پرفروش‌ترین خودروی سواری جهان، تویوتا کرولا، اکنون به طور رسمی به بازار بریتانیا بازگشته است. از سال ۲۰۰۶ که تویوتا نام این هاچ‌بک خانوادگی میان‌ اندازه را برای خریداران اروپایی به تویوتا اوریس تغییر داد، کرولا غایب بود؛ اما اکنون دوباره به عنوان یک قدرت جهانی ظاهر شده است. این خودرو بیش از پنج دهه است که در خط تولید قرار دارد و به احتمال زیاد نسل دوازدهم آن به ثبت جهانی ۵۰ میلیونمین دستگاه خواهد رسید.

اگر از کرولا چیزی آموخته باشیم، این است که هیجان و جذابیت رانندگی در فروش انبوه هاچ‌بک‌ها و سدان‌های میان‌اندازه، اولویت دوم است. داستان موفقیت کرولا تاکنون بر سه اصل کلیدی استوار بوده که تویوتا آن را به اختصار «QDR» می‌نامد: کیفیت، دوام و قابلیت اطمینان.

اگر اگزوزهایی از سپر عقب کرولا بیرون زده باشد، یعنی با نسخه ۲.۰ لیتری هیبرید روبه‌رو هستید. (اگزوزهای نسخه‌های ۱.۸ و ۱.۲ لیتری پشت سپر پنهان شده‌اند.) این تقریباً تنها راه تشخیص نسخه قوی‌تر است.

با این حال، در این نسل جدید، دو ستون پنجم و ششم به جذابیت کرولا اضافه شده است: طراحی پویا و لذت رانندگی. تویوتا که به اهمیت جهانی این خودرو برای اعتبار برند خود آگاه است، قصد دارد حس کسالت را از شخصیت کرولا حذف کند و آن را به یکی از جذاب‌ترین خودروهای خانوادگی پنج‌در کلاس خود تبدیل نماید.

کرولا از همان پلتفرم TNGA-C بهره می‌برد که در کراس‌اوور تویوتا C-HR، تویوتا پریوس جدید و لکسوس UX استفاده شده است. این پلتفرم با فناوری‌های تعلیق جدید و تنظیمات انجام‌شده روی جاده‌های اروپا، شاسی بسیار بهتری ارائه می‌دهد. کرولا همچنین نخستین محصول تویوتا است که از استراتژی «دوگانه هیبرید» بهره می‌برد؛ بنابراین علاوه بر نسخه اقتصادی مرسوم، یک پیشرانه هیبرید پرفورمنس با خروجی بالاتر نیز عرضه می‌شود.

حدس زدن پیشرانه زیر کاپوت خودروی مورد تست این هفته کار سختی نیست. حالا زمان آن رسیده که ببینیم شاسی کرولا و رویکرد متفاوت به تنظیم پیشرانه، چه تأثیری بر جذابیت رانندگی یک هیبرید تویوتا خواهد گذاشت.

طراحی و استایل تویوتا کرولا تورینگ اسپرت

این کرولا بیش از هر نسل قبلی خود، یک خودروی اروپایی به حساب می‌آید. در سه بدنه هاچ‌بک، سدان و تورینگ اسپرت (استیشن) عرضه می‌شود و هر سه نسخه از تنظیم اصلی تعلیق روی جاده‌های اروپا بهره می‌برند، هرچند بازارهای دیگر نسخه‌های تنظیم‌شده محلی نیز دریافت می‌کنند. تورینگ اسپرت فقط در اروپا عرضه می‌شود و مانند سدان ساخت ترکیه، فاصله محوری ۶۰ میلی‌متری طولانی‌تری نسبت به هاچ‌بک دارد.

زیر بدنه جذاب و عضلانی جدید، ساختار فولادی مبتنی بر پلتفرم TNGA-C قرار دارد که با استفاده از مهاربندها و روش‌های اتصال پیشرفته، ۶۰ درصد سفت‌تر از اوریس قدیمی است. این پلتفرم امکان پایین‌تر آوردن موتور، موقعیت نشستن پایین‌تر و پایه شیشه جلو را ۴۰ میلی‌متر نزدیک‌تر به سطح جاده فراهم کرده و در مجموع مرکز ثقل خودرو را ۱۰ میلی‌متر پایین آورده است.

