این حس déjà vu نیست: این تویوتا Urban Cruiser جدید است. اگر این کراس‌اوور کوچک‌تر از bZ4X برایتان آشنا به نظر می‌رسد، به این دلیل است که احتمالا سوزوکی eVitara را دیده‌اید؛ خودرویی که اساسا همان مدل است.

سوزوکی عادت دارد مدل‌های تویوتا را قرض بگیرد: Swace و Across در واقع نسخه‌های تغییر نشان‌دار کورولا استیشن و RAV4 بودند. حالا سوزوکی لطف را جبران کرده و e-Vitara را در اختیار تویوتا گذاشته تا نشان تویوتا را بزند و در بخش مهم کراس‌اوورهای برقی کوچک پیشرفت کند.

نام Urban Cruiser ممکن است آشنا به نظر برسد. در سال ۲۰۰۸ تویوتا این نام را روی نسخه بلندتر و نه‌چندان جذاب یاریس گذاشت. در نوعی نگاه، این خودرو جلوتر از زمان خود بود زیرا کراس‌اوورهای سگمنت B اکنون بسیار محبوب هستند، اما ما درباره آن مدل برخی نگرانی‌ها داشتیم.

این بخش در حال حاضر شلوغ‌ترین قسمت بازار است؛ رقبایی از سیتروئن ë-C3 Aircross ارزان‌قیمت گرفته تا رنو ۴ محبوب، کیا EV3 و فورد Puma Gen-E، خودروهای چینی مانند Jaecoo 5 BEV و BYD Atto 2 و گزینه‌های پریمیوم مانند مینی Aceman، آلفا رومئو Junior Elettrica و ولوو EX30.

تویوتا با جسارت Urban Cruiser را در بالای این بخش قیمت‌گذاری کرده (تقریبا ۳۰ تا ۳۷ هزار پوند). آیا ارزش هزینه کردن دارد؟

طراحی و استایل

بیشتر کارهای توسعه پاسخ ژاپنی‌ها به کیا EV3، اسکودا Elroq و رنو مگان توسط سوزوکی انجام شده و تویوتا تنها کمی در پلتفرم پایه همکاری داشته است.

از نظر مکانیکی هیچ تفاوتی وجود ندارد، هرچند Urban Cruiser چهره کمی متفاوت با امضای «همر هد» تویوتا و برخی مواد متفاوت در داخل دارد. این خودرو معادل برقی یاریس کراس است اما در واقع بیشتر شبیه یک اس‌یو‌وی واقعی به نظر می‌رسد.

از بیرون، ظاهری عضلانی دارد؛ با کاپوت بلند، خط کمربندی بالا و بدنه صاف که انگار نسخه کوچک لندکروزر است نه سوزوکی.

به طور خلاصه دو باتری وجود دارد، هر دو با شیمی لیتیوم‌آهن‌فسفات (LFP): یکی ۴۹ کیلووات‌ساعت (۴۷.۸ قابل استفاده) و دیگری ۶۱ کیلووات‌ساعت (۵۹.۸ قابل استفاده). باتری کوچک فقط در تیپ پایه Icon با برد رسمی ۲۱۴ مایل عرضه می‌شود و باتری بزرگ در تیپ‌های Design و Excel با برد ۲۶۵ مایل. هر دو نسخه فقط دیفرانسیل جلو هستند. مدل ۶۱ کیلووات‌ساعتی احتمالا بخش عمده فروش در بریتانیا را تشکیل می‌دهد، بنابراین بررسی ما روی این نسخه متمرکز است.

فضای داخلی

داخل Urban Cruiser بسیار شبیه eVitara است، هرچند تفاوت‌های جزئی وجود دارد.

طرح رنگی همیشه خاکستری و مشکی است (آیا داشبورد قهوه‌ای سوزوکی بیش از حد هیجان‌انگیز بود؟) که فضایی کمی کسل‌کننده ایجاد می‌کند.

اگر کنترل تهویه را روی اتو بگذارید انگار صندلی‌های گرم‌کن در سرما روشن می‌شوند ولی روی صفحه نمایش نشان نمی‌دهد. گازلایتینگ؟

خوشبختانه کیفیت مواد عمدتا برای این کلاس خوب است و نقاط تماس اصلی حس مونتاژ محکمی دارند. سطح بزرگ مشکی براق روی کنسول مرکزی ارزان به نظر می‌رسد و به راحتی خط می‌افتد.

