یک راه ساده برای ایجاد هیجان موقت درباره یک خودرو جدید، توصیف آن به عنوان مهم‌ترین محصول در تاریخ سازنده‌اش است.

مشکل اینجاست که اگر خودرویی نتواند انتظارات ایجاد شده را برآورده کند، مشتریان نه تنها خسته می‌شوند بلکه احساس ناامیدی نیز می‌کنند.

گیبلی دو درب کلاسیک و مورد احترام در سال ۱۹۶۶ معرفی شد

در مورد این خودرو چنین نگرانی وجود ندارد. گیبلی برای مازراتی همان نقشی را دارد که DB7 برای استون مارتین یا لوتوس الیزه برای لوتوس ایفا کرد. این خودرو باید شرکت را از وضعیت اقلیت کم‌علاقه‌مند به جریان اصلی و احترام عمومی برساند.

این ماموریت با مازراتی کواتروپورته جدید کمک می‌شود و با شاسی‌بلند مازراتی لوانته تقویت خواهد شد، اما فعلاً گیبلی مسئول ایجاد تفاوت است و واقعاً تفاوت ایجاد کرده است. در سال ۲۰۱۲ مازراتی تنها ۶۰۰۰ دستگاه خودرو فروخت که در مقابل بهترین سال خود یعنی ۹۰۰۰ دستگاه در ۲۰۰۸ قرار می‌گرفت. در سال ۲۰۱۳ این عدد به ۲۲,۵۰۰ رسید و در ۲۰۱۴ به ۳۶,۴۴۸ دستگاه افزایش یافت. این ارقام در ۲۰۱۵ به دلیل تأخیر در عرضه لوانته ثابت ماند، اما مازراتی اطمینان دارد که هدف ۵۰,۰۰۰ دستگاه در سال ۲۰۱۶ را محقق کند.

کسانی که با تمسخر به هدف مازراتی برای فروش ۷۵,۰۰۰ دستگاه تا سال ۲۰۱۸ نگاه می‌کردند، شاید حالا متوجه شده باشند که تمایل مشتریان به داشتن خودرویی با نشان سه شاخ روی دماغه را دست کم گرفته بودند.

گیبلی با قیمت پایه بالای ۴۹ هزار پوند و امکان سفارش موتور دیزل، توجهی بی‌سابقه برای مازراتی جذب کرده است، هرچند این اولین باری نیست که نام گیبلی در سبد محصولات این برند ظاهر می‌شود. در واقع از سال ۱۹۶۶ تاکنون سه نسل متفاوت گیبلی تولید شده است.

اولین نسل همچنان مورد احترام‌ترین است و برای رقابت با لامبورگینی میورا و فراری ۳۶۵ GTB/4 دیتونا طراحی شد. ابتدا با موتور ۴.۷ لیتری V8 و سپس ۴.۹ لیتری عرضه شد و یکی از بهترین خودروهای جاده‌ای تاریخ مازراتی به شمار می‌رود.

نسل دوم گیبلی بر پایه پلتفرم نه‌چندان محبوب بیتوربو ساخته شد. از سال ۱۹۹۲ تولید شد و با موتورهای ۲.۰ و ۲.۸ لیتری V6 توربو عرضه گردید. موتور کوچک‌تر قدرت بیشتری (۳۰۶ اسب بخار در مقابل ۲۸۴ اسب بخار) تولید می‌کرد و خودرو را متحول کرده بود، اما در بازار بریتانیا عرضه نشد.

سه نسخه از نسل جدید گیبلی موجود است. مدل استاندارد با موتور ۳.۰ لیتری V6 توئین توربو بنزینی ۳۴۵ اسب بخاری عرضه می‌شود. نسخه قوی‌تر گیبلی S از همان موتور اما با تنظیم قوی‌تر ۴۰۴ اسب بخاری بهره می‌برد. همچنین برای کسانی که به دنبال مصرف سوخت کمتر هستند، نسخه دیزلی با موتور ۳.۰ لیتری توربو ۲۷۱ اسب بخاری ارائه شده است.

آیا مازراتی گیبلی جدید شایستگی این همه توجه را دارد؟ بیایید بررسی کنیم.