تعلیق کاملاً مستقل است؛ جلو از نوع مک‌فرسون جدید با طراحی که نقاط تماس جلو را نزدیک‌تر به محور شاه‌پین قرار می‌دهد تا حس فرمان‌پذیری بهتری ایجاد شود. میله‌های ضدغلت نیز در هر دو محور جابه‌جا شده‌اند و فنرها و کمک‌فنرهای کم‌اصطکاک جدید به کار رفته که اصطکاک کلی را ۴۰ درصد کاهش داده و پاسخگویی کمک‌فنرها و کنترل بدنه را بهبود بخشیده است.

تویوتا سه پیشرانه عرضه می‌کند: بنزینی ۱.۲ لیتری توربو با ۱۱۴ اسب بخار فقط با گیربکس دستی، و دو گزینه هیبریدی ۱.۸ لیتری ۱۲۰ اسب بخاری و ۲.۰ لیتری ۱۷۸ اسب بخاری. نسخه قوی‌تر از باتری نیکل-متال-هیدرید بزرگ‌تر و با ولتاژ بالاتر، موتور الکتریکی ۱۰۷ اسب بخاری (به جای ۷۱ اسب بخار) با ۲۰ درصد گشتاور بیشتر استفاده می‌کند. پیشرانه ۲.۰ لیتری از همان تقسیم‌کننده قدرت اپی‌سیکلیک نسل‌های پیشین تویوتا بهره می‌برد که فقط محور جلو را به حرکت درمی‌آورد؛ اما حالت دستی پدل‌شیفت دارد (که نسخه ۱.۸ فاقد آن است)، امکان حرکت تمام برقی تا سرعت بالاتر (۱۱۰ کیلومتر بر ساعت) را فراهم می‌کند و پاسخ دریچه گاز خطی‌تری نسبت به هیبریدهای معمولی تویوتا دارد.

اگر به دنبال پویاترین تجربه رانندگی در این نسل هستید، تویوتا پیشنهاد می‌کند نسخه ۲.۰ هیبرید هاچ‌بک را انتخاب کنید که کنترل بدنه و چابکی بیشتری نسبت به استیشن تست‌شده ما دارد و فاصله محوری کوتاه‌تری هم دارد. با این حال حتی با تورینگ اسپرت و پیشرانه پرفورمنس، وزن خودرو اصلاً ناامیدکننده نیست: خودروی تست ما روی ترازوی میل‌بروک ۱۵۳۷ کیلوگرم وزن داشت و توزیع وزن ۵۷/۴۳ جلو به عقب بود.

نگاهی کلی به خانواده تویوتا کرولا

نسخه گرم‌تر GR کرولا در راه است و طرفداران به شدت منتظر یک هاچ‌بک داغ تمام‌عیار با نشان GRMN هستند، اما فعلاً قدرتمندترین موتور، همین هیبرید ۲.۰ لیتری VVT-i با ۱۷۸ اسب بخار است.

در حالی که نسخه‌های ضعیف‌تر با تیپ Icon عرضه می‌شوند، نسخه ۲.۰ لیتری از تیپ Design شروع می‌شود که شیشه‌های حریم خصوصی و برف‌پاک‌کن‌های بارانی را به سنسور پارک و ناوبری موجود در Icon Tech اضافه می‌کند. دو تیپ بالاتر Excel و Excel با سانروف پانوراما هستند.

توجه کنید که مدل‌های ۲.۰ و ۱.۸ لیتری هیبرید انتشار CO2 بسیار کمتری نسبت به نسخه بنزینی ۱.۲ لیتری توربو دارند.

قیمت ۲۸,۸۲۰ پوند قدرت ۱۷۸ اسب بخار گشتاور نامشخص شتاب ۰-۹۶ کیلومتر ۸.۵ ثانیه مصرف سوخت ۴۴.۳ مایل بر گالن انتشار CO2 ۸۹ گرم بر کیلومتر ترمز ۱۱۳-۰ کیلومتر ۴۷.۹ متر

برای اطلاعات بیشتر در مورد خرید کرولا تورینگ اسپرت، اجاره خودرو در کیش یا مدل‌های مشابه را در سایت ما بررسی کنید.

تویوتا کرولا تورینگ اسپرت موجود در انبار

در حال حاضر مدل‌های مختلفی از کرولا در بازار موجود است، اما برای رزرو آنلاین و قیمت روز، به kishturbo.com مراجعه کنید.

