بررسی بنتلی کانتیننتال فلایینگ اسپار مدل‌های ۲۰۰۵ تا ۲۰۱۲

صبح یک روز کاری معمولی است؛ از در ورودی باشکوه عمارت خود خارج می‌شوید و روی سنگ‌ریزه‌های مسیر قدم می‌گذارید. مقابل شما بنتلی فلایینگ اسپار پارک شده و وقتی کلید سنگین آن را در دست می‌گیرید – که خوشبختانه دیگر خبری از نمونه‌های مشتق‌شده از فولکس‌واگن نیست – نمی‌توانید احساس غرور و رضایت را انکار کنید: این را شما خریده‌اید.

مسیر طولانی را طی کرده‌اید و دستاوردهای بزرگی داشته‌اید. شما موفق هستید. مرسدس S کلاس قبلی‌تان هیچ‌گاه چنین احساسی به شما نداده بود، و قطعاً سری ۵ بی‌ام‌و هم چنین نبود. در این منطقه ثروتمند صدها مرسدس گران‌قیمت وجود دارد، اما بنتلی‌ها انگشت‌شمار هستند.

اگر تنها یک ویژگی بنتلی فلایینگ اسپار را درک کنید، آن جذابیت ذاتی برند و حس وقار و سنگینی است که رقبا حتی در خواب هم نمی‌بینند. و گاهی اوقات همین کافی است.

طراحی و استایل

بنتلی فلایینگ اسپار قسمت دوم تولد دوباره برند کروی تحت مدیریت فولکس‌واگن است و از همان پایه‌های فنی برادر اسپرت‌تر خود یعنی GT استفاده می‌کند.

این یعنی همان سیستم تعلیق بادی، شاسی فولادی سنگین مشترک با فایتون، موتور منحصربه‌فرد توئین‌توربو ۶ لیتری W12 در جلو و همان فضای داخلی پر از چوب و چرم، اما با دو در اضافه و فضای بسیار بیشتر در عقب صندلی‌های جلو.

استایل فلایینگ اسپار در بازاری پر از طراحی‌های جسورانه، چندان برجسته نیست

اگر اولین واکنش شما به دیدن فلایینگ اسپار احساس غرور بود، احتمالاً نگاه دوم‌تان با ناامیدی همراه خواهد بود. این خودرو زمانی بهترین ظاهر را دارد که از انتهای کاپوت یا از عقب به آن نگاه کنید؛ جایی که المان‌های سنتی بنتلی مانند جلوپنجره مشبک بزرگ و بخش عقب مخروطی، تاثیر قابل توجهی ایجاد می‌کنند.

اما وقتی به کنار خودرو می‌روید، تناسبات کلی – کاپوت کوتاه، سقف بلند و گوشه‌های گرد ملایم – با این جزئیات پرزرق‌وبرق همخوانی ندارد و سطوح جانبی صاف و بی‌روح، به‌خصوص ناشیانه به نظر می‌رسند. خودرویی در این سطح باید اظهارنظر قاطعانه‌ای داشته باشد، و تجربه ما نشان می‌دهد که فلایینگ اسپار چنین نمی‌کند.

فضای داخلی

در بزرگ و سنگین فلایینگ اسپار را که با چرم و روکش چوبی تزئین شده باز می‌کنید و روی صندلی راننده بزرگ می‌نشینید، تمام ایرادهای بنتلی بخشیده می‌شود. گستره وسیع چوب و چرم – آن‌قدر زیاد که شاید احساس گناه کنید از تعداد گاوهایی که پوست‌شان برای راحتی شما فدا شده – فضایی احساسی ایجاد می‌کند که بسیار فراتر از رقبای آلمانی است.

چوب، چرم، کروم و جذابیت قدیمی انگلیسی شاید جدیدترین مد طراحی نباشد، اما وقتی به این کیفیت اجرا شود، کمتر سبکی می‌تواند با حس ویژه آن رقابت کند.

