‌تر از Allure) و در نهایت GT که برای قدرت‌های بالاتر رزرو شده است.

طراحی و استایل

به نظر ما اخیرا استیشن‌های زیبا و پژوهای خوش‌استایل زیادی دیده‌ایم. پس تعجبی ندارد که حتی در رنگ سفید که انحناهای بدنه را کمتر نشان می‌دهد، این خودرو بسیار چشم‌نواز است.

با طول 4.78 متر و عرض 1.86 متر، این خودرو ابعاد مورد انتظار یک سدان یا استیشن خانوادگی بزرگ را دارد. پلتفرم EMP2 گروه PSA زیر آن قرار دارد که در پژو 3008، سیتروئن C5 Aircross، DS 7 و واکسهال گرندلند X هم استفاده شده است.

عمق کم پنجره‌ها باعث می‌شود آینه عقب از یک سوراخ نسبتا باریک محیط بیرون را نشان دهد – آزاردهنده نیست اما محدود و غیرمعمول است.

ساختار اصلی آن مونوکوک فولادی معمولی با سیستم تعلیق مک‌فرسون جلو و مولتی‌لینک عقب است. تمایز آن امکان هیبریدسازی پلاگین است. پژوهای کوچک یا احتراق داخلی هستند یا تمام الکتریکی. ساختار EMP2 یا احتراق داخلی یا پلاگین هیبرید است.

این مدل پلاگین هیبرید 508 SW Hybrid 225 e-EAT8 S&S Allure است. موتور 1.6 لیتری توربو چهار سیلندر جلو قرار دارد و چرخ‌های جلو را از طریق گیربکس هشت سرعته اتوماتیک به حرکت درمی‌آورد.

به تنهایی 178 اسب بخار و 184 پوند فوت گشتاور تولید می‌کند اما با موتور الکتریکی 109 اسب بخاری بین موتور و گیربکس ترکیب شده و مجموع 222 اسب بخار به چرخ‌های جلو می‌رساند (حداکثر گشتاور به دلیل عدم همزمانی پیک‌ها مشخص نیست).

در SUVهای پژو و نسخه آینده Peugeot Sport Engineered یک موتور الکتریکی عقب هم وجود دارد که چهارچرخ محرک و شتاب بیشتر فراهم می‌کند.

این مدل برای برد الکتریکی بهتر طراحی شده – حدود 50 کیلومتر، به لطف باتری 11.8 کیلووات ساعتی زیر کف عقب.

داخل کابین

اینجا جایی است که یک دهه پیش خودروسازان اصلی بیشترین تلاش را برای رقابت با برندهای پریمیوم داشتند و امروز مشخص است که موفق شده‌اند. کیفیت مونتاژ و متریال خوب است.

پلاستیک‌ها کمی بهتر از حس لامسه به نظر می‌رسند اما اگر تمام نشان‌ها را بردارید، در نگاه اول سخت است تشخیص دهید کابین از برند پریمیوم است یا پژو – البته اگر چیدمان i-Cockpit پژو لو ندهد.

پژو می‌گوید دکمه‌های سخت زیر نمایشگر برای کسانی که ناخن بلند دارند راحت‌تر است. درست، اما نمایشگر لمسی مطمئنا راحت نیست.

ایده همان است: فرمان کوچک مربعی‌شکل با کمک زیاد و دیدن آمپرها از روی فرمان نه از میان آن. اگر جزو کسانی نباشید که دیدشان مسدود می‌شود خوب است. اما تجربه ما نشان می‌دهد برای بسیاری این‌طور است.

در طول سال‌ها بهبود یافته و در 508 اکثر تست‌کننده‌ها می‌توانستند حداقل بخش‌های مهم آمپرها را ببینند – هرچند نه کامل و نه با موقعیت معمولی فرمان. باید فرمان را پایین نگه دارید. مثل ماشین‌های برقی تفریحی.

آمپرها جسور و واضح هستند اما مفید بودن اطلاعات به چیدمان انتخابی بستگی دارد (یکی قابل شخصی‌سازی است). این بخش با نمایشگر مرکزی ترکیب شده تا دکمه‌های فیزیکی تا حد ممکن حذف شوند. با پیشرفت نرم‌افزار منطقی است اما تغییر دما از طریق لمسی همیشه احمقانه به نظر می‌رسد.

موقعیت رانندگی 508 عموما خوب است. فضای عقب کافی است: با پشتی‌های مجسمه‌سازی‌شده صندلی جلو فضای پای خوبی وجود دارد اما سقف شیب‌دار فضای سر را محدود می‌کند و فاصله کمی بین پوشش صندوق و سقف ایجاد می‌شود. فضای صندوق با صندلی بالا 530 لیتر است (پاسات استیشن 650 لیتر و حتی سدان پاسات 586 لیتر). به نظر ما ارزشش را دارد. اینکه سگ شما موافق باشد بحث دیگری است.

اینفوتینمنت و ناوبری 508

آمپرها قابل شخصی‌سازی هستند – که خوب است چون از بخش‌های مختلف منوها خوشمان می‌آید. مثلا گزینه «حداقل» آنقدر ساده است که نشانگر سوخت ندارد. «دیال» شلوغ است، «رانندگی» دیال‌های عجیب دارد و غیره. شخصی‌سازی تنها راه نمایش دائمی کامپیوتر سفری است.