Verdict Model tested: Rating: 8

تویوتا کرولا تورینگ اسپرت

نقاط قوت: سواری و هندلینگ بسیار بهتر از حد انتظار
پیشرانه هیبرید با کشش غافلگیرکننده
نقاط ضعف: حالت دستی گیربکس بیشتر نمایشی است
برخی متریال کابین ناامیدکننده – به‌خصوص سیستم اطلاعات سرگرمی

فضای داخلی

کابین کرولا جدید ترکیبی از پلاستیک‌های تیره با تزئینات کروم ساتن و مشکی براق است. مانند بسیاری از هاچ‌بک‌های مدرن، فضایی شیک و امروزی ایجاد می‌کند که حس عصر دیجیتال را منتقل می‌کند، اما کمی یکنواخت و سرد است و می‌توانست تنوع رنگی و متریال بیشتری داشته باشد.

با این حال کیفیت مونتاژ، بافت‌ها و کلیدها حس گران‌قیمت و محکمی دارد و فضای رانندگی حس کیفیت پنهان اما فراگیری را القا می‌کند.

کنترل‌های تهویه مطبوع به صفحه لمسی متصل نیستند که این را می‌پسندیم. نمایشگر دما حداقل خوانا است، هرچند ظاهر خیلی مدرنی ندارد.

صفحه آمپر ترکیبی از عقربه‌های آنالوگ و دیجیتال است و دور موتور و سطح سوخت را در مقیاس خوانا نشان می‌دهد – هرچند تجربه هیبرید تویوتا معمولاً باعث می‌شود دور موتور چندان مورد توجه قرار نگیرد.

سیستم اطلاعات سرگرمی کرولا نسبتاً ساده است. همه نسخه‌ها نمایشگر مرکزی ۸ اینچی Touch 2 دارند و در تیپ‌های بالاتر به Touch 2 with Go ارتقا می‌یابد که ناوبری کارخانه‌ای و کنترل صوتی دارد.

این سیستم بزرگ‌ترین یا زیباترین گزینه بازار نیست؛ منوها معمولی به نظر می‌رسند، نقشه ناوبری جزئیات کمی دارد و برنامه‌ریزی مسیر می‌توانست ساده‌تر باشد و کمی تأخیر در پاسخ لمسی وجود دارد. با این حال کلیدهای فیزیکی میانبر در دو طرف نمایشگر و دکمه‌های ولوم و تیونینگ واقعی، کاربری را آسان‌تر می‌کنند.

سیستم صوتی DAB، ورودی aux و USB، بلوتوث استریم و شش بلندگو دارد. اما نقطه ضعف بزرگ، عدم پشتیبانی از میرورینگ گوشی است. سیستم صوتی پرمیوم هشت بلندگویی در تیپ‌های بالای ۲.۰ هیبرید Excel اختیاری است، اما خودروی تست ما آن را نداشت.

موقعیت رانندگی تعادل خوبی بین نشستن پایین و دید مناسب ایجاد می‌کند و فضای داخلی تقریباً در سطح بهترین‌های کلاس هاچ‌بک خانوادگی اروپایی است.

اوایل امسال فورد فوکوس جدید را تست کردیم و آن را بهترین کلاس نامیدیم؛ اما کرولا تورینگ اسپرت در تمام ابعاد فضای سرنشین که اندازه‌گیری کردیم، فوکوس را شکست داد. با توجه به اینکه نسخه استیشن با فاصله محوری بلندتر است، شاید انتظار می‌رفت، اما اگر فقط اوریس قدیمی را در نظر بگیرید، چنین چیزی تضمین‌شده نبود.

صندوق بار سطح صاف بدون لبه دارد و عریض‌تر و عمیق‌تر از واکسهال آسترا اسپرت توری مدل ۲۰۱۶ است. شاید بهترین کلاس از نظر کاربردی بودن مطلق نباشد، اما برای نیاز اکثر افراد کاملاً کافی است.

صندلی‌های عقب از عقب به صورت ۴۰/۶۰ تقسیم می‌شوند – ترکیبی که در بازارهای فرمان چپ بیشتر به کار می‌آید تا بریتانیا – و شاید برای برخی versatility کمتری ایجاد کند. اما این موضوع مانع امتیاز بالای کرولا در راحتی، کاربردی بودن و فضای داخلی نمی‌شود.