فضای ذخیره‌سازی مناسب است و کنسول مرکزی شناور سینی مفیدی زیر خود پنهان کرده است.

صندلی‌ها راحت و پشتیبان خوبی هستند و موقعیت نشستن بالا دید عالی می‌دهد، حیف که فرمان کمی خارج از مرکز است و تنظیم reach کافی برای رانندگان قدبلند ندارد و موقعیت رانندگی را ناراحت‌کننده‌تر از حد لازم می‌کند.

سیستم اطلاعات‌سرگرمی عموما ناتمام به نظر می‌رسد. پاسخ‌دهی کند دارد، مواردی که باید نزدیک دست باشند در زیرمنوها دفن شده‌اند و در مواردی مثل هشدار سرعت و صندلی گرم‌کن انیمیشن کوتاهی قبل از تنظیم پخش می‌شود. تنها نقطه نجات ردیف دکمه‌های فیزیکی برای دما و نمایشگر راننده دیجیتال است که شهودی و خوش‌ظاهر است.

صندلی عقب ۴۰/۲۰/۴۰ تاشونده به جلو و عقب می‌رود تا فضای عقب یا بار را رقابتی کند اما نه همزمان هر دو. حجم بار فقط ۲۳۸ لیتر با صندلی‌ها در عقب‌ترین حالت است و در حالی که فضای زانو خوب است، فضای سر و پا چندان عالی نیست.

حتی در حالت جلوترین صندلی فقط ۳۱۰ لیتر بار وجود دارد و در این حالت تقریبا کودک نوپا هم در عقب جا نمی‌شود. فضای زیر کف و صندلی وسط قابل استفاده است اما فرونک وجود ندارد.

ممکن است برای زوجی که بار و صندلی عقب را به صورت جداگانه استفاده می‌کنند ایده‌آل باشد، اما به عنوان خودروی خانوادگی واقعا کار نمی‌کند، به‌خصوص که فضای عقب تاریک احتمالا باعث بیماری حرکت می‌شود.

تجهیزات استاندارد خوب است اما لزوما بهتر از رقبای ارزان‌تر نیست. پمپ حرارتی، کروز کنترل تطبیقی، دوربین عقب، سیستم صندلی عقب انعطاف‌پذیر و چراغ‌های LED استاندارد هستند.

تیپ Design باتری بزرگ‌تر، موتور قوی‌تر، فرمان گرم‌کن، صندلی‌های گرم‌کن و آینه‌های گرم‌کن اضافه می‌کند. Excel سیستم صوتی JBL، شارژر بی‌سیم گوشی، سانروف پانوراما و دوربین ۳۶۰ درجه دارد.

موتور و عملکرد

با ۱۷۲ اسب بخار، Urban Cruiser برای یک کراس‌اوور برقی معمولی سریع است؛ کمی تعجب‌آور با توجه به وزن ۱۸۰۰ کیلوگرمی.

حیف که در حالت‌های Normal و Eco تاخیر محسوسی در پدال گاز وجود دارد.

این تقریبا حداکثر سرعتی است که یک کراس‌اوور کوچک نیاز دارد. فقط ای کاش پدال گاز بهتر کالیبره شده بود و بخشی از عملکرد برای بازدهی بهتر فدا می‌شد.

نسخه پایه با باتری کوچک و ۱۴۲ اسب بخار را هنوز رانده‌ایم اما عملکرد آن هم برای این کلاس باید کافی باشد.

پدال ترمز by-wire پیشرونده و خوب است و سه سطح احیای انرژی وجود دارد هرچند به شکلی که انتظار دارید کار نمی‌کنند. سطح احیا را در منوی تنظیمات (یعنی ورود به صفحه لمسی) انتخاب می‌کنید و سپس با دکمه کنسول مرکزی بین آن و free-wheeling جابه‌جا می‌شوید. حالت one-pedal وجود ندارد.

