رولز رویس با استراتژی «یک مدل جدید در سال» همچنان در حال گسترش مجموعه محصولات خود است.

نام شناخته‌شده‌ترین برند جهان در زمینه خودروهای لوکس اکنون شامل هفت مدل مختلف می‌شود - بسته به نحوه شمارش.

رولز رویس داون عمدتاً زیرساخت فولادی خود را با سدان گوست و کوپه رایت به اشتراک می‌گذارد

رولز رویس فانتوم به تنهایی چهار مدل را شامل می‌شود و رولز رویس این موضوع را می‌پذیرد: سدان استاندارد، سدان لانگ‌ویل‌بیس، کوپه و کانورتیبل.

سپس مدل کوچک‌تر و ارزان‌تر رولز رویس گوست قرار دارد، هرچند این اصطلاحات نسبی هستند. مشتقات گوست از نظر رولز رویس مدل‌های مستقل به حساب می‌آیند نه نسخه‌های مختلف.

رولز رویس رایت کوپه، خودرویی که رولز رویس نمی‌تواند آن را کاملاً اسپرت بنامد اما به اندازه کافی پویا است که از یک رولز رویس انتظار می‌رود، و حالا این مدل جدید.

نام آن داون است و رولز رویس تأکید می‌کند که «داون نسخه دراپ‌هد رایت نیست».

طبیعی است که داون را نسخه کانورتیبل رایت تصور کنیم. این دو پلتفرم و تقریباً تمام اجزای مکانیکی را به اشتراک می‌گذارند.

اما رولز رویس می‌خواهد داون را به عنوان یک مدل مستقل با شخصیت خاص خود ببیند.

داون برخلاف پویایی رایت، قرار است «اجتماعی‌ترین» کانورتیبل لوکس باشد - دارای چهار صندلی واقعی نه ۲+۲ - برای کسانی که «می‌خواهند در نور خورشید نقاط اجتماعی انحصاری جهان غوطه‌ور شوند».

برای اطمینان از اینکه رولز رویس هنوز به اندازه کافی بر این موضوع تأکید نکرده، داون را «سکسی‌ترین رولز رویس ساخته‌شده تاکنون» می‌نامد.

به هر حال، این نسخه سقف پارچه‌ای است که بیشترین تیراژ تولید را خواهد داشت.

سیلور داون دهه ۱۹۵۰ اولین رولز رویسی بود که کارخانه بدنه آن را ساخت، اما نسخه‌های کانورتیبل همچنان توسط coachbuilderها ساخته می‌شدند - و تنها ۲۸ دستگاه بین ۱۹۵۰ تا ۱۹۵۴ تولید شد. آن واقعاً نسخه کانورتیبل یک مدل دیگر بود.

اینکه آیا این داون جدید شخصیت خود را از مدل دیگری گرفته یا مستقل است، موضوعی است که در این بررسی به آن می‌پردازیم.

رولز رویس داون

مدل تست شده: امتیاز ۸ از ۱۰

نکات مثبت: راحتی و پالایش فوق‌العاده، حس خاص بودن، عایق‌بندی عالی با سقف بسته

نکات منفی: جذابیت رانندگی محدود، مواد کابین در همه نقاط عالی نیستند

طراحی و استایل

داون نسخه دراپ‌تاپ رایت نیست، هرچند از همان معماری مبتنی بر بی‌ام‌و استفاده می‌کند.

فاصله محوری و موتور ۶.۶ لیتری V12 دو توربو و گیربکس هشت سرعته اتوماتیک یکسان است.

هیچ برندی مانند رولز رویس پین‌استریپ نمی‌زند. در داون این خطوط با دست و با قلم‌موی squirrel-hair اعمال می‌شوند

با این حال، تجربه نشان داده که خودروهای مشابه می‌توانند شخصیت کاملاً متفاوتی داشته باشند. و هرچند داون قرار است متفاوت از رایت باشد، به نظر ما نیاز بیشتری دارد تا از فانتوم دراپ‌هد کوپه هم متمایز شود.

از ابتدا باید توجه کرد که داون قدرت کمتری نسبت به رایت دارد. موتور در سطح خروجی گوست است: ۵۶۳ اسب بخار در ۵۲۵۰ دور در دقیقه و ۵۷۵ پوند فوت در ۱۵۰۰ دور در دقیقه، کمتر از ۶۲۴ اسب بخار و ۵۹۰ پوند فوت رایت.