موتورها و عملکرد

برخی جنبه‌های حرکت این هیبرید پرفورمنس مقرون‌به‌صرفه تویوتا کاملاً آشنا و حتی گاهی آزاردهنده است؛ اما جنبه‌های دیگر نشان‌دهنده تعهد تویوتا به مفهوم هیبرید سینرژی درایو، به‌روزرسانی مداوم آن طی ۲۰ سال و بازطراحی تجربه رانندگی است.

این خودرو همچنان در ترافیک آرام شهری یا بزرگراه با گاز ملایم، بهترین حالت خود را نشان می‌دهد و مانند دیگر هیبریدهای تویوتا در بار کامل پدال، مانند CVT عمل می‌کند و دور موتور را به اوج می‌رساند تا گیربکس سیاره‌ای جبران کند.

دوگانگی این پیشرانه بیش از هر هیبرید تویوتا دیگری برایم جذاب است. لذت می‌برم که در جاده‌های بین‌شهری انرژی再生 کنم و سپس در ترافیک شهری کاملاً برقی و با باتری پر حرکت کنم. خیلی حس قرن بیست‌ویکم دارد.

اما این «هیبرید پرفورمنس» به وضوح از استانداردهای قدیمی تویوتا فاصله گرفته – به‌خصوص در شتاب‌گیری و پاسخگویی نیمه‌گاز. بدون اغراق می‌توان گفت این کرولا حس چابک و سریعی دارد. در حالت اسپرت، با فشار روی پدال راست سریع واکنش نشان می‌دهد و بدون نیاز به دور موتور بسیار بالا، حرکت می‌کند.

با وجود شروع آرام معمول از حالت سکون، تنها ۸.۵ ثانیه برای رسیدن به ۹۶ کیلومتر بر ساعت و ۷.۷ ثانیه برای ۴۸ تا ۱۱۳ کیلومتر طول می‌کشد: تقریباً برابر با استیشن واکسهال آسترا ۱.۶ CDTI بیتوربو ۱۵۸ اسب بخاری سال ۲۰۱۶. عملکردی کمی پایین‌تر از فولکس‌واگن گلف GTE (۷.۷ ثانیه تا ۹۶) اما نزدیک به آن. مهم‌ترین نکته این است که کرولا به اندازه کافی سریع و پر انرژی است تا شما را به رانندگی مشتاقانه‌ای ترغیب کند که در دیگر هیبریدهای تویوتا تصور نمی‌کردید.

وقتی تجربه رانندگی را عمیق‌تر بررسی می‌کنید، محدودیت‌ها نمایان می‌شوند. گیربکس در حالت پدل‌شیفت، تقلید ضعیفی از دستی واقعی دارد؛ تعویض‌ها تحت بار کند و با تأخیر است و ارتباط معناداری بین دور موتور و سرعت جاده ایجاد نمی‌کند.

اگر از حالت دستی صرف‌نظر کنید، می‌توانید لحظاتی از شتاب‌گیری لذت ببرید. این خودرو قطعاً کلیشه عملکرد ضعیف هیبرید تویوتا را می‌شکند. فقط حیف که این شتاب‌گیری، تقریباً تمام ظرفیت سرگرمی پیشرانه است.

سواری و هندلینگ

مهندسان شاسی تویوتا قصد نداشتند دلیل عدم دستیابی کرولا به اهداف پویایی کلاس باشند. همین که اولین پیچ جدی را با این خودرو طی کنید – یا حتی وقتی از نمایندگی خارج می‌شوید – هماهنگی اجزای هندلینگ، پاسخگویی شهودی و سهولت رانندگی را حس خواهید کرد.

کرولا تورینگ اسپرت شاسی‌ای دارد که چسبندگی جانبی قابل قبول، تعادل در پیچ و پاسخگویی تیز و کنترل بدنه نزدیک ایجاد می‌کند بدون اینکه تلاش زیادی نشان دهد. قرار نیست با کمک‌فنرهای سفت، فنرهای سخت یا مقاومت زیاد به غلت، آن را در انتهای اسپرت کلاس قرار دهید – چون چنین ویژگی‌هایی ندارد.

نرخ غلت و نرخ پاسخ فرمان در پیچ‌های تند بسیار ماهرانه هماهنگ شده‌اند.

با این حال هندلینگ بسیار چشمگیر است؛ فرمان مستقیم، وزنی مناسب و کمی حس دارد؛ شاسی صاف‌تر از انتظار می‌ماند، چسبندگی و چرخش زیر پا چابک‌تر از پیش‌بینی است اما همیشه قابل پیش‌بینی و کاملاً مطیع فرمان است.