طراحی و استایل

گیبلی قطعاً ظاهر مناسبی دارد. مازراتی دوست دارد آن را کوپه چهار درب بنامد، مشابه مرسدس بنز CLS و آئودی A7، تا بتواند تصویر جذاب‌تر و قیمت بالاتری داشته باشد.

در واقع چنین نیست، اما حتی به همین شکل نیز گیبلی می‌تواند مشتریان را از سدان‌های معمولی بدزدد؛ یک سدان ایتالیایی پایین‌تنه در میان دریایی از سدان‌های معمولی.

چیدمان گیبلی کاملاً با تصور ما از یک سدان لوکس مدرن همخوانی دارد

این خودرو بر پایه نسخه کوتاه‌شده پلتفرم کواتروپورته ساخته شده؛ فاصله محوری ۱۷۳ میلی‌متر و طول کلی ۲۹۰ میلی‌متر کوتاه‌تر. برای دو نسخه بنزینی، قدرت از موتور ۳.۰ لیتری V6 توئین توربو ساخت فراری با ۳۴۵ یا ۴۰۴ اسب بخار تأمین می‌شود.

اما در اروپا و بریتانیا همه توجه‌ها به سمت نسخه دیزلی است، نه تنها چون پرفروش‌ترین نسخه خواهد بود بلکه چون یک مازراتی دیزلی است. آیا مازراتی دیزلی مانند نقاشی پیکاسو با اعداد نیست؟ خواهیم دید.

در همین حال، لحظه‌ای به سابقه این موتور دیزل «جدید» توجه کنید. گفته می‌شود توسط مازراتی و تحت نظارت پائولو مارتینلی (مهندس موتور فراری) توسعه یافته، اما بر پایه همان موتور ۳.۰ لیتری V6 استفاده شده در جیپ گرند چروکی است و توسط VM Motori ساخته می‌شود.

و در حالی که هیچ‌کس در مازراتی این ارتباط را تأیید نمی‌کند، نمی‌توانیم نادیده بگیریم که حجم ۲۹۸۷ سی‌سی آن دقیقاً مشابه موتور ۳.۰ لیتری V6 دیزل فعلی مرسدس است و قطر و کورس پیستون نیز یکسان است.

این همان مرسدسی است که متعلق به دایملر بود و هنوز مالک کرایسلر است که جیپ را دارد و هر دو اکنون متعلق به فیات هستند که مالک مازراتی نیز هست. چندفرهنگی مهندسی در بهترین حالت خود. به طور طنزآمیز، این موتور با گیربکس ۸ سرعته ZF کار می‌کند که تقریباً همه رقبای این کلاس به جز مرسدس از آن استفاده می‌کنند.

گیبلی بر پایه نسخه کوتاه‌شده پلتفرم کواتروپورته با شاسی مونوکوک فولادی و زیرشاسی‌های اضافی ساخته شده که زیرشاسی جلو از آلومینیوم ریخته‌گری شده است. توزیع وزن برای نسخه دیزل ۵۱ درصد جلو و ۴۹ درصد عقب اعلام شده، هرچند تست ما نسبت سنگین‌تر ۵۴/۴۶ را نشان داد.

تعلیق مشابه کواتروپورته است؛ دابل ویش‌بون جلو و مولتی‌لینک عقب. اما نرخ فنر و دمپر اختصاصی و فاصله چرخ‌ها عریض‌تر دارد. تعلیق استاندارد کاملاً پسیو است، هرچند دمپرهای تطبیقی اسکای‌هوک مازراتی قابل سفارش است.

در رانندگی معمولی سیستم اولویت راحتی دارد، اما با فشردن دکمه یا تشخیص نیاز خودرو، دمپرها سفت می‌شوند تا انتقال وزن طولی و عرضی را کاهش دهند.

اگر نمی‌خواهید ۲۰۰۰ پوند کامل برای اسکای‌هوک بپردازید، تعلیق اسپرت پسیو موجود است، اما با توجه به سفتی تعلیق استاندارد، حتماً قبل از سفارش آن را امتحان کنید.

داخلی

ما به کابین‌های زیبا اما پراشکال مازراتی عادت داریم، اما این بار این برند پس از بیش از یک قرن، کابینی ساخته که نه تنها زیبا است بلکه عملکرد مناسبی هم دارد.