سواری و هندلینگ

مدل Design تست‌شده ما روی رینگ‌های ۱۸ اینچی بود که استایل خوبی می‌دهد و پروفیل تایر ۵۵ هنوز ضخیم است، بنابراین تعجب‌آور بود که سواری چقدر چوبی است؛ روی درزها نوسان می‌کند و به چاله‌ها برخورد می‌کند.

سواری اولیه و ثانویه هر دو ضعیف بودند، خودرو اغلب بیش از حد فنر شده و کم‌دَمپ به نظر می‌رسید و روی ناهمواری‌ها مشغول بود بدون اینکه قبل از بعدی آرام شود.

هرگز خوب نیست وقتی خودرویی کوچک طراحی‌شده برای شهر، در شهر راحت‌ترین حالت خود را ندارد.

این برای رینگ‌های ۱۹ اینچی مدل Excel خوب نیست. مدل سبک‌تر Icon شاید در این زمینه بهتر باشد اما هنوز تست نشده است.

چسبندگی خوب است و فرمان واقعا خوب است؛ مستقیم و آسان برای قرارگیری خودرو روی جاده، حیف که تعلیق بیش‌کار نتوانسته خودرو را در پیچ‌ها صاف نگه دارد با توجه به سطح راحتی پایین.

سیستم‌های کمک‌راننده نسبتا خوب در تجربه رانندگی ادغام شده‌اند، نه بیش از حد بلند یا تهاجمی، اما اگر بخواهید خاموش‌شان کنید، انجام این کار از طریق صفحه لمسی که انگار قدرت پردازشی نوکیا ۳۲۱۰ دارد خیلی زود خسته‌کننده می‌شود.

در بزرگراه Urban Cruiser بسیار بهتر است. تعلیق آرام می‌شود (هرچند هنوز عالی نیست) و کابین برای کلاس آرام است و صندلی‌ها برای مدت طولانی راحت می‌مانند.

احساس می‌کنید می‌توانید ساعت‌ها ادامه دهید، جز پاشنه آشیل Urban Cruiser...

مصرف سوخت و هزینه‌های نگهداری

برد، بازدهی و شارژ همه انگار از نسل قبلی خودروهای برقی آمده‌اند: Urban Cruiser برد بلند فقط در سطح نسخه‌های استاندارد ارزان‌تر Elroq و EV3 است، قبل از اینکه بازدهی واقعی را در نظر بگیرید.

ارقام رسمی mpkWh قابل قبول اما معمولی هستند اما در عمل در شرایط عالی در میانه ۳ قرار می‌گیرد؛ چیزی که بسیاری رقبا در بدترین آب‌وهوا ارائه می‌دهند.

تویوتا و سوزوکی باتری را برای ۷۰ درصد ظرفیت به مدت ۱۰ سال یا ۶۰۰ هزار مایل گارانتی می‌کنند، به شرط سرویس سالانه در نمایندگی. در اکثر برندها ۸ سال و مسافت بسیار کمتر است.

در روز بارانی ۸ درجه سانتی‌گراد در بریتانیا، Urban Cruiser میانگین ۲.۳ mpkWh داشت که برای خودرویی با این اندازه وحشتناک است. در بزرگراه به زور ۲ mpkWh و در شهر حدود ۲.۵ mpkWh می‌رسید.

این برد واقعی را بین ۱۲۰ تا ۲۱۰ مایل قرار می‌دهد که در مقایسه با رقبا کافی نیست. پمپ حرارتی در همه تیپ‌ها استاندارد است اما انگار تاثیری روی بازدهی ندارد.

و حتی اگر برد کوتاه برایتان مهم نباشد، همچنان برای برق بیشتر از Puma Gen-E یا Elroq هزینه می‌کنید.

سرعت شارژ سریع ۸۰ کیلووات برای مدل ۴۹ کیلووات‌ساعتی و ۱۲۵ کیلووات برای ۶۱ کیلووات‌ساعتی از مد عقب است، همان‌طور که زمان شارژ ۱۰-۸۰ درصد ۴۵ دقیقه‌ای پیش‌بینی‌شده تویوتا.

مدل ۴۹ کیلووات‌ساعتی شاید بازدهی بهتری داشته باشد اما اگر نداشته باشد، کاربری باتری کوچک‌تر حتی بدتر خواهد بود.