این نوع هندلینگ آن‌قدر خوب و شهودی است که شاید متوجه آن نشوید. پایداری در سرعت‌های بالا هم عالی است و کنترل‌ها حتی در مانورهای کم‌سرعت وزنی متوسط دارند – چیزی که اکثر تست‌کنندگان ترجیح می‌دهند تا فرمان‌هایی که وزن‌شان با سرعت به شدت تغییر کند.

شاسی کرولا نشان داد چقدر تلاش صرف آن شده؛ مسیر تپه‌ای را آسان و کوتاه کرد. هندلینگ ترکیبی از چسبندگی و دقت بالا با کنترل بدنه مداوم دارد و حس خطی و قابل پیش‌بینی بودن در هر پاسخی، رانندگی سریع را آسان می‌کند.

وزن و سرعت فرمان کاملاً هماهنگ است و نرخ‌های تعلیق متعادل و چسبندگی مناسب، حس روشنی از میزان فشار روی تایرهای خارجی و توانایی محور جلو می‌دهد. در هر دو مورد پاسخ «زیاد» است – اما طبیعی بودن هندلینگ، سواری و انسجام دینامیکی کرولا در رانندگی سریع، بیشترین تأثیر را دارد.

اخبار تویوتا کرولا تورینگ اسپرت

برای اخبار بیشتر تویوتا و مدل‌های مشابه، مقالات زیر را در بلاگ کیش توربو بخوانید.

راحتی و عایق‌بندی

انتظار بالایی از عایق‌بندی هیبرید تویوتا دارید و کرولا در بیشتر موارد این انتظارات را برآورده می‌کند.

سواری نرم و نسبتاً ساکت است و مقاومت در برابر نویز باد خوب است. با وجود بدنه استیشن که فضای بیشتری برای رزونانس صدا دارد، در ۸۰ کیلومتر بر ساعت ساکت‌تر از فولکس‌واگن گلف ۱.۵ TSI Evo سال ۲۰۱۷ و واکسهال آسترا CDTi بیتوربو سال ۲۰۱۶ بود. در سرعت‌های پایین که موتور خاموش است ساکت است، اما فقط محدود به آن نیست.

بالا رفتن مداوم دور موتور تا ۶۲۰۰ دور در بار کامل، عامل اصلی refinement در رانندگی سریع است، اما زمان کمتری طول می‌کشد تا به اوج برسد و کمتر از حد معمول هیبریدهای تویوتا به عمق پدال نیاز دارد. می‌توانید با گام سریع و راحت رانندگی کنید بدون اینکه احساس کنید خودرو را آزار می‌دهید.

وقتی رانندگی آرام و اقتصادی می‌خواهید، موتور الکتریکی قوی‌تر و باتری بزرگ‌تر، قابلیت تمام برقی و برد بهتری در شهر می‌دهد.

مصرف سوخت و هزینه‌های نگهداری

کرولا دیگر در پایین‌ترین رده قیمت کلاس هاچ‌بک رقابت نمی‌کند. تویوتا مدتی است که خودروهایش را برای حفظ ارزش و جذابیت در اقساط ماهانه طراحی و قیمت‌گذاری می‌کند نه صرفاً قیمت لیست.

پیش‌بینی‌های ارزش باقیمانده از CAP نشان می‌دهد کرولا عملکرد خوبی خواهد داشت. با توجه به مزایای مالیاتی هیبریدهای کم‌انتشار CO2 تویوتا، خودروی تست ما می‌توانست تا ۷۰ پوند در ماه در مالیات سود شرکت‌محور نسبت به فورد فوکوس استیت معادل صرفه‌جویی ایجاد کند.

پیش‌بینی می‌شود کرولا نسبت به رقبای فورد و اشکودا عملکرد خوبی داشته باشد و پس از سه سال/۵۸ هزار کیلومتر نیمی از ارزش خود را حفظ کند.

تست مصرف سوخت ما نشان داد حتی نسخه رده‌بالای کرولا هم اقتصادی است. در تست بزرگراه ثابت ۱۱۳ کیلومتر بر ساعت به راحتی بالای ۵۰ مایل بر گالن رفتیم و آمادگی سیستم هیبرید تویوتا برای بازدهی خوب حتی در ترافیک سنگین و شهر، یعنی مالک می‌تواند بدون تلاش خاص از میانگین ۴۴.۳ مایل بر گالن تست ما بهتر عمل کند.