با این حال، قدرتمندترین کانورتیبل رولز رویس است. فانتوم دراپ‌هد با موتور بزرگ‌تر ۶.۷۵ لیتری تنها ۱۱۰ اسب بخار کمتر تولید می‌کند و نشان می‌دهد خودرو بزرگ‌تر عملکرد آرام‌تری دارد: لیموزین شبه ۵.۶ متری با وزن ۲۶۳۰ کیلوگرم.

داون کوچک‌تر و سبک‌تر است، اما این اعداد نسبی هستند. اگر رولز رویس نمی‌توانست چهار صندلی کامل در طول ۵۲۸۵ میلی‌متری جا دهد، باید سؤال می‌کردیم. و با کنار گذاشتن معماری آلومینیومی فانتوم، داون همچنان ۲۵۶۰ کیلوگرم وزن دارد.

این وزن به دلیل اندازه سخت‌افزار و سطح لوکسی است که خودرو حمل می‌کند؛ یک صندلی برقی با پدهای ضخیم رولز رویس می‌تواند بیش از ۱۰۰ کیلوگرم وزن داشته باشد.

سقف هم هست. رولز رویس می‌گوید آرام‌ترین خودرو سقف‌باز ساخته‌شده است - حتی آرام‌تر از فانتوم دراپ‌هد.

و در ۲۰ ثانیه تا سرعت ۵۰ کیلومتر در ساعت باز می‌شود، تقریباً بی‌صدا. یعنی سنگین است - مانند عرشه چوبی که هنگام بالا یا پایین بودن سقف بالا می‌آید یا پایین می‌رود.

تنظیمات سیستم تعلیق بادی و میله‌های ضدغلت فعال متفاوت از گوست و رایت است و برای ایجاد شخصیت مستقل داون و جبران کاهش سختی پیچشی ناشی از حذف سقف ثابت تنظیم شده‌اند.

داخل کابین

در بخشی به‌یادماندنی از پک مطبوعاتی رولز رویس آمده که «سرنشینان عقب از داون بیرون نمی‌آیند، بلکه مانند پیاده شدن از یک لانچ Riva بر روی اسکله خصوصی مجلل ایستاده و پیاده می‌شوند».

واقعاً همین‌طور است. درهای کوچه‌ای در فرمت کانورتیبل واقعاً به کار می‌آیند، همانند اندازه عظیم خودرو.

داون همان جا لیوان جداشدنی بی‌ام‌وها را دارد. متأسفانه ایده‌ای که در سری ۳ بد بود، در رولز رویس جذاب نمی‌شود

با سقف باز و صندلی جلو برقی جمع‌شده، می‌توان با وقار از خودرو پیاده شد - به شرطی که پله پایین sill را در نظر بگیرید و روی مسیر شن به عرض رودخانه تمز توقف کرده باشید.

با سقف بسته و پارک در فضای تنگ سوپرمارکت محلی، پیاده شدن کمی کمتر باوقار است، اما در چنین شرایطی سرنشین داون احتمالاً گم‌شده یا ناامید است و حالت بخشش دارد.

کابین تمام انتظارات دیگر را با شکوه و جلال برآورده می‌کند. فرمان بزرگ است، کنترل‌های بخاری کمی مرموز و سیستم iDrive ارثی باوقار است.

اشاره به کیفیت روکش یا روکش‌های چوبی به اندازه اشاره به استفاده ورمیر از رنگ گران‌قیمت غیرضروری است؛ آنچه می‌بینید و بیشتر آنچه لمس می‌کنید استاندارد استثنایی دارد - بی‌رقیب جز شاید در کارخانه دقیق بنتلی.

مانند رقیب بزرگش، ناهماهنگی‌ها تنها در جایی رخ می‌دهد که سازنده مجبور به اشتراک اجزا (یا نسخه‌ای از آنها) یا عقب‌نشینی از هدف ساخت همه چیز از چیزی که از زمین رشد کرده یا روی علف تغذیه شده، می‌شود.

پلاستیک، هرچند شگفت‌انگیز مدرن است، لمسی مانند چرم یا چوب ندارد و انگشتان شما تفاوت را حس می‌کنند. همچنین ممکن است معماری داشبورد سری ۷ مرتبط دور را زیر پوشش تشخیص دهید.

اما هیچ‌کدام از اینها تأثیر مورد نظر داون را کم نمی‌کند. این یک کانورتیبل چهار صندلی واقعی است و رولز رویس - با توجیه - ادعا می‌کند هیچ سرنشینی نباید از صندلی اختصاصی خود احساس کمبود کند.

سقف مانعی برای جای دادن افراد بالای ۱۸۰ سانتی‌متر در عقب نیست و هرچند شک به فضای صندوق ادامه دارد، دلیل محدودیت آن (سایبان پارچه‌ای عظیم) ارزش فداکاری را دارد.