فضای عقب حس فوق‌العاده‌ای از وسعت و لوکس بودن دارد

با دقت بیشتر متوجه تعداد زیاد دکمه‌ها و کنترل‌ها می‌شوید (ویژگی‌ای نه‌چندان انگلیسی) و پلاستیک سخت و شکننده سیاه‌رنگ دکمه‌ها را حس می‌کنید – متاسفانه این مهندسی قطعات فولکس‌واگن است در حالی که آئودی چنین کار را بسیار بهتر انجام می‌دهد. اما اثر کلی بی‌نقص است و شبیه نشستن در کابین خلبان یک هواپیمای جت انگلیسی دهه ۱۹۶۰ به نظر می‌رسد.

در واقع جایی که واقعاً دوست دارید باشید، صندلی‌های عقب است (فلایینگ اسپار دقیقاً چهار صندلی دارد). این صندلی‌های برقی که قابلیت تاشو و تنظیم دارند، با نوار بلندی از روکش چوب از هم جدا شده‌اند که کنترل‌های مجزا تهویه، دکمه‌های صندلی برقی و گرم‌کن/سردکن را در خود جای داده است.

فضای عقب حس فوق‌العاده‌ای از وسعت و لوکس بودن دارد، به‌خصوص وقتی صندلی سرنشین جلو به جلو ارسال شود؛ کاری که سرنشین عقب سمت راست از پنل کنترل خود می‌تواند انجام دهد.

موتورها و عملکرد

پیش از بررسی عملکرد فلایینگ اسپار، باید وظیفه‌ای که پیش روی موتور ۵۵۲ اسب‌بخاری W12 قرار دارد را مشخص کنیم. این خودرو با سوخت ۲۵۱۵ کیلوگرم وزن دارد؛ جرمی دو و نیم تنی از فلز، چوب و چرم. اما با این حال بنتلی از صفر تا ۱۰۰ کیلومتر در ساعت در ۵ ثانیه، تا ۱۶۰ در ۱۲.۸ ثانیه و تا ۲۲۵ در ۲۷.۷ ثانیه می‌رسد و حداکثر سرعت ۳۱۲ کیلومتر در ساعت دارد.

از پشت فرمان بزرگ و تخت، دسترسی به عملکرد اسپار تنها با فشردن پدال راست است. در سرعت‌های پایین با صدای ملایم به جلو می‌رود؛ مشخص است که بنتلی قصد کاهش کامل صدا برای پالایش حداکثری را نداشته و لبه‌ای اسپرت باقی گذاشته است.

فلایینگ اسپار تنها بالای ۱۶۰ کیلومتر در ساعت واقعاً سریع به نظر می‌رسد

با شتاب‌گیری شدید W12 غرشی نزدیک به حد خوشایند تولید می‌کند و گیربکس شش سرعته اتوماتیک سریع و روان تعویض می‌کند. می‌توانید با اهرم یا پدال‌های پلاستیکی ارزان پشت فرمان دنده را دستی عوض کنید.

اسپار تنها بالای ۱۶۰ کیلومتر در ساعت واقعاً سریع احساس می‌شود و حرکت مخفیانه عقربه سرعت‌سنج از ۲۰۰، ۲۲۵، ۲۴۰ و ۲۶۰ کیلومتر کمی سورئال است.

پایداری هم عالی است و تایید محکمی بر کار آیرودینامیکی بنتلی برای مدیریت سرعت‌های بالا است.

اگر به عملکرد بیشتر نیاز دارید، نسخه ۶۰۰ اسب‌بخاری فلایینگ اسپار اسپید گزینه مناسبی است. این نسخه ارتفاع ۱۰ میلی‌متری کمتر دارد، تا ۱۰۰ در ۴.۵ ثانیه می‌رسد و باید به بالای ۳۲۰ کیلومتر در ساعت برسد.

سواری و هندلینگ

پس سریع است، همان‌طور که از بنتلی انتظار می‌رود. اما مهم‌تر از آن، سواری فلایینگ اسپار چگونه است؟ دمپینگ قابل تنظیم با دکمه کوچکی در ردیف دکمه‌های پشت گیربکس فعال می‌شود و با چرخ اصلی در مرکز داشبورد تنظیم می‌گردد. پنج حالت بین راحتی و اسپرت وجود دارد و حالت پیش‌فرض وسط این دو است.