زیاد به چرم دانه‌ریز دیده شده در اینجا توجه نکنید مگر اینکه حاضر به پرداخت نزدیک ۲۵۰۰ پوند اضافی باشید. حتی بدون آن، طراحی پایه کابین خوب است. موقعیت رانندگی مناسب است و تنها کمی با پدال‌های آفست تحت تأثیر قرار می‌گیرد و اگرچه دوست داریم تنظیم طولی فرمان بیشتر باشد، این شکایت کوچکی است. خود فرمان اندازه مناسب و لبه ضخیم اما سفت دارد؛ دقیقاً همان‌طور که باید باشد.

ستون فرمان موقعیت خوبی دارد اما آفست پدال‌ها ممکن است برای برخی ناراحت‌کننده باشد

نشانگرهای آنالوگ در کنار نمایشگر دیجیتال با موفقیت نسبی کار می‌کنند و اینکه نمایشگر لمسی مرکزی ۸.۴ اینچی را پیشرفت یا ناامیدی بدانید به دیدگاه شما بستگی دارد. نسبت به سیستم‌های MMI، iDrive یا Comand آئودی، بی‌ام‌و یا مرسدس ضعیف‌تر است اما در مقایسه با هر خودروی ایتالیایی دیگر، نزدیک به معجزه است.

ادعای مازراتی درباره فضای پای جلو پیشرو در کلاس را فراموش کنید، چون فقط برای افراد بالای ۲ متر مفید است. در عوض روی فضای سر و پای مناسب برای چهار بزرگسال تمرکز کنید؛ چیزی که از مازراتی تضمین‌شده نیست.

فقط آن را با پنج سرنشین اشتباه نگیرید؛ سه کمربند ایمنی عقب وجود دارد، اما جایگاه وسط بیشتر برای سرگرمی سایر سرنشینان مناسب است تا نشستن منطقی برای مسافت‌های طولانی.

سیستم رسانه‌ای مازراتی اجازه جفت شدن بلوتوث تلفن در حال حرکت را نمی‌دهد که منطقی اما آزاردهنده است. فرآیند جفت شدن سریع و ساده است و به دستگاه شناخته‌شده بدون درخواست وصل می‌شود. کیفیت مکالمه خوب است اما اتصال به اندازه کافی پایدار نیست و گاهی نیاز به قطع دستی مکالمه دارید.

تجهیزات استاندارد شامل کنترل تهویه دو منطقه‌ای و برف‌پاک‌کن حساس به باران است و دو سیستم صوتی شامل نسخه ۱۵ بلندگوی Bowers & Wilkins موجود است. سیستم استاندارد اما قوی به نظر می‌رسد و کاربری خوب، DAB، ورودی کارت SD و اتصال USB و aux دارد. با این حال هنگام استریم بلوتوث اطلاعات آهنگ نمایش داده نمی‌شود که آزاردهنده است.

موتورها و عملکرد

گیبلی سه موتور و دو سیستم انتقال قدرت دارد که با نسخه دیفرانسیل عقب ۳.۰ لیتری بنزینی توئین توربو V6 با ۳۴۵ اسب بخار آغاز می‌شود.

بالاتر از آن گیبلی S با همان موتور ۴۰۴ اسب بخاری اخیراً معرفی شده در کواتروپورته قرار دارد که با دیفرانسیل عقب یا چهارچرخ محرک عرضه می‌شود، هرچند نسخه چهارچرخ متأسفانه در بریتانیا موجود نیست.

ترمزگیری‌های مکرر و شدید می‌تواند به سرعت باعث fade ترمز شود

عجیب‌ترین گزینه در زمینه مازراتی، موتور ۳.۰ لیتری V6 توربودیزل ۲۷۱ اسب بخاری است که برای افزایش فروش از کمتر از ۱۰,۰۰۰ به ۵۰,۰۰۰ دستگاه ضروری است.

تمام گیبلی‌ها با گیربکس ۸ سرعته ZF با پدال شیفتر، تعلیق مولتی‌لینک عقب و دابل ویش‌بون جلو، دمپرهای تطبیقی اسکای‌هوک، دیفرانسیل محدود لغزش، ترمزهای برمبو و فرمان هیدرولیک عرضه می‌شوند. همه از توزیع وزن ۵۰/۵۰، وزن خالص ۵۰ کیلوگرم کمتر از کواتروپورته و ضریب درگ ۰.۳۱ بهره می‌برند.