مانند همیشه، رولز رویس بر قرارگیری «نامحسوس» و عملکرد ویژگی‌های چندرسانه‌ای اضافی تأکید دارد و مانند همیشه کمی توخالی به نظر می‌رسد.

کنترلر چرخشی Spirit of Ecstasy یک سلکتور iDrive بی‌ام‌و بازطراحی‌شده است، همان‌طور که نرم‌افزار روی صفحه نسخه بازطراحی‌شده رابطی است که به هر مدل بی‌ام‌و متصل شده.

کنترلر «نامحسوس» جایی قرار ندارد؛ درست زیر بازو در کنسول مرکزی است، جایی که هر سازنده منطقی آن را قرار می‌دهد.

البته، مانند دوشیزه قرن هجدهمی با بادبزن، رولز رویس اطمینان می‌دهد که صفحه لمسی بی‌ام‌و قرن بیست و یکم ناخوشایند را می‌توان با تخته چوب پنهان کرد اگر بخواهید. اما نمی‌خواهید، چون مفید است که آن را ببینید.

دروناً، pseudo-iDrive داون پر از امکانات خوب است و چون زیر استایل آرت دکو iDrive است، تقریباً بی‌نقص کار می‌کند.

لمس واقعی رولز رویس با سیستم صوتی Bespoke می‌آید که از میکروفون برای نظارت بر نویز محیط استفاده می‌کند و حجم و تن صدا را از ۱۶ اسپیکر تنظیم‌شده جداگانه تنظیم می‌کند. نامحسوس؟ بیشتر «بزرگ‌تر از زندگی» است.

موتورها و عملکرد

وزن بیشتر از رایت و قدرت کمی کمتر باعث می‌شود داون کندتر از کوپه باشد - ۵.۲ ثانیه تا ۱۰۰ کیلومتر در ساعت در مقابل ۴.۶ ثانیه - اما در واقعیت تفاوت شتاب کامل به اندازه تفاوت شتاب بین RMS Queen Mary و RMS Queen Elizabeth معنادار است.

فشردن پدال گاز طولانی‌السفر به داخل فرش مجلل به سختی هدف داون است - با وجود آمادگی V12 برای تحقق وعده خروجی عظیمش.

در کروز معمولی، ۹۳ درصد اسب‌های داون بیکار هستند. چقدر فوق‌العاده اسراف‌کارانه!

در عوض، ایده این است که نشانگر Power Reserve (دیالی که رولز رویس به جای دور موتور استفاده می‌کند) را کمی زیر ۱۰۰ درصد نگه دارید در حالی که بی‌وقفه مانند این که نگرانی‌های دنیوی شما بسیار بالاتر از تلاش روزمره برای رسیدن به جایی در زمان مشخص است، حرکت کنید.

در این زمینه، شخصیت کم‌بوست و حجم بالای V12 آن را منبع قدرت ایده‌آل می‌کند، همانند ۵۷۵ پوند فوت که آرام به محور عقب ارسال می‌شود.

ما در مورد برنامه‌ریزی گیربکس هشت سرعته در گوست گله کردیم، اما آن نگرانی‌ها نسل قبل برطرف شد. حالا ZF اتوماتیک به ندرت به فکر دنده پایین می‌افتد و اگر هم بیفتد، به سختی حس می‌شود.

هیچ چیز زشتی مانند پدال شیفتر برای خراب کردن فضای «حداقل تلاش» وجود ندارد و هرچند گاهی (شاید دو بار در دو هفته) خوب بود لحظه داون‌شیفت را خود انتخاب کنیم، کیک‌داون در صورت فعال‌سازی قوی است.

داون کمتر از ۲.۰ ثانیه برای تمام افزایش‌های معنادار ۲۰ کیلومتر در ساعتی (۲۰-۴۰، ۳۰-۵۰، ۴۰-۶۰) نیاز دارد و تنها یک ثانیه بیشتر از بی‌ام‌و M5 برای ۳۰-۷۰ طول می‌کشد.

راحتی سواری و هندلینگ

لذت زیادی می‌توان از رانندگی با داون برد، هر جا که بعدازظهر آفتابی بی‌حال شما را ببرد.

نرمی کرکی سواری ثانویه با گام اولیه ملایم ترکیب می‌شود و سکوت اولی و دامنه دومی کاملاً نشان می‌دهد سیستم تعلیق چقدر سخت کار می‌کند تا جرم خودرو را کنترل کند و جداسازی شناور باشکوه کابین را حفظ کند.