بیشتر اسپارها در همین حالت رانده می‌شوند، زیرا بهترین تعادل بین کنترل بدنه و راحتی سواری را دارد و همچنین چون دستکاری مداوم چرخ کنترل چسبناک هر بار که سطح جاده تغییر کند آزاردهنده است.

ترمزهای چدنی قدرت توقف فوق‌العاده‌ای ارائه می‌دهند

ناامیدی اصلی در سواری ثانویه است، به‌خصوص در سرعت‌های پایین روی سطوح ناهموار. برخورد با دریچه فاضلاب فرو رفته در اسپار لرزش بیشتری از آنچه در یک لیموزین لوکس انتظار می‌رود ایجاد می‌کند. تنظیم دمپرها برای راحتی بیشتر فقط باعث شل شدن بیشتر خودرو می‌شود. گاهی لرزش‌های جاده به ساختار منتقل می‌شود، انگار دمپرها در کنترل وضعیت مشکل دارند.

با این حال خانه شما در حومه است و هر صبح یک جاده B کلاسیک انگلیسی پیش روی شماست. هیچ‌گاه سعی نکردید مرسدس S کلاس خود را اسپرت برانید – در واقع ترجیح می‌دادید کسی برایتان رانندگی کند – اما اسپار متفاوت است، چون با وجود ابعاد و وزن زیاد، خودرویی لذت‌بخش برای رانندگی است. دمپرها را روی اسپرت بگذارید، لرزش ثانویه را بپذیرید و شگفت‌زده شوید از نحوه چسبیدن اسپار به جاده و تغییر جهت. می‌توانید بیشتر از آنچه فکر می‌کردید فشار بیاورید و با وجود صدای جیغ لاستیک و آندراستیر اجتناب‌ناپذیر، خودرو محکم می‌ماند و به شیوه‌ای واقعاً اسپرت پاسخ می‌دهد.

فرمان هم نسبت به GT بهبود یافته است. حس چندانی ندارد، اما این لوتوس الیس نیست و می‌توانید اسپار را با دقت و اطمینان بسیار بیشتری نسبت به GT هدایت کنید.

نسخه اسپید این موارد را بهتر هم می‌کند و لبه عملکرد و هندلینگ تیزتری با حداقل تاثیر روی سواری ارائه می‌دهد. اگر پول مشکلی نیست (که احتمالاً نیست)، اسپید خودروی بهتری است.

ترمزها شایسته توجه ویژه هستند. با وجود ساختار چدنی استاندارد، قدرت توقف فوق‌العاده‌ای در برابر جرم خودرو دارند. اما استعداد واقعی‌شان مقاومت در برابر محو شدن است، حتی پس از چندین توقف کامل از سرعت‌های سه رقمی بالا.

مصرف سوخت و هزینه‌های نگهداری

در رانندگی شدید، مصرف سوخت فلایینگ اسپار واقعاً ترسناک است. اما این خودرویی است که در بهترین حالت ۱۵ مایل بر گالن می‌گیرد و هیچ‌گاه بنتلی برای صرفه‌جویی در سوخت خریداری نشده است.

برد واقعی باک حدود ۳۲۰ کیلومتر است

کیف پول شما شاید برای خرید اولیه اسپار ضخیم باشد، اما بعید است از برد واقعی ۳۲۰ کیلومتری بین سوخت‌گیری‌ها راضی باشید.

افت قیمت بدتر از حد انتظار نیست، اما هنوز هم چیز خوبی نیست. در سال اول مالکیت نو، چه نسخه استاندارد و چه اسپید، پنج‌رقمی افت خواهید داشت.

هزینه‌های نگهداری و سرویس عمومی هم به‌طور حیرت‌آوری بالا است.

در نهایت اگر هزینه اولویت باشد این خودرو را در نظر نمی‌گیرید. اما حتی در مقایسه با سدان‌های پرفورمنس مشابه، بنتلی بیش از حد گران به نظر می‌رسد.

برای اطلاعات بیشتر در مورد اجاره خودروهای لوکس در کیش یا بررسی مدل‌های دیگر به سایت کیش توربو مراجعه کنید.