ما می‌دانیم موتور V6 در کواتروپورته بزرگ‌تر عملکرد پرشور، نرم و با شخصیت دارد. در گیبلی باید گزینه منطقی و لذت‌بخشی باشد.

«کافی» کلمه‌ای نیست که بخواهید در توصیف یک مازراتی بشنوید، اما برای عملکرد دیزل گیبلی چه از نظر ذهنی و چه عینی کلمه بهتری به نظر نمی‌رسد.

شتاب آن برای کلاس کاملاً معمولی می‌بود اگر نشان بی‌ام‌و یا مرسدس داشت. در واقع تا ۱۰۰ مایل بر ساعت کندتر از CLS 350 CDI و بی‌ام‌و 530d است، چه برسد به 535d که رقیب نزدیک‌تر آن است و از آئودی A7 3.0 TDI هم سریع‌تر نیست. آیا ۰ تا ۱۰۰ کیلومتر در ۶.۵ ثانیه و ۰ تا ۱۶۰ کیلومتر در ۱۷.۲ ثانیه برای مازراتی قابل قبول است؟ بله، به سختی، اما فولکس واگن گلف GTI تقریباً به همین سرعت است.

موتور به اندازه کافی متمدن است تا زمانی که دکمه اسپرت را فشار ندهید که صدای خشن و غرغرآلودی به آن می‌دهد بدون افزایش عملکرد. راه نجات گیربکس است که در گیبلی همانند سایر کاربردها عالی است. حتی بهتر، چون اگر با سلکتور به جای پدال‌ها تعویض دنده دستی کنید، برای دنده معکوس باید به سمت خود بکشید و برای تعویض به بالا فشار دهید؛ دقیقاً همان‌طور که باید باشد.

متأسفانه گیبلی در کاهش سرعت هم بهتر از افزایش آن نیست. با وزن سنگین ۲۰۴۰ کیلوگرم در ترازوی ما، خودروی تست دیزلی بیش از ۲۰۰ کیلوگرم سنگین‌تر از ادعای مازراتی بود که باعث fade ترمز در پیست و در جاده فقط حس خودرویی با قدرت ترمز کافی اما نه بیشتر شد. همچنین در خیس زمان توقف طولانی داشت.

با این حال با توجه به مشکلات کشش که در بخش بعدی هندلینگ بحث می‌شود، این بیشتر تقصیر شاسی و تایرها است تا ترمزها.

سواری و هندلینگ

این خودرویی است که انگار روی جاده‌های عمدتاً خشک و صاف اروپا توسعه یافته، زیرا در چنین شرایطی گیبلی خوب عمل می‌کند. فرمان پر از حس نیست اما طبیعی و یکنواخت است و دقیق و خطی پاسخ می‌دهد.

در همین حال حتی با تعلیق پسیو استاندارد، حرکات بدنه به خوبی کنترل می‌شود. چسبندگی به حدی است که هرگز با گشتاور موتورها به طور تصادفی آن را از دست نمی‌دهید.

کمبود ظرافت دمپر و پایداری جهت وقتی فشار می‌آورید مشهود است

هندلینگ سفت، اسپرت و کاملاً همراستا با انتظاری است که از یک سدان مازراتی دارید. سرگرم‌کننده و متعادل، و در این زمینه ایده‌آل گیبلی فاصله واضحی با میانگین کلاس ایجاد می‌کند.

اما گیبلی در شرایط کمتر ایده‌آل اطمینان کمتری دارد. در خیس عقب بیش از حد سفت به نظر می‌رسد و این را بیشتر از همه وقتی از تقاطع مرطوب شتاب می‌گیرید متوجه می‌شوید.

آسیب بزرگی نیست، اما گیبلی اعتبار زیادی برای برادران فراری‌اش در پیست قائل نیست. اما نیازی هم ندارد. ما خودرو را همان‌طور که هست می‌پذیریم تا مودنا هدف اسپرت را به قیمت راحتی سواری و قابلیت استفاده روزانه افزایش ندهد.