کنترل دستی کامل گیربکس می‌توانست شاسی را در پیچ‌های تنگ‌تر زنده‌تر کند

در شهر و سرعت‌های پایین، خودرو قابل پیش‌بینی خوب سواری می‌کند - همان‌طور که تنها خودروهای با چنین وزنی و تنظیم دقیق واقعاً می‌توانند.

رینگ‌های ۲۱ اینچی خودرو تست ما لبه‌های تیز و آسفالت شکسته را به عنوان ضربه خفیف به داخل کابین منتقل می‌کردند، اما به ندرت چیزی که حس شود.

در سرعت‌های بالاتر، شانس حس کردن آنچه زیر نقاط تماس خودرو رخ می‌دهد حتی دورتر است.

هرچند بادی است، سیستم تعلیق حس طبیعی، صادقانه و قابل پیش‌بینی یک شاسی کویل فولادی خوب را می‌دهد و هرگز شکننده یا توخالی به نظر نمی‌رسد. بنابراین، حرکت آرام در خودرو بدون عجله تجربه‌ای واقعاً لذت‌بخش می‌شود.

با افزایش سرعت، داون با سرعت، چسبندگی و کنترل زیاد همراهی می‌کند اما زود نشان می‌دهد که از محدوده راحتی خود فراتر رفته. غلت بدن اصلی‌ترین نشانه است؛ پیچ B-road تنگ و دید خوب را با سرعت نه چندان زیاد بگیرید و غلت زیادی خواهید داشت.

پاسخ‌های جهت‌گیری خودرو به هر حال بسیار ملایم و فرمان کند است، بنابراین به سختی متوجه اثر منفی غلت می‌شوید و مقاومت در برابر آندراستییر قابل توجه خوب است. اما همیشه هست، همیشه محترمانه می‌پرسد عجله‌ات چیست.

یک رولز رویس رایت این کار را نمی‌کند؛ بلکه دقیقاً به اندازه کافی انجام می‌دهد تا شما را تشویق به لذت بردن و غرق شدن در رانندگی کند.

و اگر امیدوار بودید داون از پارچه مشابه بریده شده باشد، ممکن است کمی ناامید شوید از محافظه‌کاری دینامیک ساده کانورتیبل.

مصرف سوخت و هزینه‌های نگهداری

ممکن است به نظر برسد که امتیاز تقریباً کامل در اینجا به خودرویی با قیمت ۳۰ درصد بالاتر از نزدیک‌ترین رقبا - به ویژه وقتی هوای رقیق این کلاس آن ۳۰ درصد را حدود ۶۰ هزار پوند ترجمه می‌کند - غفلت باشد.

اما آنچه اهمیت دارد این است که داون چه چیزی برای کسب این premium ارائه می‌دهد. و اطمینان داشته باشید، خودرو هر بار که از آن استفاده کنید با بزرگی، عجیب‌بودن و حس خاص بودن نفس شما را بند می‌آورد - که به نظر ما تعریف خوبی از خودروی فوق‌العاده برای مالکیت است.

انحصاری بودن نشان رولز باید ارزش داون را برای مدتی بالا نگه دارد، اما نه به اندازه برخی اکزوتیک‌ها

هرچند ممکن است تنها بخش کوچکی از مشتریان رولز رویس را علاقه‌مند کند، ارزش‌های residual پیش‌بینی‌شده داون نسبتاً رقابتی هستند.

CAP پیشنهاد می‌کند نمونه سه‌ساله معمولی تقریباً ۱۰ درصد بیشتر از ارزش showroom خود نسبت به بنتلی کانتیننتال GTC Speed حفظ کند و ۵ درصد بیشتر از استون مارتین ونکوییش ولانته، با وجود قیمت اولیه بالا.

مصرف سوخت حتی برای اکثر مالکان داون اهمیت کمتری دارد - اما حتی اینجا هم خودرو خوب عمل می‌کند.

میانگین ۱۹.۱ مایل بر گالن در تست‌های واقعی ما و بیش از ۲۵ مایل بر گالن در تورینگ، در رانندگی واقعی کمتر از بسیاری رقبا مصرف نمی‌کند - و باید قادر باشد بیش از ۴۵۰ مایل بین سوخت‌گیری در سفرهای طولانی طی کند.

اگر به داون علاقه‌مند هستید، خوشبختانه رولز رویس مجموعه‌ای از مشخصات منو-ثابت ارائه می‌دهد تا انتخاب پیچیده را کمی آسان‌تر کند. ما داون را با سیستم صوتی premium Bespoke، ورود راحت و Spirit of Ecstasy نقره جامد پیشنهاد می‌کنیم.