دکمه‌های فرمان کنار، بقیه از طریق نمایشگر لمسی است. زیر آن دکمه‌های سخت برای صوتی، تهویه، ناوبری، تنظیمات خودرو، اپ‌های متصل و مصرف انرژی وجود دارد. هر کدام مفیدند اما چرا «خاموش کردن تهویه» و «بازچرخش هوا» دکمه جدا دارند (کم استفاده) اما تنظیم دما نه (پراستفاده)؟

منوها بعد از عادت خوب هستند و گرافیک‌ها عالی اما احتمالا همه گوشی‌شان را میرور می‌کنند.

موتورها و عملکرد

هر موتور بنزینی 508 یک واحد 1.6 لیتری Puretech 180 با 178 اسب بخار است. تفاوت فقط در هیبرید بودن یا نبودن برای رسیدن به 222 اسب بخار کامل است (و در آینده حدود 350 اسب بخار با دو موتور الکتریکی).

موتور بنزینی در دور پایین بسیار ساکت است و این ویژگی را در سرعت‌های بالاتر حفظ می‌کند. می‌توانید با پدال‌های پشت فرمان کنترل کنید اما اکثر اوقات تست‌کننده‌ها ترجیح دادند بدون دخالت رانندگی کنند.

فرمان مربعی با فقط دو اهرم، نشانه کمی برای جهت بالا و پایین بودن آن دارد.

این خودرو قدرت ویژه بالایی برای یک خانوادگی معمولی دارد (111 اسب بخار در لیتر) پس موتور الکتریکی علاوه بر رانش مستقل، گپ گشتاور توربو را پر می‌کند. می‌توانید فقط الکتریکی رانندگی کنید – و در برخی شهرها احتمالا باید. برد رسمی 50 کیلومتر است و در ترافیک شهری می‌توانید به آن برسید. در مسیرهای روستایی معمول ما هنوز به 30 کیلومتر می‌رسید.

گیربکس هشت سرعته نرم تعویض می‌کند و با کشیدن اهرم به عقب در حالت درایو به راحتی بین دو حالت ترمزگیری – ساحلی آرام یا شدیدتر شبیه ترمز سبک – جابه‌جا می‌شوید. وجود خزش از حالت سکون یعنی نمی‌تواند تک‌پدالی باشد.

سواری و هندلینگ

پژو 508 تاکنون رانندگی آرام و لذت‌بخش نشان داده است. حتی با 100 کیلوگرم وزن اضافی هیبرید، این تم ادامه دارد.

بهترین حالت آن در رانندگی آرام شهری است. خودروی تست ما کمک‌فنرهای تطبیقی 1000 پوندی داشت و سواری همیشه نرم بود. در حالت‌های اسپرت‌تر تغییری محسوس در پویایی ایجاد نمی‌شود. چابکی نسبت به برخی رقبا دارد – پاسخگوتر از واکسهال اینسیگنیا یا فولکس‌واگن پاسات – اما راحتی اولویت اصلی است. که خوب است – با بهترین حالت پیشرانه همخوانی دارد.

چرخ‌های بزرگ‌تر از این 17 اینچی را امتحان کردیم – 18 و 19 اینچی. سواری ثانویه اینجا مثل 18 اینچی‌ها آزاردهنده نبود.

آنچه به چابکی کمک می‌کند فرمان مستقیم و سریع است. قطر کوچک فرمان نیاز به کمک زیاد دارد و تقریبا هیچ فیدبکی ندارد جز کمی تورک استیر از حالت سکون یا پیچ‌های تنگ. چسبندگی خوب، مقاومت در برابر آندراستیر و کنترل بدنه مناسب برای کلاس دارد.

مصرف سوخت و هزینه‌های نگهداری

در تریم Allure قیمت پایه پژو 508 SW حدود 36,545 پوند است پیش از آپشن‌ها (خودروی تست ما 39,420 پوند با آپشن‌های محدود از جمله شارژر 7 کیلوواتی 300 پوندی که به نظر ما باید استاندارد باشد).

اما پژو سعی می‌کند با اقساط پایین‌تر آن را به درایووی شما برساند – 370 پوند در ماه پس از پیش‌پرداخت 7000 پوند و بالون 13,000 پوندی پس از چهار سال با 6000 مایل سالانه. شرکت شما شاید شانس بهتری داشته باشد. رتبه 29 گرم در کیلومتر CO2 وسوسه‌کننده برای مالیات است.

تریم Allure تجهیزات خوبی دارد. رنگ متالیک و شارژر 7 کیلوواتی را انتخاب می‌کنیم اما احتمالا همین.

اگر استفاده مناسب باشد شاید很少 نیاز به سوخت‌گیری داشته باشید. اگر باتری کاملا خالی باشد در رانندگی ترکیبی حدود 45 مایل بر گالن می‌بینید – بیشتر اگر تلاش کنید. اما کمتر از فولکس‌واگن آرتئون 1.5 بنزینی خالص (هرچند کندتر).