با این حال گیبلی فاصله زیادی با استانداردهای هندلینگ بهترین سدان‌های اسپرت دارد. صاف می‌پیچد، چسبنده و ارتباطی است و تعادل نسبتاً خوبی دارد.

اما دمپرهای پسیو استاندارد مازراتی واقعاً قادر به کنترل کامل جرم دو تنی خودرو در تغییرات سریع جهت نیستند و تغییر ناگهانی در نسبت فرمان، حدود یک چهارم دور، قرارگیری خودرو را سخت و اصلاح نرم در وسط پیچ را دشوار می‌کند.

اندازه چرخ و تایر خودرو در چسبندگی خیس و کنترل‌پذیری جریمه می‌دهد. حتی با این حال، سیستم‌های ESC و ABS می‌توانستند و باید حساس‌تر تنظیم می‌شدند.

با وجود دیفرانسیل محدود لغزش استاندارد، کشش به طور شگفت‌آوری محدود است. در حرکت، سطح چسبندگی از عالی به معمولی کاهش می‌یابد و اگر پیچ‌های تنگ جاده‌های فرعی بریتانیایی، تغییرات سطح و کمبر را اضافه کنید، گیبلی ناگهان بزرگ، سنگین و کمی کند به نظر می‌رسد.

سواری مشکل‌ساز است. فکر نمی‌کنیم مشتریان انتظار سواری مانند مرسدس از مازراتی داشته باشند، اما حتی با این حساب، گیبلی همچنان نسبت به دست‌اندازهای با فرکانس بالا و به ویژه چاله‌های فراوان ما بیش از حد سخت است که لرزش ساختار نشان می‌دهد جرم تعلیق‌نشده زیادی در هر گوشه آویزان است.

به طور کلی گیبلی به اندازه‌ای که امیدوار بودیم پالوده نیست. موتور دیزل زیر بار بیش از حد شنیده می‌شود و حداقل روی رینگ‌های ۲۰ اینچی، صدای جاده روی سطوح خشن بیش از حد است.

مصرف سوخت و هزینه‌های نگهداری

گیبلی قیمت رقابتی دارد و مازراتی هوشمندانه تصمیم گرفت ارزش خاصی روی نام خاص خود نگذارد در حالی که سعی در ورود به جمعی دارد که آلمانی‌های بسیار توانمند در آن حضور دارند.

با این حال مدت زیادی طول نمی‌کشد که با لیست آپشن‌ها اعداد بالا برود. یک خودروی تست کاملاً اما نه لوکس مجهز احساس می‌شد، اما فقط به لطف نزدیک ۱۵,۰۰۰ پوند آپشن اضافی.

احتمالاً ارزش دارد به دمپرهای تطبیقی فکر کنید یا از رینگ‌های ۲۰ اینچی اجتناب کنید

با توجه به وزن، نمی‌توان انتظار صرفه‌جویی واقعی حتی از یک مازراتی دیزل داشت. افراد بسیار اقتصادی ممکن است گاهی ۴۰ مایل بر گالن ببینند، همان‌طور که ما در مسیر گردشگری دیدیم، اما چیزی کمی بهتر از ۳۰ مایل بر گالن هدف واقع‌بینانه در استفاده منظم شهری و برون‌شهری است. حداقل انتشار CO2 آن با اکثر مدیران میان‌سایز شش سیلندر دیزل رقابتی است.

هر دو نسخه V6 باید قادر به میانگین بالای ۲۰ مایل بر گالن باشند؛ V6 استاندارد ادعا می‌کند ۲۹ مایل بر گالن و V6 S ظاهراً ۲۷ مایل بر گالن برمی‌گرداند که برای اکثر خریداران قابل قبول است.

ارزش باقی‌مانده نیز برای اکثر افراد بیش از قابل قبول خواهد بود، زیرا گیبلی پس از چهار سال ارزش بیشتری نسبت به بی‌ام‌و یا مرسدس معادل حفظ می‌کند.

مدل تست شده: امتیاز ۷

نقاط قوت: ظاهر برجسته، فضای کابین دلپذیر، حس مناسب موقعیت

نقاط ضعف: سواری سفت، موتور دیزل متوسط، سنگین‌تر از حد انتظار